compass/ Horyzont oferuje ostatni widok
North
Magnetic north still differs from geographic north.
East
Compass points divide the circle into usable steering commands.
South
A stable reading can still be affected by the ship’s motion.
West
Heading must be recorded together with speed and time.
Szerokość była ukryta w niebiańskim ciele nad horyzontem.
Daleko za morzem, góry i znane wybrzeża zniknęły, ale niebo pozostało powtarzającym się punktem odniesienia. Słońce w południe i wysokość wybranych gwiazd zmieniły się w znanym związku z pozycją obserwatora na północ-południe.
Astrolaby marynarzy, kwadranty, płyty gwiezdne i później sekstanty mierzyły ten kąt na różne sposoby. Żaden odczyt nie spowodował, że szerokość geograficzna była sama w sobie wiarygodna: należało wziąć pod uwagę datę, spodziewaną pozycję niebieską, błąd instrumentu, ruchomy pokład i niepewny horyzont. Niebo dostarczyło dowodów; wiedza i obliczenia zamieniły go w część fix.
Problem długości geograficznej stał się problemem czasu noszenia
Ponieważ Ziemia obraca się, czas lokalny zmienia się z długością geograficzną. Jeśli słońce dotarło do południa, podczas gdy nawigator nadal znał czas w referencyjnym południku, różnica czasu może być przekształcona w wschód-zachód kątowy różnica.
Zasada była prosta, a zachowanie czasu odniesienia nie. Wczesne zegary dryfowały pod wpływem ruchu, wilgotności i zmiany temperatury, a małe błędy dzienne zgromadzone w przejściu. Do czasu, gdy chronometry morskie stały się niezawodne, nawigatorzy opierali się na niepewnym, martwym rachunku lub wymagających alternatywach astronomicznych, takich jak obserwacje odległości księżycowej.
Pomiędzy widokami, statek ruszył naprzód na papierze
Chmura może usunąć słońce i gwiazdy na kilka dni, ale naczynie nie zatrzymało. Od ostatniego znanego lub szacowanego położenia nawigator łączy kurs, prędkość i czas do przeniesienia toru do przodu. Pochylenie, błąd w czasie i błąd w kierowaniu przejechany z oszacowaniem.
Nowa obserwacja niebieska może doprowadzić do rzeczywistości. W pobliżu lądu, łożysk, rozpoznawalnych profili i smug dodano dalsze kontrole. Pozycja przed GPS nie była zatem dziełem jednego cudownego instrumentu, ale siecią obserwacji, rekordu, obliczeń i wiedzy lokalnej.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Czy Polaris sam może dać statkowi swobodę?
Na dużej części półkuli północnej wysokość była zbliżona do poziomu korygującego. Metoda ta staje się trudna na niskich północnych szerokościach i nie przenosi się bez zmian na półkulę południową.
Jaka była metoda odległości księżycowej?
Użyła kąta odległości między księżycem a innym ciałem niebieskim, aby odzyskać czas odniesienia, następnie porównała go z czasem lokalnym, aby oszacować długość. Wymagało dokładnej obserwacji i szerokich obliczeń.
Jak dokładne było wczesne położenie na morzu?
Nie ma jednej figury. Dokładność zależy od okresu, metody, instrumentu, pogody, regionu i umiejętności i nie powinna być oceniana na podstawie nowoczesnych oczekiwań GPS.
Źródła
Kontynuacja badań
- Wszystko o rytach nawigacyjnych: Wczesne tworzenie chart-NOAA Ocean Service
- Zrób własny astrolabiumNOAA Ocean Service