Vasco da Gama pierwszy rejs do Indii.

Flota opuściła Restelo, a potem opuściła Afrykę, zanim do niej wróciła.

7 lipca 1497 da Gama i jego firma modlili się i czuwali przy małej pustelni Santa Maria de Belém w Restelo, a następnego dnia wypłynęli z Tagu. Oficjalna historia klasztoru zachowuje tę tradycję; anonimowy dziennik podróży otwiera się, stwierdzając, że flota opuściła Restelo w sobotę, 8 lipca, bezpośrednio potwierdzając miejsce i datę. Spotkał się tu modlitwa, liturgia i królewska ekspedycja, ale dziennik nie opisuje rodzinnych pożegnań, stołów przypływowych czy każdego instrumentu, który został przeniesiony do kaplicy.

Monumentalny klasztor Jeronimosa, który dziś widziano, nie może być umieszczony w niezmienionej postaci w scenie 1497 roku. Manuel, zanim flota wypłynęła, już szukałem pozwolenia na budowę nowej fundacji religijnej, ale po podróży zbudowano ocalały kompleks klasztorny i zastąpiono lub wchłonąłem starą pustelnicę. Historyczne odejście należy zatem do skromnego Ermidy do Restelo i kotwicowiska nad rzeką, a nie do ukończonego kościoła z kamienia Manueline.

Zamiast trzymać się Afryki Zachodniej, flota stała na południowy zachód do otwartego oceanu i użyła dominujących wiatrów, aby schylić się w kierunku peleryny. Dłuższa linia na mapie wykonała bardziej wykonalne przejście pod żaglem.

Za Przylądkiem zmieniła się logika trasy. Sezonowe monsunowe wiatry, a nie południowy obieg Atlantyku, rządziły wschodnioafrykańskimi i indyjskimi fazami.

Porty wschodnioafrykańskie działały na części trasy

Mozambik, Mombasa i Malindi były wyrafinowanymi miastami Suahili związanymi z szerzej pojętym handlem muzułmańskim. Portugalczycy musieli negocjować z lokalnymi władcami, tożsamości i rywalizacji, a nie po prostu nabierać wody.

Malindi dostarczył pomoc na przeprawę z wodą. Nazwa pilota pozostaje niepewna, ale zależność od wiedzy specjalistycznej na Oceanie Indyjskim nie.

Powrót odsłonił różnicę między przyjazdem a trasą dojrzałą

Zewnętrzne przejście monsunowe było stosunkowo szybkie. Opuszczenie Indii w złym czasie rozciągnęło przejście do domu, podczas gdy szkorbut i inne choroby spożywały załogi.

Z zbyt małą liczbą marynarzy, ekspedycja spaliła São Rafaela. Udane przybycie może okazać się trasą; tylko powtarzająca się wiedza sezonowa, zaopatrzenie i przetrwanie może uczynić ją wiarygodną.