La Navidad i jego opuszczony garnizon dały krótki rejs kontynuacyjny okupacji i ukształtowały kolejną ekspedycję..

Przylot na południowo-zachodnim wybrzeżu Indii

Flota opuściła Restelo, a potem opuściła Afrykę, zanim do niej wróciła.

7 lipca 1497 r., da Gama i jego firma modlili się i czuwali przy małej pustelni Santa Maria de Belém w Restelo, a następnego dnia wypłynęli z Tagu. Oficjalna historia klasztoru zachowuje tę tradycję; anonimowy dziennik podróży otwiera się, stwierdzając, że flota opuściła Restelo w sobotę, 8 lipca, bezpośrednio potwierdzając miejsce i datę. Modlitwa,

Spotkał się tu liturgia i królewska ekspedycja, ale dziennik nie opisuje rodzinnych pożegnań, stołów przypływowych czy każdego instrumentu, który został przeniesiony do kaplicy.

Monumentalny klasztor Jeronimosa, który dziś widocznie widać, nie może być umieszczony w niezmienionej scenie 1497 roku. Manuel I już poprosił o pozwolenie na nową fundację religijną przed wypłynięciem floty, ale ocalały kompleks klasztorny został zbudowany po podróży i zastąpił lub pochłonął stare miejsce pustelni. Historyczne odejście dlatego należy do skromnego

Ermida do Restelo i kotwicowisko nad rzeką, a nie ukończony kościół z kamienia Manueline.

Zamiast trzymać się Afryki Zachodniej, flota stała na południowy zachód do otwartego oceanu i używane dominujące wiatry zginać się z powrotem w kierunku peleryny. Dłuższa linia na mapie uczynił bardziej wykonalne przejście pod żaglem.

Poza przylądkiem, logika trasy zmieniła się. Sezonowe monsunowe wiatry, a nie południowego Atlantyku, rządził wschodnioafrykańskie i indyjskie etapy.

Porty wschodnioafrykańskie działały na części trasy

Mozambik, Mombasa i Malindi były wyrafinowanymi miastami suahili podłączonymi do szerszego handlu muzułmańskiego. Portugalczycy musieli negocjować lokalne władców, tożsamości i rywalizacji, a nie po prostu nabierać wody.

Malindi dostarczył pomoc na przeprawę na otwartym morzu. Nazwa pilota pozostaje niepewna, ale zależność od wiedzy specjalistycznej na Oceanie Indyjskim nie.