Dziennik pierwszego rejsu Kolumba

Prolog mówi, że Kolumb będzie pisał podróże dzień po dniu, od rana do wieczora. Po powrocie przedstawił dziennik Ferdynandowi i Isabelli; sąd zachował oryginał i zwrócił pełną kopię. Oryginał zniknął z akt po śmierci Isabelli, podczas gdy kopia rodziny Kolumba nigdy nie została opublikowana. Żadna ocalała strona nie może być zidentyfikowana jako dziennik z autografem Columbus.

Rękopis Madrytu został napisany przez Las Casas i biegnie do sześćdziesięciu siedmiu folio i około sześćdziesięciu tysięcy słów. Większość wpisów kompresuje wydarzenia pod "Admirał mówi"; inne przenoszą się na pierwszą osobę i są oznaczone jako słowa Columbus. Margins zawiera znaki tematyczne, uwagi rzeczowe, krytykę Kolumba, i nasuwa na temat historii Las Casas de las Indias.

Ponad tysiąc poprawek ujawnia dokument roboczy ukształtowany w czasie. Najdokładniejsze przypisanie uznaje trzy kolejne warstwy: zapis statku, kopię sądu i sześcioletnią strawę.

Podczas przeprawy atlantyckiej dziennik wielokrotnie odróżniał szacowany postęp od zapowiedzianej odległości. 9 września mówi się, że 15 lig zostało zgłoszonych, ale mniej; następnego dnia 60 zostało oszacowanych i osiem razy ujawnionych. Kolumb nie otrzymał stałej pozycji instrumentu. Kurs, szacowana prędkość, upłynął czas i osąd pilota zgromadzony w martwym rachunku.

Ptaki, dryfujące drewno, chmury i sargassum stały się oznakami pobliskiego lądu i wielokrotnie rozczarowane. Zachowanie kompasu wywołało alarm w połowie września. Odczyty instrumentów, Polaris, przekazane brzmienie, a później kategorie naukowe razem umieścić znane "odkrycie zmian magnetycznych" twierdzenia w jego otoczeniu historycznym.

Nowoczesny utwór musi przyjąć ligę, zmienność, prąd, prędkość, i które konto przebieg jest w użyciu. Może ona sprawdzić, czy droga kandydująca jest wiarygodna, ale nie może ona wyodrębnić unikalnej długości geograficznej na każdy dzień lub zidentyfikować Guanahani z samych liczb.

12 października o świcie statki dotarły do wyspy Guanahani. Europejczycy nazwali go San Salvador, wezwali notariusza i świadków, i zadeklarowali posiadanie dla kastylijskich monarchów. Dziennik przenosi się z miejscowej nazwy do chrześcijańskiej zmiany nazwy i ceremonii prawnej w kilku wierszach, zmieniając wzrok w roszczenia tytułu.

Dokładna wyspa pozostaje kwestionowana. Nowoczesne San Salvador, Samana Cay, Grand Turk i inni kandydaci zostali stworzeni, aby dopasować kurs, odległość, laguna, forma wyspy i kolejne nogi podróży. Niepewność transkrypcji i pięciowieczna nawigacja są odporne na jedno rozstrzygające rozwiązanie.

Morze nie było również przeszkodą dla izolowania wysp. Indian żeglarzy używać duży kajaki dugout do przewożenia towarów, informacji i ludzi. Na długo przed przybyciem floty europejskiej, w Antyle Wielkich były wielojęzyczne społeczności, wodzowie i połączenia dalekobieżne. Historia żeglugi morskiej, która zaczyna się od trzech europejskich statków, nie ma już ruchu na wodzie.

Pierwszego dnia Kolumb rejestruje czerwone czapki i szklane koraliki, które powodują przyjemność i bliskość, a następnie mówi, że wyspiarze mogą być nawróceni przez "miłość zamiast siły". Nie jest to tylko deklaracja tolerancji: już teraz umieszcza ich w przewidywanym porządku nawrócenia i korony, a następnie niezwłocznie wyrok, że będą dobrymi sługami.

Następnego dnia kajaki, bawełna, papugi i włócznie ujawniają lokalną technologię i wymianę. Uwaga Kolumba szybko zawęża się do małych złotych ornamentów. Pyta gestem i wielokrotnie zmienia niepewne odpowiedzi w kierunku innej bogatej w złoto wyspy, podczas gdy Wielki Chan, Japonia i przyprawy pozostają na mapie na Karaibach geografii.

Wymiana szybko staje się kontrolą: wyspiarze są przenoszeni, aby uczyć się kastylijskiego i służyć jako przewodnicy; mężczyźni, kobiety i dzieci są później zatrzymani. Kiedy Las Casas przepisał materiał w swojej historii, pominął kilka szkodliwych fragmentów. Handel, posiadanie, nawrócenie, złoto i niewola muszą być odczytywane razem, a nie redukować kontakt do przyjaznych prezentów.

W spokojną noc 24 grudnia sternik poszedł spać i zostawił sternik dla chłopca statku. Prąd przeniósł Santa María delikatnie na bank. Rozkazy jej nie nadążały, fala spadła, a kadłub się otworzył. To nie był cudowny wrak burzowy, ale wypadek z osądem trasy, oglądanie dyscypliny i wody przybrzeżnej.

Guacanagarí wysłał kajaki i pracę, aby rozładować statek i chronić jego ładunek. Kolumb pochwalił ratunek, a następnie interpretował uziemienie jako sposób Boga, aby zapewnić drewno dla fortu. Santa María stała się materiałem budowlanym dla Navidadu, gdzie pozostało trzydziestu dziewięciu Europejczyków.

Nazywanie katastrofy "wielkim szczęściem" służyło praktycznemu argumentowi: utrata flagowego nie spowodowała porażki przedsiębiorstwa, a mimowolne opóźnienie mogło stać się początkiem kolonialnym. Kiedy wróciła druga podróż, Navidad został zniszczony, a wszyscy jego ludzie zginęli. Ten wynik wykracza poza daty dziennika, ale zmienia to, jak musi być zrozumiany jego przyjacielski sojusz.

W czasie burzy w lutym 1493, Kolumb obawiał się, że Nina zatonie. Napisał podsumowanie odkryć, zapieczętował je w woskowanej tkaninie wewnątrz beczki, wrzucił do morza i zatrzymał na pokładzie innego. Beczka nie ma życia po śmierci. Wieści dotarły przez ocalały statek, dziennik przedstawiony monarchom, a list z podróży szybko wydrukowany w kilku językach.

Niña wróciła do Palos 15 marca, a Pinta przybyła tego samego dnia. Koniec podróży, ale jego teksty rozpoczęły nową pracę polityczną: udowadnianie osiągnięć, zabezpieczenie tytułu i dochodów, organizacja kolonizacji i dalsze identyfikowanie wysp karaibskich jako krawędzi Azji. "Nowy świat" nie jest wnioskiem, który Kolumb osiągnął w tym dzienniku.

Po pierwszym wydrukowaniu przez Navarrete w 1825 roku, w systemie Las Casas, tłumacze, geografowie i historycy nawigacji wielokrotnie regulowali jego treść na nowoczesne strony dziennika. Dunn i Kelley 's w obliczu hiszpańskiej i angielskiej edycji przywraca odwołania, wstawki i marginalia, pozwalając akt formacji tekstualnej pozostać widoczne obok historii morza.