Kowal kotwic

Kowal nie był uniwersalnym kowalem stoczkowym, a jeszcze mniej założycielem armaty.

Kotwica skupiła bezpieczeństwo statku w kilku ogromnych spawach. 1820 U.S. Navalyard zwrot liczone kowale kotwicy oddzielnie od kowalskich i od kabli i kowali caboose. Śmigłowce wykonane śruby, gwoździe, paski, obręcze, pintles, gudgeons i oprawy ogólne; założyciele wylewali stopiony metal; kowalskie kowale specjalizujące się w ogrzewaniu, układaniu, spawaniu fałd i ustawianiu wielkich mas żelaza.

Mały kowal, mistrz portu, może przyjąć kotwice i różne naprawy, podczas gdy jedna firma może posiadać kotwicę, kabel łańcuchowy i odlewnictwo działów. Znacząca granica polega na procesie, roślinie, organizacji gangów i odpowiedzialności, a nie na identycznym tytule pracy w każdym porcie.

• kowal kotwicowy: korpus kotwicowy, pierścień i spawy krytyczne
• Śmigacz lub kowal: zawiasy, zawiasy, obręcze i prace z żelazka ogólnego
• Śmigacz kablowy: łańcuch kotwicy żelaza, szczególnie rozwijający się w XIX wieku
• Założyciel armaty: topnienie, formowanie, polewanie i wykończenie

Zamówienie stały typ, waga i proporcja przed pierwszym ciepłem

Late- osiemdziesiąty stulecie brytyjskie źródła wyróżniają arkusze, najlepsze kotew altanek i małych kotew altanek, mniejsze kotły strumieniowe i kedge, i grapery łodzi. Nazwy, uzupełnienia i wagi zmieniono z marynarką, regułą handlową, tonażem i datą, ale mistrz potrzebował docelowej wagi i wzoru przed obliczeniem prętów, gorących, spawanych etapów i wielkości gangu.

Stal wykorzystała ten trend jako wymiar rządowy: długość ramienia od gardła do banknotu została przeniesiona do trzonu, z którego pochodziły pozycje trzpienia i pierścienia. Klank, kwadrat, oko, korona, gardło, ramię, palma lub fuks, bill, pierścień i zapas nie były antykwariatem słownictwo; były to interfejsy, za pomocą których kotwica podłączona do kabla, obróciła się i weszła w ziemię.

Dźwig zaczął się od tylu barów, nie jeden zrobiony na zamówienie wielki pręt

Stal określone wiele długich prętów z najlepszego twardego żelaza, dobrze wykonane razem. Sklep wybrany materiał ani zbyt miękki ani kruchy, czyszczone i montowane pręty, trzymał stos, a następnie podgrzewał i spawał go po sekcji. Zwiększenie masy ograniczyło ilość ciepła, którą można było równomiernie ogrzać i uderzyć przed chłodzeniem.

Suszarnia już przewoziła strugarki żużlowe, a w połączeniu z tym zamontowano trzonek do budowy, dodając świadome interfejsy spawalnicze. Zimno zamknięte lub niespawane rdzeń po niewystarczającym ciepła; przegrzanie spalił powierzchnię; ciosy, które skonsolidowane tylko skóra może ukryć słaby środek. Master odczyt koloru, iskry, przepływ powierzchni, młotkiem i deformacji, wspierany przez ciągłość między ogrzewaniem, a nie tylko kolor.

Spawanie kurzu było zsynchronizowane pracy gangu przeciwko utracie ciepła

Żaden samotny kowal nie trzymał wielkiego noża w kowadle. Kołnierz i łańcuch przewodził pracę między kominkiem i kowadłem; portier, poprzeczki i żelazka do skręcania dał dźwignię skrętu; brygadzista nazwał pozycję i rytm podczas młoty naprzemiennie długo obsługiwane sanki. Niefortunny udar zagrożony narzędziami, łańcuchami i sąsiadami.

Stal zwana kotwicowisko, co najtrudniejszy do podjęcia pracy i opisał maszyny Herkules i Monkey: około 400 funtów spada waga do prostowania trzpienia i spawania palmy i ramiona, a około 200 funtów poziomego zawieszony baran do ustawiania ramion. Woolwich 1814- 16 kotwica kuźnia używać trzy parowy silnik dla dmuchanie i pięć przechylny młotek. Moc zwiększyła ciepło i uderzenie bez usuwania decyzji mistrza o sekwencji, rozmieszczeniu i stanie spawania.

Ramiona, korona i dłonie niosły najbardziej niebezpieczną ścieżkę ładunkową

Każda ręka została zbudowana z krótszych wysokiej jakości prętów i stopiona od gardła do Billa. Grube trójkątne dłonie były wykonane z kilku części i przymocowane do siedzeń w ramionach. Dwie chusty na ręce spotkały szalik wokół korony. Kąt ramienia, powierzchnia dłoni, bilonu i korony ustalił, jak kotwica obróciła się, przeniknęła do podłoża i zwróciła obciążenie kabla do trzonka.

Kołnierz z Kresy-1750 Admiralicji w Królewskich Muzeach Greenwich ma wyostrzoną koronę i ostry kąt pancerny związany z wczesną formą; muzeum zauważa, że takie kotwice często zawodziły w gardle i wróciły do naprawy. Później poprawa poszukiwała mocy i mniej destrukcyjnej transformacji, jak również nominalnej wagi. Geometria i jakość spawania mają zatem znaczenie więcej niż tylko prosta statystyka "cięższej kotwicy".

Pierścień i drewniane zasoby były interfejsy międzybranżowe

Pierścień został wykuty oddzielnie, przepuszczony przez przebite oko na głowę trzonka, i spawany zamknięty. Zaokrąglone krawędzie oczu zmniejszały uszkodzenia podczas przemieszczania pierścienia. Lina lub dział łańcucha przymocowany kabel, więc sekcja, średnica, spawanie i wolność wszystkie musiały zaspokoić dalszego użytkowania. Łańcuch żelaza rozbudowany w XIX wieku; kabel konopny pozostaje prawidłową domyślną dla wielu wcześniejszych ustawień.

Tradycyjne drewniane stado składa się z dwóch stożkowych belek dębowych wokół trzonu, zabezpieczonych śrubami, liniami drzew i czterema żelaznymi obręczami, poprzecznych do dłoni. Śmigacz kotwicowy dostarczał orzechy, obręcze, śruby i wymiary, podczas gdy stolarze lub specjaliści od drewna przygotowywali drewno. Stado toczyło kotwicę, aby jeden fuks mógł gryźć; nie był żelazny pręt poprzeczny wrzucony w jednym polewie z ciałem.

Akceptacja rozpoczęła się od materiału, spawu, wymiaru i formy uczciwej; dowód ustawowy przyszedł później

Po usunięciu skali inspektorzy sprawdzili prostotę trzpienia, dopasowanie kształtu i kąta ramienia, uczciwe dłonie, oko pierścieniowe, orzechy i przepisaną wagę, podczas wyszukiwania szalików na otwory, dziurki, nieprawidłowe dźwięki i pęknięcia chłodzące. Popyt stali, który działa jest gładki, sprawiedliwy, a nawet funkcjonalny: regularne powierzchnie narażone nierówne deformacje i brzydkie zamknięcia spawu.

Nie można przewidzieć ustawowego systemu dowodowego z późniejszego XIX wieku w każdym warsztacie z 1700 r. W XIX wieku rozwijały się próby porównawcze, maszyny proof, stoły szczepienne i certyfikaty; w archiwum Muzeum Nauki w pobliżu były karty handlowe Circa- 1830 reklamowane kotwice i obciążniki łańcuchowe, a nawet maszyny testowe. Wcześniejsza specyfikacja mieszana odbioru, nadzorowany proces, waga, kontrola wzrokowa lub dźwiękowa, pobieranie próbek i informacje zwrotne dotyczące obsługi.

Ogień, masa i jakość sprawiły, że kuźnia była niebezpieczna nawet po tym, jak żelazo przestało świecić.

Silny wybuch i paliwo napędzane skalę i iskry przez Smithery podczas sań, podnoszenia łańcuchów, obciążniki, dźwignie i tony żelaza zeskoczył na jednej stacji. Poparzenia, opary, uszkodzenia słuchu, odłączone głowy młotka, nieudany chwyt, praca toczenia, zgniatanie i zmęczenie spowodowane niewyczucie czasu były rutynowymi zagrożeniami. Duże kapstanty podłóg rejestrowane w Devonport pokazują stałą przewagę mechaniczną niezbędną do zginania i położenia ciężkiego żelaza.

Ryzyko jakości przeniosło się dalej. Jeden pominięty ciepło, skrócony moczenie przed falą, lub wątpliwe żelaza dodawane do osiągnięcia wagi może przejść przez bramę i złamać się w blasku. Odpowiedzialny sklep śledził żelazną partię, sekwencję ciepła, gang młotków, ostateczny ciężar i przeróbkę; mistrz chronił pracowników i stawiał opór presji planowej od właściciela, stoczni lub floty.

Mistrz Anchor Smith dowodził ciepłem, proporcją i ruchem zbiorowym - nie tylko siłą brutalną

Wejście może być robotnikiem kowala, mieczem dłoni, napastnika lub ucznia kowala. Pracownik nauczył się rytmu, obsługi, czytania ognia i pracy na małym szalu przed dłońmi, pierścieniami, odcinkami ramion i małymi krawędziami. Planowanie stos prętów, sortowanie spawów, pozycje młota i schemat podnoszenia, a następnie przyjęcie wyniku, oznaczony brygadzista lub główna odpowiedzialność.

W XIX wieku przemysł produkujący kable łańcuchowe przesunął handel w kierunku dużych fabryk, a w XIX wieku tytuły mogły stać się fałszerzami, producentami kotwic lub ciężkimi kowalami. Wiedza o starszym wieku utrzymywała się: zapewnienie centrum ogromnej części do prawidłowego ciepła, kontrolowanie deformacji i ocenianie zamknięcia spawu pozostawało ciężkimi decyzjami.