Pilot portu

Pilot sprzedany doświadczenie jednej drogi wodnej, nie wiedza o każdym morzu

Zagrożenia pomnożone przez statek oceaniczny zbliżały się do portu: banki, rafy, pływy, kanały przesuwne, skręty ograniczone, prądy poprzeczne i ruch ukazał się razem. Pilot przyniósł zgromadzoną wiedzę o lokalnej geografii, pogodzie i przypływie na nieznany statek, aby zakończyć przejście między otwartą wodą a kotwicowiskiem lub nabrzeżem.

Królewskie Muzea Greenwich opisuje Swansea pilotów jako doświadczonych marines mistrzów ze szczegółową wiedzą o konkretnych portach. Siedemdziesiąty wiek porównawczy dowody również angielskie statki zatrudniają pilotów na ograniczone części rejsu, zwłaszcza wejście i wyjazd. Przeznaczenie według miejscowości, a nie całej podróży, określiło zawód.

• Obszar wiedzy: port, ujście, cieśnina lub odcinek wybrzeża
• Transfer: statek pilotujący przetransportował pilota na statek przypływający lub odlatujący
• Klienci: handlowcy, okręty wojenne i statki głębinowe niezaznajomieni z wodą
• Przekazywanie: otwarte morze do kotwiczenia lub cumowania, i powrót

Praca rozpoczęła się od statku, pogoda i okna pływowe

Pilot musiał oceniać platformę, zanurzenie, obsługę, załadunek i dostępną załogę przed pływem, widocznością i wiatrem. Głęboki statek miał mniej kanałów; Square- rigger do wiatru potrzebne miejsca; uszkodzenia lub słaba załoga zażądała szerszej marży. Jedna droga wodna nie przyniosła jednej trasy dla każdego statku.

Piloci w wielu dzielnicach wyjechali na morze w małych rzemiosłach lub celowo zbudowanych koncertach. Historyczne prace Anglii na Wyspach Scilly dokumentuje pilot- gig obiektów używanych przez ponad trzy stulecia; osiemdziesiąty i dziewiętnasty-stuletni załóg może ścigać się dotrzeć do przychodzących statków pierwszy. Pilotaż był zatem uzależniony od obserwacji na brzegu, załóg łodzi i łodzi oraz od pilota na pokładzie statku.

Rozsiewanie, przypływ, znaki i łożyska na miejscu

Piloci wielokrotnie rzucali prowadzenie na głębokość i dno, wyrównane wzgórza, kościoły, wieże i zagłówki, a także obserwowali boje, latarnie, łamacze i kolor wody. Porównanie ról Exetera wyraźnie wskazuje holenderski lunatyk brzmiący z próżni prowadząc statek między ujściem rzeki, portem i morzem.

Pisemna wiedza też miała znaczenie. Portolany, ruttery, wagtoners, kierunki żeglarskie i książki pilotażowe zachowane wybrzeża, kursy i zagrożenia. Jednak piaskowce przesunięte i burze zmieniały kanały lub pomoc, więc obecne doświadczenie poprawiło to, czego drukowana strona nie mogła już wiedzieć.

Pilot, żeglarz i sternik zajmowane różne ogniwa w jednym łańcuchu

Mistrz żeglarstwa nawigację szerszy przejście i utrzymywane wykresy, pozycja i dzienniki. Pilot tymczasowo dostarczył gęstszą wiedzę lokalną. Sternik ruszył i trzymał ster w odpowiedzi na rozkazy. Pilot może wydać szybkie rady sterowe i żaglowe, ale nadal pracował z kapitanem i oficerów statku.

Zbyt proste jest stwierdzenie, że pilot został kapitanem na pokładzie. Podział odpowiedzialności zależał od prawa, zasad dotyczących pilotowania obowiązkowego, umów i precedensów. Brytyjski Najwyższy Sąd Admiralicji prowadzi pilotaż poza zderzeniem i ratowaniem wśród sporów cywilnych, co wskazuje, że jeden ruch portowy może spowodować późniejszy konkurs na odpowiedzialność.

Lokalna wiedza przetrwała dzięki pamięci, powtórzeniu i późniejszemu badaniu

Pewny niezawodny pilot znał głębokość i prądy w stanach pływowych, które znamiona zniknęły w pogodzie i jak różne platformy i ładunki zmieniły turniej. Szkolenie rosło z powtarzających się lokalnych przejść i pracy pod doświadczonymi pilotami, a nie z czytania jednego przewodnika portu.

W miarę rozwoju administracji, do rejestru trafiły certyfikaty, egzaminy, okręgi i taryfy. Royal Museums Greenwich zachowuje certyfikat pilota Cinque Ports z 1829 roku, a przewodnicy archiwalni identyfikują dziewięćdziesiątnicy-stulecia London rejestrów pilotażowych i książek egzaminacyjnych. Dowody takie określają wymogi w tych systemach, a nie licencję uniwersalną dla każdego wcześniejszego portu.

Opłaty zróżnicowane według przejazdu i statku, podczas gdy konkurencja i czekanie je zużywa

Pilotaż był powszechnie przyłączony do jednego wejścia, wyjazdu lub niebezpiecznego przejścia, z opłat kształtowanych na odległość, tonaż, zanurzenie i taryfy lokalnej. Tam, gdzie piloci musieli znaleźć statek przed zabezpieczeniem pracy, prędkości łodzi, pogody i konkurencji, wpłynął rzeczywisty zysk.

Nie ma żadnej odpowiedzialnej pensji za pilota Age of Sail. Gildia, władze portowe, otwarta konkurencja i obowiązkowe systemy podzielone opłat w różny sposób. Historia dźwiękowych dochodów potrzebuje nazwanego portu i taryfy i musi oddzielić opłaty klienta, koszty łodzi i indywidualne zwrot.

Zawód był cenny, ponieważ często wykonywana praca nie miała prawie żadnej tolerancji na błędy

Piloci wystrzelili w złej pogodzie, wsiadli na nieznane statki i natychmiast ocenili nieznane załogi i obsługę. Błąd może uziemić statek, zamknąć kanał, zniszczyć ładunek lub zabić ludzi; poprawny osąd może być nadal pokonany przez sztorm, nieudaną linę lub powolną egzekucję.

To skoncentrowane ryzyko uzasadniało profesjonalną obsługę. Nawigator oceanu nie mógł ciągle znać każdej poruszającej się ławicy i zmodyfikowanej boi. Piloci przekształcili lokalne doświadczenia w wspólną infrastrukturę bezpieczeństwa portu.