Kapitan żeglugi

Mistrz żeglarstwa był specjalistą instytucjonalnym, a nie tytułem na każdym statku.

Pod koniec osiemdziesiątego wieku - i na początku XIX wieku brytyjskich i amerykańskich morskich, żeglarski mistrz był doświadczonym oficerem technicznym, który miał za zadanie bezpiecznie i skutecznie sprowadzić statek do zamówionego miejsca. Przepisy Stanów Zjednoczonych z 1814 roku powierzyły mu własne obowiązki, podczas gdy w uzupełnieniu USS Konstytucja sklasyfikowała mistrza wśród urzędników nakazujących.

Kapitan handlowy był często ogólnym dowódcą statku i nie powinien być automatycznie przekształcany w podwładnego nawigatora. Siedemdziesiąty wiek rekordy również korzystać kapitan, pilot, stuurman i patron inaczej. Dokumentacja ta dotyczy specjalisty poniżej najwyższego dowództwa, nie każdej osoby historycznej, której tytuł zawiera tytuł mistrza.

• Mistrz żeglarstwa: specjalista marynarki odpowiedzialny za nawigację
• Mistrz handlowca: dowódca handlowy, często z nawigacją i obowiązków biznesowych
• Sternik: kierował uporządkowanym kursem
• Pilot: dostarczany wiedzy o lokalnych drogach wodnych

Głównym zadaniem było przekształcenie niedoskonałych obserwacji w trasę

Master żeglarski połączone wykresy, kurs kompasu, prędkość, upłynął czas, smugi, wiatr, aktualne i astronomiczne obserwacje do oszacowania pozycji i przewidywania następnego zagrożenia. Nie gwarantowano, że co dzień: chmura może zapobiec obserwacji, mapy mogą pomijać ławice, a martwe rozliczanie nagromadzone błędy z kompasu, prędkości, prądu i swobody.

Wartość zawodowa polega na zarządzaniu niepewnością. W pobliżu lądu, szlamu, łożysk i pływów przybierają na wadze; morskie, martwe rozliczanie można porównać z obserwacją astronomiczną. W formacji lub bitwie nawigacja musiała również służyć misji kapitana. Wyrok w końcu stał się kursem i shiphandling porady, które funkcjonariusze i sterników mogą wykonać.

Wykresy, dzienniki i instrumenty uformowały stanowisko mistrza żeglarstwa

USS Constitution Museum przypisuje wykresy, dziennik i dziennik niezbadanych niebezpieczeństw do żeglarstwa mistrza. Logarytm zachował kurs, szybkość, pogoda, pozycję i ważne wydarzenia, tak jeden zegarek mógł kontynuować rozumowanie innego, a później dochodzenie miał pisemne dowody.

Narzędzia zróżnicowane z datą, ale mogą obejmować kompas, line log i szkło, linia wiodąca, wykres, dzielniki i równoległe zasady, krzyżowy personel lub backstaff, kwadrant, octant lub sekstant. Żaden instrument nie był sam w sobie nawigacją. Mistrz potrzebował zmienności magnetycznej, swobody, prądu, błędu obserwacji i praktycznej wiedzy o statku pod żaglem.

Załadunek, balast i wykończenie żeglarskie były również obawy nawigacyjne

Na początku USA Marynarka morska praktyki mistrz żeglarstwa zrobił więcej niż rysować tory. Nadzorował sztauowanie balastu, zapasów i ładunków, tak aby statek zachował funkcjonalne wykończenia i właściwości żeglarskie, sprawdzał zapasy przychodzące na pokład i zgłaszał braki kapitanowi. Złe sztauowanie może osłabić kierownictwo, stabilność i zanurzenie razem.

Master 's mates asystowane z pomiaru prędkości, logi, żagle i kable kotwiczne. W USS Konstytucji ustanowienia żeglarstwo i stolarz również zgłaszane przez żeglarstwo kapitan na istotnych kwestiach technicznych. Ta linia raportowania nie była uniwersalna, ale pokazuje nawigację łączącą dane, stan kadłuba, zwarcie i uchwyt.

Odpowiedział kapitanowi i nie był ani sternikiem, ani pilotem portu.

Kapitan wybrał misję i dopuszczalne ryzyko; żeglarz mistrz zaproponował bezpieczne trasy i shiphandling. Mogą się nie zgodzić w burzy, wodzie lub walce, ale ostatnie dowództwo pozostało z kapitanem. Biuro techniczne wymagało jasnego opisu zagrożeń i dokładnych zapisów, a nie zastępowania władzy wojskowej.

Sternik trzymał ster i statek na kursie. Pilot przyczynił się do poznania intymnej wiedzy o porcie, rzece, ławicy, przypływie i lokalnej praktyce na ograniczony odcinek. Mistrz, który przekroczył ocean może nadal potrzebować pilota, ponieważ nawigacja ogólna nie zastąpiła zmiany lokalnej wiedzy.

Wjazd wymagający żeglarstwa, liczenia, pisania i zaufania

Mistrz żeglarstwa najpierw musiał być niezawodnym marynarzem, który rozumiał żagle, manewry, rafeting, kotwicowanie i ciężka pogoda. Do tej podstawy dodano arytmetykę, czytanie, wykresy, obserwację i logi. Praca jako partner mistrza oferowała doświadczenie w zakresie prędkości, nagrywania, sztauowania i obsługi, chociaż usługi nie dzieliły się jedną drabiną egzaminacyjną.

Około wojny 1812 roku, amerykański żeglarz miał nakaz na Marynarkę Wojenną, a nie prowizję i zajmował pozycję na torze non-promotion- w tym zakładzie. Biuro połączyło wysoki poziom techniczny i szeroki zakres odpowiedzialności bez automatycznego prowadzenia do kapitana.

Umiejętność Scarce przyniosła lepsze warunki i powiększyła jeden błąd w całym statku niebezpieczeństwo

USS Konstytucja 1812 Pay Dowody daje żeglarstwo mistrz 40 dolarów miesięcznie i dwie racje dziennie, dwukrotnie miesięczne wynagrodzenie cytowane partnera mistrza. Szesnastowieczny relacja portugalski india rejs również umieszczam mistrz i pilot wśród wysoko nagrodzony specjalista, lecz jego waluta, frachtowy przywilej i system mianowanie nie mogę łączyć z amerykański marynarski płaca.

Ryzyko zawodowe obejmuje uziemienie, kolizję, niewykorzystane miejsca nawadniania, złe sztauowanie i odpowiedzialność za fałszywy dziennik, a także zwykłe urazy i choroby. Nieznane wybrzeże i poważne prawdopodobieństwo pogody pozostawiły nawet po pracy dźwiękowej. Najrzadsza umiejętność nie polegała na zapamiętywaniu wzorów, ale na wykrywaniu niepewności, zachowaniu marginesu i ostrzeżenia w czasie.