Lighterman Przewodniczący

Zapalniczka nie była synonimem dla każdej barki; jej funkcją było rozjaśnienie statku i ukończenie krótkiego transferu

Zapalniczka przewożona pomiędzy większym statkiem a płytkim brzegiem, rzeką lub innym statkiem. Podzieliła on ładunek statku oceanicznego, który czerpał zbyt dużo wody, brakowało miejsca do cumowania lub czekał w zatłoczonym kotwicowisku i pozwolił towary kontynuować do portu. Opis modelu Smithsonian również wskazuje na zapalniczkę jako małą, płaskodenną barkę do załadunku i rozładunku statków w porcie.

Barge jest szerszą klasą płytkowodnych statków towarowych, podczas gdy hoy, keel, whenry i shallop były lokalne formy i nazwy. Barka może działać na światłach, nie robiąc z każdego bargemana latarnika. Ta strona wykorzystuje latarnika do utrzymania stałej łańcucha głębokowodnego; gdzie indziej udokumentowany żeglarz, bargeman lub lokalny tytuł statku może być lepszy.

Projekt, przypływ, koi i zatłoczenie stworzyło latarnię, kiedy statek oceaniczny nie mógł po prostu dotknąć nabrzeża

Wiele portów na początku nie miało stałego głębokiego nabrzeża, zmuszając statki oceaniczne do przebywania w miejscu drogi, kanale lub porcie zewnętrznym. Nawet przy nabrzeżu, nabrzeżu, nabrzeżu, wysokości pływu, moście, barku i statku, może utrzymać załadowany statek z dala. Zapalniczka usunęła małe partie, zredukowana ilość i dostarczyła do kilku magazynów rzecznych.

W Yerba Buena Cove w 1849- 1854 zapalniczki były w rzeczywistości jedynym sposobem na dotarcie ludzi i towarów na ląd, zanim Piers dotarł do głębokiej wody. London Museum opisuje zakotwiczone statki w zależności od zapalniczek między Londyńskim Mostem i Wapping przed zamkniętymi dokami. W różnych wybrzeżach i datach pojawia się ten sam mechanizm: brak stałej infrastruktury tworzy pływającą flotę logistyczną.

Lighterman i wodniak podzielony przez ładunek podstawowy: jeden przewożony ładunek i inni głównie pasażerowie

Dowody w Londynie wyraźnie wskazują na to rozróżnienie. Watermen przewoził pasażerów i bagaż w motorówkach i łodziach z nimi związanych; latarnicy przewozili węgiel, drewno, zboże, żywność i towary w szerszych, cięższych jednostkach. Oba wymagały lokalnej wiedzy wodnej i weszły do jednej firmy po 1700 roku, ale ich kadłuby, klienci, ryzyka i zarobki różniły się.

Granica może się jeszcze przesuwać przez port. Zapalniczka może przewozić sklepy, wodę, węgiel i ludzi w nagłych wypadkach, podczas gdy człowiek wodny przyjął bagaż lub dokumenty. Podstawowa umowa i układ są lepszym dowodem: otwarta przestrzeń ładunkowa, niska burta, ciężki ładunek i rachunek za statek do brzegu wskazują na lekkość; frachtowy przejazd oznacza usługi człowieka wodnego.

• Lighterman: ładunek, transport z zewnątrz i płytka trasa
• Waterman: pasażerowie, obsługa łodzi i przeprawa rzeczna
• Stevedore: podnoszenie, lądowanie i sztauowanie na pokładzie lub w obrębie ładowni
• Porter: transport, sortowanie i wjazd na ląd

Niezasilany nie oznacza niekontrolowany; przeszukiwanie, słup, warp i pływy utworzyły system obsługi rzeki

Tradycyjne Zapalniczki były bez zasilania, bez dna. Lightterman użył jednego lub dwóch długich zamiatek do zmiany kursu, słup do radzenia sobie z płytkich brzegów i warp, linii piersi i sprężyn do kontrolowania miejsca cumowania podczas przypływu dostarczonego większość tłumaczenia. Królewskie Muzea Greenwich zamiata najpierw i holownik parowy później; ośmiowieczna scena nie powinna importować holownika.

Specjalista odczyt ścinania, wiry, most otwarcia, zginanie, ławica, zacumowany kadłub, budzenie i wiatry. Czekał na użyteczny przypływ, pozwolił załadowanej barce, aby jeździć nim w prawo do zasięgu i zarezerwowane zatrzymanie wody przed. Wioślarstwo siły Brute 'a było powolne i niebezpieczne. Umiejętności zmieniły związek statku z poruszającą się wodą z najmniejszą ilością działań.

Podchodząc obok był niebezpieczny etap ponieważ dwie kadłuby wzrosły, upadły i okrzywione na różnych rytmach

Lightman oceniał podejście z wiatru, strumienia i strony roboczej, zmontowane ogrodzenia, ustawić linie, które mogą być dostosowane do ruchu i umieścić obszar odbiorczy poniżej statku. Zbyt mało separacji stworzyło punkty zgniatania; zbyt wiele niech obciążenia huśtawka. Kabel kotwicowy, zjazd i otaczający ruch łodzi dodatkowo ograniczył pozycję.

Załoga statku lub stevedore sterowane uchwyt i dźwig podczas Lightman kontrolowane pozycja barki i akceptacji. Obaj potrzebowali jednego sygnału stopu, a nikt nie należał pod zawieszonym ładunkiem. Linia stypy, gwałtowności lub rozstania uzasadniona odrzuceniem projektu i otwarciem. Centrala nigdy nie odrzuciła przetrwania statku i załogi.

Zapalniczka z płaskim dołkiem nadal wymagana do przechowywania: waga, darmowa burta, zanieczyszczenie i rozładowanie ważne

Kask, drewno, węgiel, worek zbożowy i cenne skrzynie wymagały różnych rozwiązań. Ciężkie towary pozostawały na niskim poziomie bez koncentracji na jednej stronie; załadunek obserwowany ciągiem i bez przerwy na burcie. Otwarta jednostka wymagała dunażu, przykrycia, mocowania i drenażu. Później należy stwierdzić, że zapalniczki kukurydzy rzadko przewożone cukru odzwierciedlają specjalizację spowodowaną czystością, zapachem i pozostałością.

Lightterman nie zastąpił stevedore planując ładownię oceanu, ale mógł odrzucić niebezpieczną windę i powiedzieć gang, gdzie następny pakiet może wylądować. Wiele miejsc przeznaczenia również przestawione w sekwencję rozładowania. Jedna zła warstwa może wymagać odpoczynku na powierzchni lub zanurzyć się na dole najpierw.

Ładunek pływający pozostawał pod celnikami, zgodnie z prawem i pod opieką; opuszczenie statku nie spowodowało, że nie miał on żadnych uprawnień

Przy otrzymaniu Lightterman sprawdzone znaki, liczba, stan, pieczęć i miejsce przeznaczenia z urzędnikiem statku, lite lub funkcjonariusza celnego i uzyskał zapis. Wharf lub odbiornik magazynu powtórzył kontrolę. Bez określonego przekazania, mokrej szkody, niedoboru, rozdartego pakietu i złej dostawy stały się spory bez dowodów.

Strata ładunku była poważna w Londynie w XVIII wieku, a później doki, policja rzeczna i bramy wszystkie odpowiedziały na to. Źródła rejestrują grabież z zapalniczki i przy światłowodowym interfejsie, ale cała okupacja nie może być zamieniona w złodziei. Wiarygodny system oddziela zwyczajowe przypadkowe, kradzieże, rabunki poza granicami kraju, oficjalną korupcję i błąd liczenia i przypisywanie odpowiedzialności z dowodów, a nie etykietę.

7-letnie praktyki w Londynie i 1700 Firma miało znaczenie, ale reprezentowało jeden lokalny system pracy

London Archives rejestruje firmę Watermen 's Company założoną w 1514 roku, a w 1700 roku rozszerzoną na lightermen. Do końca XIX wieku, wjazd na rynek wymagał siedmioletniego stażu z ograniczeniami wiekowymi. Zasady drukowane w 1701 roku rządzą wodnikami i latarniami na Tamizie między Gravesendem a Windsorem.

Szkolenie przekazywało przypływ, nabrzeże, dok, zasięg, most, obsługę łodzi i relacje zawodowe jako lokalną wiedzę, kontrolując, kto mógłby przez to zarobić. Inne porty brytyjskie, kolonialne i azjatyckie oraz tymczasowe kotwiczenia mogą polegać na operatorach łodzi rodzinnych, wynajętych załóg, wykonawcach portów lub innej gildii. London Company powinna być specyficzną instytucją, a nie światowym drzewem umiejętności.

Lightterman może być wynajętą ręką lub wykonawcą, a zamknięte doki redystrybuowane, że środki utrzymania

Wynajęty latarnik może zacząć jako uczeń, chłopiec lub pokładu ręka i przejąć po opanowaniu jednej rzeki. Kapitał i połączenia mogłyby wspierać własność, zatrudnienie innych osób oraz opłaty w podziale na podróże, tonaż, czas oczekiwania lub umowę. Muzeum Londyńskie zauważa, że właściciele rzemiosła mogą zaistnieć obok biedniejszych wodników, ale nie przekroczyli uniwersalnej pensji przez wieki.

Od 1790 roku Londyn zamknięte doki obiecał bezpośrednie bezpieczne absolutorium i latarnie obawiał się wykluczenia. Klauzula o wolnej wodzie zachowała dostęp Firmy do nowych doków. To była polityczna umowa o dostęp, cenę magazynową i pracę, a nie tylko postęp techniczny. Lightermen również przewoził dobra imperium, niewolnictwo i wojnę; ich prawa pracy, pochodzenie ładunku i ofiary handlu należą do tego samego rachunku.