Urzędnik statku

Urzędnik statku podaje nazwę rodziny biur, a nie miejsca postoju w każdym kraju i statku

Porównanie załóg z lat szesnastych i siedemdziesiątych przez Uniwersytet Exeter wskazuje na genetyczne i weneckie scrivano jako administratora i księgowego finansowego, która jest jedyną rolą zarezerwowaną dla osoby odpowiednio literatnej i na statkach włoskich, notariusza na powierzchni. Holenderski szrijver zajmował się pisaniem, księgowością, dziennikiem okrętowym, bułkami muszowymi i innymi rejestrami; Francuski écrivain zajmowało powiązane słownictwo.

Angielskie statki nie miały bezpośrednio równoważnego oficera uniwersalnego. Portier może kontrolować finanse i łączyć pracę supercargo; wiele małych statków nie miał przenośnika i zostawił ładunek i pieniądze do mistrza, partnera lub łodzi. W związku z tym urzędnik statku i pisarz statku są tutaj funkcjonalne parasole. Historyczny charakter nadal potrzebuje kraju, daty, statku i tytułu oryginalnego.

• Scrivano: włoski pisarz administracyjny, finansowy i notarialny
• Schrijver: holenderski opiekun pisania, książek, dziennika i spisu
• Écrivain lub autor statku: tytuły dokumentalne w różnych systemach
• Urzędnik kapitana: urzędnik przyłączony do dowództwa lub dużej organizacji, a nie uniwersalna stawka marynarza

Podróż nie przebiegła na jednej uniwersalnej książce; każdy dokument odpowiedział na inne pytanie

Wyraźny podsumowujący ładunek dla organów celnych lub konsularnych, często wymieniający numery bill- of- lading, znaki opakowań, ilości, nadawców, odbiorców i miejsca przeznaczenia. Rachunek za przewóz był podpisanym przez kapitana rachunkiem i dostawą. Strona czarterowa ustaliła warunki korzystania ze statku; rozkazy żeglarskie były przekazywane kapitanowi statku przez właściciela lub agenta. Przekroczyli granicę bez konieczności zamiany.

Umowy lub artykuły załogi rejestrowane w czasie podróży, służby, wynagrodzenia i podpisy lub znaki towarowe; zatłoczony ustalony, który służył; dziennik rejestrował zdarzenia w kolejności; rachunek płac śledził zaliczki, opłaty, niechlujność i rozrachunek; korespondencja zachowana władza wśród właściciela, czynnika, konsula i kapitana. Kontrola powrotów z podróży pogodziła te niezależne zapisy z fakturami, paragony, opłaty portowe i saldo gotówkowe. Urzędnik zgromadził możliwe do wyśledzenia dowody, ale nie decydował o zysku inwestorów; pierwszą wiedzą było, które dane powinny mieć fakt.

Urzędnik mógł przygotować manifest i rachunek, ale nie mógł po cichu odziedziczyć podpis i odpowiedzialność mistrza

Przewodnik po dokumentach z programu Mystic Seaport wyjaśnia, że konosamenty były zazwyczaj w trzech lub czterech egzemplarzach i zostały podpisane przez kapitana, potwierdzając ładunek i obowiązek dostarczenia go odbiorcy. Urzędnik może sporządzić, podać i skopiować informacje o liczeniu i nadawcy bez konieczności stawania się przewoźnikiem odpowiedzialnym za wykonanie.

manifest może wymagać od kapitana złożenia przysięgi z dokładnością przed kolekcjonerem, konsulem lub innym organem. Oddzielenie pisarza od autoryzowanego sygnatariusza ujawnia moc informacji na pokładzie statku. Podrobiony podpis, ukryty brak lub nieaktualna kopia przedstawiona jako ostateczna może prowadzić do grzywny, zatrzymania, roszczenia o ładunek i sporu o ubezpieczenie.

Utrzymanie fakt przekazywany przez liczenie, znak i niezależna kopia; papier nie czyni się prawdziwe

Niezawodne prace rozpoczęły się od obiektów: rejestrować znaki i numery na beli, beczce lub klatce piersiowej; sprawdzić liczbę, wagę, stan pozorny, nadawca i cel; następnie przenieść to liczenie do książki ładunkowej, rachunki i manifest. Zmiany w porządku załadunku, mokrej masy lub transferu wymagały odpowiedniej zmiany i nazwano ją zatwierdzeniem.

Porozumienie między kopiami może oznaczać, że ten sam zły pierwszy wpis został starannie skopiowany. Urzędnik porównał nabrzeże do listy, raport, odbiór nadawcy, pieczęć i podpis, zachowując wyjątek lub protest zamiast wymazać niedopasowanie. Dowody zdobyły siłę z niezależnego pochodzenia, widocznej korekty, daty, świadków i opieki.

Załoga, płaca i dyscyplina stworzyły kolejny łańcuch rekordów - i ten łańcuch zmienił się z czasem

Brytyjskie wytyczne archiwalne mówią, że kapitanowie lub właściciele większości zarejestrowanych statków handlowych trzymali bułki muszowe od 1747 roku; porozumienia i listy załogi zastąpiły je od 1835 roku. Mogą one dać pracę, przyłączenie się do niej i opuszczenie jej, daty i powody wyjazdu. W 1850 r. przepisy nakładały również na kapitanów obowiązek prowadzenia oficjalnego dziennika, w tym wydarzeń związanych z prowadzeniem.

Daty te uniemożliwiają wprowadzenie do XVI wieku formy XIX wieku. Wcześniejsze statki mogłyby korzystać z list osób trzecich, prywatnych książek lub umów notarialnych, a zasady różniły się w zależności od stanu, trasy i systemu kolonialnego. Zestaw narzędzi do gry powinien zmienić się z datą: najpierw elastyczny rejestr i książka do kopiowania, potem więcej drukowanych formularzy, numerów i centralnego pliku.

Papier, tusz i pamięć były kruche na morzu, więc kontrola kopii stała się techniką morską

Ścieki rozsypują atrament, wycieki z liści, a szczury, ogień, bitwa lub wrak mogą zniszczyć cały łańcuch. Urzędnik suszę prześcieradło, odizolowałem one w opakowanie lub skrzynia, oddzieliłem gotowy instrument od szkic, i wysłałem statek, brzeg i odbiorca kopia za różny trasa. Kopia nie była wolnym zmartwychwstaniem: każda transkrypcja mogła pominąć linię, zmienić liczbę lub ożywić przestarzałą wersję.

/ Kontynuowanie rejestracji / wymagało przekazania. Zegarek lub pisarz oznaczył ostatni wpis, nierozwiązany element i opiekun załączników. List handlowy kapitana może pozostać zapieczętowany; upoważnienie do kopiowania nie przyznało upoważnienia do ujawnienia. Ekspert kontrolowany treści, wersja, opieka nad dzieckiem, dostęp i transfer razem.

Pracownik, operator, superładunek i kapitan dzielą się na rekordy, opiekę, handel i odpowiedzialność

Urzędnik zorganizował dowody i korespondencję; zarządca zarządzanych magazynów, emisji i konta; nadładunek reprezentował właścicieli ładunków w decyzjach rynkowych; kapitan dowodził statkiem i rejs i uwierzytelniał wiele instrumentów centralnych. Jedna osoba mogłaby łączyć biura, ale ten połączony organ zamiast udowadniać, że miejsca pracy są identyczne.

Jeśli trzy przypadki zniknęły między listą a przytrzymaniem, urzędnik zamroził stronę, opowiedział i zgłosił. Uprawa należała do superładunku lub autoryzowanego kupca, opóźnienia w odjeździe do kapitana, a zapasy były niewystarczające do obsługi. Gra pojawia się, gdy informacja porusza się wśród decydentów, a nie kiedy urzędnik staje się wszechmocny komercyjny NPC.

Rejestry służyły przemytowi, dochodowi i niewolnictwu; dokładność dokumentów nie była moralną legitymacją

Amerykańskie Archiwum Narodowe manifesty niewolników z Nowego Orleanu pokazują przepisy wymagające kapitana lub mistrza na określonych statkach wybrzeża do tworzenia i podpisywania duplikatów listy nazywając zniewolonych ludzi i nagrywanie płci, wieku, statuetki i zniewolenia lub nadawcy. Przetrwające dokumenty mogą pomóc odzyskać życie człowieka dzisiaj i były również instrumenty administracyjne handlu wewnętrznego i niewolnictwa.

Strona nie może zmieniać ludzi w zwykłego mechanika ładunku lub nagradzać kompletności jako dobra moralnego. Pisarz mógłby dokumentować przemoc, przymusową pracę i nielegalny handel, mógłby zmienić lub ukryć dowody lub może zachować dowody wykorzystywane później do odpowiedzialności. Etyka zawodowa pyta, czyje prawa były chronione, kogo można było kontrolować i czy odmowa lub ujawnienie było możliwe.

Literatura, arytmetyka i zaufanie otworzyły postęp bez tworzenia jednej drabiny do dowodzenia

Uczestnikiem może być uczeń handlowy, prywatny urzędnik kapitana, wielojęzyczny pisarz portowy lub junior, który nauczył się książek na powierzchni. Potrzebował wyraźnej ręki, struktury księgi, arytmetyki handlowej, skrótów ładunkowych, środków, formularzy umów, pieczęci i dyskretnej korespondencji. Znalezienie nierównowagi i wyjaśnienie dowodów miało znaczenie nie tylko dla eleganckiego scenariusza.

Starszy pisarz może zostać głównym pisarzem, perser, supercargo, czynnik lub urzędnika żeglugi przybrzeżnej, lub pozostać specjalistą. Postępy zależały od instytucji, zaleceń, poufności i kredytu komercyjnego; nie przyznawały one nawigacji ani dowodzenia. Niedobór był w zamienieniu niekontrolowanej sceny w dowody, bez podejmowania decyzji poza autorytetem.