Superkargo

Supercargo zarządzał firmą właściciela ładunku, a nie pracą wewnątrz ładowni

Supercargo nazywa agenta handlowego, który towarzyszył inwestycji. Nosił instrukcje właścicieli lub firm i kapitał, sprzedawał towary na zewnątrz, kupował zwroty, sprawdzał jakość, rejestrował koszty i rozliczał wynik. Kapitan i współpracownicy zachowali odpowiedzialność za dunaż, zabezpieczenie i stabilność statku; załoga, latarnicy lub stevedores wykonywali czynności fizyczne.

Porównanie Exetera z XVII wieku nie znajduje stałego odpowiednika na każdym angielskim statku. Usługodawca może połączyć pracę, podczas gdy wiele statków pozostawiło finanse i ładunek do kapitana, partnera lub łodzi. Rolą była specjalizacja produkowana na skalę handlową, a nie uniwersalne polecenie drugiego stopnia.

• Supercargo: zakup, sprzedaż, pieniądze i rozliczenie dla właścicieli ładunków
• Master handlowca: statek, nawigacja, uzupełnienie i bezpieczne miejsce
• Usługa: sklepy, emisja i rachunki, czasami połączone z handlem
• Współczynnik: czynnik oparty na brzegach, utrzymujący lokalny rynek i relacje

Zapieczętowane instrukcje, powierzone kapitału i ceny inteligencji były jego sprzęt żeglarski

Przed odlotem nadładunek otrzymał mandat: gdzie i powyżej jakiego piętra mogą sprzedawać towary zewnętrzne, jak można wykorzystać gotówkę i kredyt, co zwroty rankingu pierwsze i ile handlu prywatnego było dozwolone. 1784 Continental Congress dokument oddzielnie nazywa Johna Clarka kapitanem Hydry i Williama Greena jako superładunku, ujawniając podział między dowództwem i handlem.

Instrukcje mogą pozostać zamknięte do czasu podania określonej nogi w celu ochrony planu. / W raporcie Warrena / z podróży Sądu Najwyższego / pokazano nawet kapitana i nadładunek / z różnymi instrukcjami, / zapieczętowane rozkazy / zmieniające miejsce przeznaczenia / w nielegalny handel. Jest to skrajny przypadek, ale sprawia, że możliwe kolizje mandatu handlowego i dowodzenia nawigacyjnego widoczne.

Po przyjeździe stworzył rynek z ceny, jakości, miary, waluty i kredytu

Wartość zależna była od dostaw, klasy, opakowania, cła, wymiany i czasu. W przypadku superładunku znaleziono kontrahentów, porównali próbki, przeliczane wagi, długości i pieniędzy, wynegocjowane płatności i prowizji, i ocenili, czy obietnica będzie trzymać. Tłumacze ustni, pośrednicy i lokalni kupcy byli niezbędni w przypadku różnic językowych i instytucjonalnych.

Kolekcje handlowe Biblioteki Kongresu zawierają korespondencję, księgi rachunkowe, zamówienia, konosamenty, księgi rachunkowe, książeczki pieniężne, faktury i rachunki. Handel oceanami był systemem dokumentów, które sprawdzały się nawzajem. Wiedza rynkowa bez rachunku i dowodów nie mogłaby wyjaśnić zysku lub straty odległym inwestorom.

Inspekcja przeliczała wiedzę o towarach na powrót: herbata, jedwab i porcelana były więcej niż liczą

Zakup wymagał oceny gatunku, wilgoci, zapachu, koloru, złamania i cudzołóstwa, czy próbka reprezentowała partię, czy też znakowanie i liczenie były dobre. Herbata tłumiąca, tkaniny o umiarkowanej zawartości, porcelana potłuczona lub błąd wagowy może przynieść widoczną przewagę cenową podczas przejścia powrotnego.

Przeładunek wybrany towarów i akceptowalna jakość podczas gdy kapitan oceniał wagę, przestrzeń, separację i stan statku. Wartość rynkowa i bezpieczne miejsce musiały stać się jednym planem ładunku. Pozycję przynoszącą zyski, która nie mogła bezpiecznie wypłynąć, nie trafiła do Monsun ani nie przekroczyła środków pieniężnych, a ubezpieczenie pozostało niemożliwą inwestycją.

Konta musiały przenieść wszystkie monety z powrotem do inwestorów, którzy pozostawali w oceanie

Książki mogą oddzielić zakup i sprzedaż, brokerstwo, cła, składowanie, Lightterage, frachtu, prowizji, wymiany, wastat i salda gotówkowego. Faktura, paragon, rachunek, list i cennik dokonały wpisów do namierzenia. Upoważniony handel prywatny również wymagał oddzielenia od inwestycji przedsiębiorstw.

Kontrola returnjourge dopasowała oryginalne akcje, zakup i sprzedaż, marnotrawstwo, opłaty portowe, prowizję, handel prywatny i gotówkę na vouchery, następnie uzgodniono rachunek towarowy z mistrzem, operatorem, czynnikiem i księgą brzegową. Protokół Kompanii Wschodnioindyjskiej z dnia 6 grudnia 1614 r. rejestruje audytorów, którzy obliczają powrotny rejs i przydzielają "trzy za jeden" zgodnie z oryginalnymi akcjami. To była osada, a nie nowoczesny, annualny powrót. Supercargo nadal musiał wyjaśnić, jak fundusze, którym powierzono, stały się towarem zwrotnym i dzielnym wynikiem.

Chiny handel wzrosła urząd do hierarchii fabrycznej poza jednym kadłubem

British Library rejestruje, że do 1715 roku statek Kompanii Wschodnioindyjskiej do Chin miał wyznaczony ładunek, podczas gdy ci ludzie mieszkali razem w Canton i zorganizowali handel z fabryki. Wcześniejsze przedsięwzięcia mogłyby prowadzić główne, drugie i trzecie supercargo, dzieląc pracę i prowizję przez stanie. Agencja Voyage może stać się stałym zagranicznym kierownictwem.

System ten należał do regulowanych negocjacji międzykulturowych i nierównej ekspansji cesarskiej. Hong-merchants, celników, tłumaczy, Azjatów armatorów i prawa lokalnego byli raczej uczestnikami niż scenerii. Jedna statystyka handlowa, która manipuluje rynkiem światowym, wymaże instytucje, relacje i różnice w władzy.

Ani kapitan, ani superładunek nie zawsze wygrywali spór: umowa, bezpieczeństwo i legalność określają różne granice

Supercargo wybrał cele handlowe, ale nie mógł wymagać niebezpiecznie niestabilne stoisko; kapitan kontrolował statek, ale nie mógł swobodnie wydawać pieniędzy ładunku lub ignorować autoryzowanych terminów. Dyskusja zebrana wokół odchylenia, czekając na cenę, okno powrotne, przestrzeń i ryzyko. Kolejny tydzień może poprawić cenę lub stracić monsunu i zaopatrzenia.

Sprawa Warrena pokazuje tajne rozkazy, które mają doprowadzić załogę do przemytu i procesu sądowego. Mechanik dźwięku utrzymuje komercyjny mandat, bezpieczeństwo nawigacji, artykuły żeglugowe i prawo lokalne oddzielnie widoczne. Nielegalny handel wpływa raczej na zgodę, konfiskatę, ubezpieczenie, kredyt i odpowiedzialność osobistą niż na stanie się bezbarwną opcją o wysokim zysku.

Biuro handlowe mogłoby zarządzać agresywnymi gospodarkami, w tym podróżami niewolników

Materiały Smithsona Joseph Hawkins 'a dokumentują osiemdziesiątego wieku, jako nadinspektor lub nadładunek. Tutaj ludzie nazywani ładunkiem zostali porwani, handlowani i zniewoleni. Urząd uczestniczył w zarządzaniu niewolnictwem atlantyckim i nie może być reprezentowany jako zwykły spustoszenie towaru lub neutralne wyzwanie optymalizacji.

Odpowiedzialne konto identyfikuje charakter prawny i moralny handlu i pyta, kto stworzył archiwum i czyj głos tłumi. Każde leczenie gry musi centra przymusu, śmierci, oporu, odpowiedzialności i szkody instytucjonalnej zamiast oferować dochodowy handel ludźmi drzewo kariery.

Komisja i dochód w formie zaufania; postęp w kierunku głównego superładunku, czynnika lub kupca

Wynagrodzenie może łączyć pensję, dodatek na podróż, prowizję handlową i ograniczony przywilej prywatny. Dowody około 1700 China voyages pokazują trzy supercargo wspólnej prowizji w różnych proporcjach, ale jeden okres firmy stawki nie jest płaca globalna. Zły dług, audyt i strata z podróży zużyły widoczny zwrot.

Wjazd wymagał umiejętności czytania, liczenia, praktycznej rachunkowości, wiedzy na temat towarów, współpracy językowej i rekomendacji handlowych. Asystent lub młodszy supercargo może przejść do szefa, czynnik brzegowy, agency- partnera domu lub niezależnego kupca. Niedostatecznym atutem była odległa pewność inwestorów, że cena, pieniądze i dowody nie znikną.