Identyfikacja
Potwierdź głośnik, autorytet, język, dialekt, cel i wymagane rekordy.

Prawdziwe dossier kariery w Age of Sail · 17
Linguist · Interpreter · Dragoman · Tongshi
Pośrednik, który przekształca język, liczbę, etykietę i prawo w działanie, obie strony mogą potwierdzić i wykonać przy jednoczesnym wywieraniu między nimi presji zaufania.
Wiek żeglarskich tłumaczy morskich połączone języki, środki, prawa i praktyki handlowej, ale tytuł i autorytet zróżnicowany przez port. Kanton językoznawca mógłby interpretować przy uzyskiwaniu zezwoleń na załadunek, dokonywaniu transakcji na własny rachunek i prowadzeniu księgowości. Venetian- Ottoman dragoman może być wyszkolonym urzędnikiem handlowym lub dyplomatycznym; w systemie Tokugawa powołano holenderskiego tłumacza Nagasaki. Wielu z nich działało raczej jako pośrednik, negocjator lub skryba niż jako nowoczesny neutralny kanał. Dokładność pochodzi z retrospektywnych, sparowanych zapisów, numerycznych kontroli i świadków - nie nieomylnych umiejętności językowych.
Otwórz pełny obraz↗Baner przycina i przyciemnia tę ilustrację. Ten widok zachowuje pełną kompozycję; kliknij, aby otworzyć sam obraz.
↗Informacje docierają, formularze osądów i praca przechodzi przez pełną wachtę.
Potwierdź głośnik, autorytet, język, dialekt, cel i wymagane rekordy.
Przenoszenie znaczenia w segmentach przy jednoczesnym oddzieleniu źródła, wyjaśnienia i porady.
Odczytaj nazwę, numer, jednostkę, stan i nierozwiązany termin.
Zachować źródło, wydawnictwo, agent, świadek i ostateczna decyzja.
Linguist łączący interpretację, pozwolenie na ładunek, konto celne i zapis przesyłki, oprócz hong kupca i komprador.
Dragomanie szkoleni jako młodzi językowi w celach handlowych, dyplomatycznych i międzyimperialnych archiwów.
Siogunaci służyli kontroli handlu i transferu wiedzy pod innym modelem.
Przemowa segmentowa, zachowanie stanu i tonu, dokładne i wyjaśnienie etykiety.
Sprawdzić towar, próbkę, ilość, środek, walutę, wymianę i cło.
Wyjaśnienie operacyjnego znaczenia tytułu, etykiety, pozwolenia, umowy i procedury.
Wiedzcie, kto może potwierdzić i zachować źródło, interpretację, świadka i niepewność.
Instytucje, doświadczenie, patronat i możliwość kształtowały trasę każdej osoby.
Budowanie fundacji poprzez rodzinę, społeczność migrantów, przyuczanie do zawodu lub szkolenie biurowe.
Obsługa wejścia, mała transakcja, kopiowanie i kontrola terminologii.
Przekazywanie niezależnych oficjalnych, handlowych lub dyplomatycznych wypowiedzi i dokumentów.
Zarządzanie uczniami, wysokie negocjacje, archiwa i sieć międzyportowa.
Historie interpretacji w portugalskiej ekspansji przez Afrykę często zaczynają się od schwytania Ceuty w 1415 roku. Negocjacje po bitwie, okup, rekonesans, dostarczanie i kontakt z sąsiednimi społecznościami wszystkich potrzebujących ludzi, którzy rozumieli lokalną mowę i stanowisko polityczne. Dowody wskazują na zapotrzebowanie na mediację, a nie na stabilny dzienny podział arabskiego, Amazigha i portugalskiego w jednym rzędzie magazynów. Średniowieczna Ceuta i Cieśnina nawiązały kontakt między odmianami Andalusi i Maroka arabskiego, podczas gdy sąsiednie populacje mogły również korzystać z odmian Berbera; mapa językowa była bardziej złożona niż trzy etykiety gier.
Podbój wojskowy również wypędził wielu mieszkańców i nie automatycznie zachować stary system handlowy pod kontrolą portugalską. Interpretacja może służyć za rozejm, okup, przesłuchanie, opodatkowanie lub nierówną wymianę, jak również handel. Agenci okupu na granicy krzyżowej, tacy jak alfaqueques, pokazują, dlaczego słownictwo nie jest jedynym zasobem, który sam jest rzadkim źródłem: pośrednik musiał wiedzieć, kto może wiązać kogo i co jedno oświadczenie mogłoby zrobić wewnątrz instytucji przeciwnej.
Angielski kupcy pożyczyli lokalne nazwy: dragoman lub truchman w Ottoman i śródziemnomorskie ustawienia, jurebasso z Malay- Javase jurubahasa w południowo-wschodniej Azji gazety, a lingwista lub dubash w Indiach i Persji. Były to biura wewnątrz różnych społeczności i systemów, a nie jeden europejski korpus tłumaczeniowy firmy.
Tłumacz morski jest przydatny do wyszukiwania, ale każda osoba nadal potrzebuje portu, pracodawcy, legalnej pozycji i języków roboczych. Marynarz, który wyjaśnił zamówienie może nie przetłumaczyć taryfy; dwujęzyczny skryba może nie mieć uprawnień do targowania się lub wejścia do biura.
Umowa sprzedaży może obejmować warunki klasy, wagi netto, jednostki lokalnej, waluty, wymiany, dostawy, cła, prowizji i towarów zniszczonych. Przeniesienie ceny, podczas gdy pominięcie jednostki lub stanu może spowodować roszczenie o załadunek statku. Niezawodny pośrednik oddziela problemy, powtarzające się numery, używane próbki i uzyskał potwierdzenie.
Zezwolenie na prowadzenie portu i dyplomacja dodały etykietę i jurysdykcję. Tytuł, dar lub wniosek mogą wyrażać podporządkowanie, wzajemność lub rutynę. Wytłumaczenie kulturowe nie było licencją na przeredagowanie: tłumacz oddzielił oryginalne słowa, wyjaśnienia i porady negocjacyjne.
Na początku XIX wieku księgowość zawiera listę sprzedawców, lingwistów i kompradorów. Zabezpieczenie lub hong handlowiec gwarantowane statku i obowiązek; lingwista interpretowane, nabyte zezwolenia na ładunek, transakcji na własny rachunek i utrzymywane rachunki służbowe; kompaktor dostarczył statek w porcie.
W 1813 roku, dowody parlamentarne mówią, że lingwiści rejestrowali eksport i statki, które je odbierały. Niewłaściwy towar, brakujące ilości lub zaciemnione miejsce przeznaczenia może spowodować zatrzymanie, karę, przemyt oskarżenia i straty dla gwaranta - nie tylko niewygodną rozmowę.
Badania Oxfordu prowadzą językoznawców portugalskich do prywatnego handlu między Melaką a południowymi Chinami. Interpretowali one, ale także negocjowali, brokerowani i podłączeni do sieci; Następnie rząd Pearl River wspólnie z nimi przyjął, nie usuwając ich tożsamości handlowej.
Sądząc po późniejszym ideale neutralnego tłumacza, całe biuro może być skorumpowane. Przydatne pytania są to, czyje odsetki zostały ujawnione, kto zapłacił, kto mógł sprawdzić wydanie i jak działa odpowiedzialność. Lojalność należała do pracodawcy, biura, sieci handlowej i rodziny oddzielnie.
Od połowy XVI wieku Wenecja wysłała giovani di lingua, aby nauczyć się tureckiego w Istambule bailate, a także zwerbował z Galaty chrześcijan mówiących po włosku. Dragomanie publiczni służyli Radzie Handlu i odwiedzającym Osmanie; dragomanie ambasady dołączyli do publiczności sądowej, petycji, umowy i komunikacji granicznej.
Wytłumaczyli mowę i uczynili jedną z pisarek, czytelną i wykonalną w innej. Szkolenie połączone z językiem, dokumentacją, etykietą, prawem i relacjami. Kompetencje ponadcesarskie przynosiły wartość, podczas gdy pracodawcy stale kwestionowali lojalność i kontrolę informacji.
Badania porównawcze wskazują na tłumaczy języka duńskiego w Nagasaki jako mianowanych przez shogunatea japońskich urzędników, których praca obejmowała kontrolę handlu, naukę języków i transfer wiedzy. Kanton różnił się w pochodzeniu, dochodach, opłatach celnych i działalności handlowej. Statki europejskie nie stworzyły jednego azjatyckiego systemu tłumaczeniowego.
Długa obsługa mogłaby budować biuro rodzinne, przyuczanie do zawodu i specjalistyczne słownictwo, a także koncentrować informacje. Tłumaczenie transmitowało geografię, medycynę, naukę wojskową i naukową poza granice. Drzewo kariery musi umieścić osobę w biurze, fabryce, gospodarstwie domowym lub pośrednictwie.
Na żywo domagano się słuchania, pamięci i szybkiego przeformułowania; formalny kontrakt wymagał skryptów, dat, pieczęci i formy prawnej. Specjalista ustny może polegać na skrybie, lub znaczenie może przejść przez portugalski przed trzecim językiem. Każdy przekaźnik utrudniał namierzanie źródła i odpowiedzialności.
Bezpieczniejsza praktyka zachowała źródło i tłumaczenie, przeczytaj nazwę zwrotną, statek, ilość, walutę i jednostkę, a urzędnicy i sprzedawcy potwierdzą kluczowe warunki. Glosariusz i precedens poprawiły spójność bez rozwiązywania dialektu, nowych towarów, dwuznaczności lub oszustwa. Dziennik nazwał tłumacza, przekaźnika i niepewności.
Wielojęzyczne gospodarstwa domowe, port migracyjny, podróże handlowe, wspólnota religijna i usługi graniczne wytworzyły wielu pośredników. Wiedzieli, kto może podpisać, który broker był wiarygodny, jak wejść do biura i czy odmowa zaprosił inną ofertę - wiedza społeczna nowego słownika przyjazdu nie mógł zastąpić.
Portugalski rozwój uzyskał również pośredników poprzez niewolę, przymusowe usuwanie i wymuszone uczenie się języków. Nie każdy tłumacz był ochotniczym kosmopolitą. Rekrutacja, narażenie rodziny, status prawny i wolność od pracy należą do ryzyka zawodowego.
Płaca za biura lub fabryki, opłata za statek, prowizja, prezent, zakwaterowanie i pośrednictwo może się łączyć. Indywidualni uczniowie sponsorowani przez firmę, tacy jak James Flint, wykazują ustalenia dotyczące przedostatnich statków, ale nie ustalają uniwersalnej stawki. Starsi dragomowie i tłumacze urzędowi mogliby posiadać stopień, pensję i uczniów.
Na mediatora przypadła błędna interpretacja, ujawnienie, konflikt interesów, zmiany polityczne i odwet z każdej strony. Postępy mogą prowadzić od wielojęzycznego portiera, urzędnika lub praktykanta do lingwisty, głównego tłumacza, dragomana, sekretarza dyplomatycznego lub brokera. Sukces oznacza utrzymanie znaczenia, liczby, autorytetu i odpowiedzialności, które można wyśledzić w różnych systemach - nie brzmiąc tylko rodzimym.
career.maritime-interpreter
Leżał w strefie kontaktu językowego i wymagał mediacji językowej i kulturowej, ale schludny trzyjęzyczny nabrzeże jest kompresją gry. Podbój 1415 wysiedlonych mieszkańców i zakłócił handel. Specyficzni mediatorzy mogą używać arabskich odmian, odmian berberskich, portugalskich lub języków przekaźnikowych w okupie, negocjacjach i przesłuchaniach, jak również handlu.
Często nie. Pozwolenie, cła, ewidencja ładunku, negocjacje, list, maklerstwo i protokół dyplomatyczny mogłyby towarzyszyć interpretacji, w zależności od urzędu portu.
Nie instytucjonalnie. Język interpretował i przyspieszył zwyczaje, hong kupiec gwarantował statek i obowiązek, a kompaktor dostarczył statek. Osoby mogą poszerzyć działalność, ale role się różniły.
Dragoman nazwał Osmański-Europejski urząd handlowo-dyplomatyczny, nie jeden język. Praktykant może używać tureckiego, arabskiego, greckiego, włoskiego, francuskiego lub innego połączenia.
Nie. Odmiany kontaktowe portugalskie i śródziemnomorskie służyły niektórym regionom, ale zakres i kompetencje były ograniczone. Żaden język nie obejmuje portów światowych.
Zachować źródło i tłumaczenie, odczytywać nazwy, ilości, jednostki, waluty i daty, uzyskać potwierdzenie urzędnika lub świadka, a także rejestrować wszelkie przekaźniki języka i niepewności.
Trasy obejmowały wielojęzyczną rodzinę, przyuczanie do zawodu, państwową nominację, szkolenia językowe ambasady i długą rezydencję w porcie. Pisanie, arytmetyka, prawo, etykieta i zaufane relacje miały znaczenie z językiem.