Cieśla stolarskie

Stolarz nie był głównym stolarzem stoczni.

Stolarz statku był pełnomorskim biurem, którego centrum zajmowało się inspekcją, konserwacją i tymczasową naprawą już eksploatowanego drewnianego statku. Statek, który został wybudowany, wybrany, ukształtowany i zmontowany na lądzie; statek-kapitan może kierować budową na stoczniach. Ich drzewołodzieja się pokrywała i osoby mogły poruszać się między morzem a podwórzem, ale wspólne słowo dla cieśli nie czyni biur identycznymi.

Dokumentacja ta opiera się na materiałach z szesnastowiecznej Mary Rose i lat osiemdziesiątych do dziewiętnastowiecznych opisów brytyjskich i amerykańskich. Dowody wskazują na narzędzia i logikę pracy, a nie na jeden dopełnienie dla każdego kupca. Mały statek może nosić jedną wykwalifikowaną rękę, która łączy pracę; duży okręt wojenny mógłby wspierać stolarza, kolegów, jeomana i tymczasowe grupy robocze.

• Stolarz statku: inspekcja, naprawa rejsu i kontrola uszkodzeń
• Koleżanka stolarza: ankiety wspomagane, zegarki pompowe i naprawy
• Statek rybacki lub główny: budowa stoczni, odbudowa i kierunek projektu
• Kocioł: specjalista od uszczelniania krawieckiego pracujący na podwórzu lub tymczasowo na pokładzie

Jego domeną była drewniana tkanina: kadłub, maszt, podwórze, łódź i dopasowanie

Osiemnastowieczny opis obowiązków poddał ramę statku, maszty, stocznie, łodzie i inne maszyny drewniane pod badanie i opiekę cieśli. Muzeum Konstytucji USS wymienia również kadłuby i wyposażenie, maszty, stocznie, łodzie i inne drewniane wyposażenie. Dział połączył strukturę pierwotną z obciążeniami morskimi z elementami drewnianymi niezbędnymi do manewru.

Departament nie miał na myśli samotnego właściciela. Łódź obsługiwała urządzenia do mocowania, kabli i pokładów; szybowiec obsługiwał płótno; oficerowie ustalali priorytety podróży i walki. Stolarz zgłosił znaczenie strukturalne rozszczepionej tarczy lub wycieku kadłuba i zorganizowanej naprawy drewna. Uszkodzony maszt często wymagał diagnozy, a ręce łodzi rozładować i zabezpieczyć platformę.

Codzienne rundy miały znaczenie, ponieważ szwy, studnie i zanurzenia narażone ukryte uszkodzenia

Przepisy Stanów Zjednoczonych z 1814 roku wymagały, aby stolarz odwiedził każdą część każdego dnia, sprawdzał bezpieczeństwo i koszenie, zamawiał pompy i zdawał raport kapitanowi. Rozkazy niepodległości z 1815 roku dodały regularne patrole studni, dziennej i nocnej inspekcji portów oraz powtarzające się badanie masztów i jardów w złej pogodzie lub pod ciężką prasą żagla.

Drewniany statek nie potrzebował widocznego strumienia wody, zanim wyciek się nie liczył. Otwarte szwy, ścieki wokół zawiasów i drzew, deszcz nad magazynami i pęknięcia pod zmiennym obciążeniem mogą najpierw pojawić się jako wzrost w studni wody, czas pompowania lub lokalnych wilgotności. Pewny stolarz utrzymał punkt odniesienia i wyróżniał normalny przewód ściekowy od rozwijającej się ofiary strukturalnej.

Osie, przyrządy, aparatura, dłuta i narzędzia do uszczelniania utworzyły warsztat na morzu

Kabina i skrzynie stolarza Mary Rose zachowują sześcioletnią część materiału dowodowego na łuszczenie, stołek, młotek, dłuto, kosę, młotek, samoloty, władców, ołów, przyrządy do kształtowania drewna i aparaty do wiercenia. Dużo żelaza korodowane, ale uchwyty, narzędzia i rekonstrukcja pokazać wyszkolony rzemieślnik zamiast marynarza z jednym młotkiem.

Materiały wodoszczelne mają znaczenie tak samo duże znaczenie jak narzędzia krawędziowe. Mary Rose szwy używane włókna liny i włosia końskiego wpędzone w szczeliny i pokryte smołą; później ćwiczyć powszechnie używane strugane dębu i smoły. Wtyczki, wtyki, kliny, ołowiem i drewno zapasowe również musiały być gotowe. Żadna skrzynia narzędziowa nie usunęła granic przestrzeni, suchego materiału, siły podnoszenia lub konieczności rozładunku konstrukcji przed wykonaniem dużej pracy.

W bitwie pracował pod wodą, znajdując dziury przed powodzią wygrał

W 1814 r. zarządzono stolarzowi, aby w trakcie pracy utrzymywał materiały naprawcze i wielokrotnie przechodził przez ładownię wraz z załogą, aby zatkać otwory. W aktach załogi dodano, że koledzy stolarza przygotowywali ołowiany ołówek i wtyczki oraz uczestniczyli w otworach, pompach i studni. Ich stacja bojowa była często ciemna, zatłoczona i odizolowana od wszelkich poglądów na walkę.

Celem było kupno czasu, a nie odtworzenie siły stoczniowej pod ostrzałem. Wtyki, kliny, ołów, brzegi i tymczasowe szyny mogą zmniejszyć napływ, podczas gdy pompy usuwają to, co pozostało. Podłączenie największego widocznego otwarcia, przy braku ukrytego podziału - lub naprawienie otwarcia, podczas gdy jego rama nadal się przesuwa - może spowodować, że deklarowane sukcesy zawiodą kilka minut później.

Burza, uziemienie i sprung iskry żądały raczej triage niż doskonałe naprawy

Prasa płótna zwiększyła zginanie masztów i podwórek; toczenie i przesuwane ładunek zmieniony ładunek kadłuba; uziemienie może uszkodzić deskę, ramę, ster i pompować razem. Rozkazy Niepodległości wymagały powtarzającej się inspekcji spar w złej pogodzie lub ciężkich żagli, ponieważ wyrok stolarza następuje zmiany obciążenia, a nie kończy się po jednym badaniu.

Podzielił wady na te bezpieczne do obserwacji, te, które można tymczasowo łowić lub przynosić, te, które wymagają zmniejszenia żagli lub zmiany obsługi, oraz te, które wymagały opieki lub wymiany stoczni. Nazwanie każdej wady natychmiastowa odbudowa zatrzymała statek; traktowanie patcha jako stałego zaniósł ofiarę do następnego gale.

Zarządzał ludźmi, materiałami i rachunkami, ponieważ następna naprawa potrzebowała odpowiednich zapasów.

Wielki stolarz okrętu wojennego nie działał sam. Koledzy stolarza pomagali w inspekcji i naprawie; więcej rąk mogło nosić, pompować, nabrzeże i przenosić materiały w akcji; ciesielski joman trzymał dedykowany magazyn i jego problem. Niezależność wymagała cotygodniowych sprawozdań finansowych wydatków i konwersji stoczni i stolarki.

Zarządzanie zasobami było zdatne do żeglugi. Cięcie drewna zbyt wcześnie usunął kolejną szynę masztową; nietypowe wtyczki zmarnowały chwile po uderzeniu; wilgotne, brakujące lub odwrócone uderzenie, oakum i lewy ołów pompujący jako jedyna obrona. Cieśla przekształcił ryzyko uszkodzenia w użyteczne wymiary i gotowość, a nie imponujący kompletny inwentarz.

Niektóre prace mogą się zdarzyć tylko na lądzie, gdzie opieka oznaczała granicę naprawy morza

Poważne uszkodzenia deski, kilu lub ramy zwykle wymagają odsłonięcia podwodnego ciała. W przypadku braku suchego doku statek może być pod jedną stronę chroniony; rozległa praca może również wymagać usunięcia platformy, broni, ładunku i balastu oraz pracy nadbrzeżnych statków i kocioł. Muzeum Konstytucji opisuje opiekę jako złożoną i niebezpieczną operację portu.

Stolarz morski dostarczył ciągłości: gdzie woda utrzymywała się, który tymczasowy brzeg przewoził ładunek i co poruszało się podczas przejścia. Mógłby dołączyć do naprawy bez automatycznego stania się mistrzem statku, który kierował stoczni. Przydatna granica gry daje każdej tymczasowej naprawy zegar i koszt wydajności, zmuszając polecenie do portu zdolnego do wymaganej inżynierii.

Stolarze marynarki często mieli nakazy, ale trasa i status różniły się według usług

W National Archives znajduje się wykaz cieśli wśród urzędników z czasów poprzedniej Royal Navy: wykwalifikowanych specjalistów wyznaczonych na podstawie nakazu poniżej urzędników i powyżej ocen. Wczesna Marynarka Wojenna USA umieściła stolarzy w technicznych strukturach i strukturach oficerów pettyofficerów. Zakłady handlowe różnią się bardziej, czerpiąc umiejętności z nadbrzeża stolarstwa, stoczni i długich prac remontowych morskich.

Obronna droga rozpoczęła się od pracy w lesie lub na lądzie, kontynuując służbę jako partner stolarza, i doprowadziła do mianowania poprzez profesjonalną reputację i zasady obsługi. Muzeum Konstytucji podaje 1811 amerykańskich szacunków 20 dolarów miesięcznie i dwa dzienne racje dla siedemnastoczterokrotnego stolarza; jest to jeden zakład, a nie uniwersalna stawka. Nie można przewidywać standardowych egzaminów, wynagrodzeń i promocji w całej epoce żeglarstwa.