BoatswainCity in Ontario Canada

Dlaczego Boatswain wymawia się bosun, i jak się różnił?

Boatswain to stary tytuł morski, którego wspólną nowoczesną wymową jest bosun. Starożytne imię nie dowodzi niezmiennych obowiązków od średniowiecza do XIX wieku. Ta dokumentacja koncentruje się na późnych - osiemnaście - i bardzo -dziewiętnastowiecznych przepisów żeglarskich, z granicami handlowymi, zamiast narzucania jednego zakładu na każdym wybrzeżu i stuleciu.

Łódź była profesjonalną głową odpowiedzialną za sprzęt do mocowania i pokładów. Koledzy Boatswaina służyli pod nim, pomagając zebrać ręce, przekazywać rozkazy i utrzymać szczególną pracę w ruchu. Na dużym okręcie wojennym, oba mogą należeć do podoficera i oficera pettyologa. Połączenie Bosun po prostu ukrywa różnicę między szefem wydziału a jego asystentami.

• Boatswain lub bosun: głowa urządzenia do mocowania i pokładów
• Koleżanka Boatswaina: transmitowane połączenia i nadzorowane strony robocze
• Pierwszy oficer lub pierwszy porucznik: ustawić priorytety rozmieszczenia i pokładu
• Armie mistrzowskie: bezpieczeństwo i dyscyplina, a nie zarządzanie

Jego domeny materialne pokryte platformą, kabel, kotwica, żagiel, łódź i kolor

Przepisy Stanów Zjednoczonych z 1814 roku wyraźnie umieściły w ładowni żagle, kable, szałasy, kotwice, żagle i łodzie. USS Constitution Museum zawiera również kolory statku. Stojące zręby obsługiwane maszty, prowadzenie zrębków sterowanych podwórzami i płótnem, a kotwice, kable i łodzie nosiły własne ropeworki i armatury. To był system operacyjny, a nie mała szafka na narzędzia.

Granice pozostały. Stolarz posiadał kadłub, kołowrotek i naprawy konstrukcyjne; szybowiec mógł zrobić i naprawić płótno; kapitanowie, oficerowie i mistrzowie żeglarstwa zdecydowali się na kurs i plan żaglowy. Łodzie potrzebowały zrozumieć te działy bez stania się cieślą, szybownikiem, nawigatorem i pierwszym oficerem naraz.

Inspekcja była pierwsza, ponieważ jedna z linii może nie zadziałać w następnej ewolucji.

Boatswain sprawdzał, czy nie ma luzu, czy nie ma wody, żagli do bezpiecznego zginania i futrzania, kabli do czystego biegu i łodzi do gotowości. Muzeum Konstytucji sprawia, że platforma jego głównym zmartwieniem, podczas gdy drugie konto muzeum opisuje codzienne rundy, a następnie raporty do żeglarstwa i pierwszego porucznika.

Inspekcja przewidywała raczej niepowodzenie, niż tylko zgłoszenie rozłączonej liny. Sól, słońce, tarcie, obciążenie, wilgotne i szkodniki spożywane konopie i płótno. Knoty, drzazgi, bloki i końce liny mogą zmienić małą defekt w poważną awarię pogody. Planowane jest ustawienie, szczepienie, ochrona, powietrzny lub wymiana łodzi przy zachowaniu materiałów rezerwowych.

Oficerowie nazwali ewolucję; łódź zamieniła ją w zsynchronizowaną pracę liny

Obracanie, robienie lub zmniejszanie żagli, kotwiczenie i obsługa łodzi wymagało ludzi na pokładzie i na wysokości do działania razem. Przepisy nakazały łodziom i towarzyszom pomóc i zwolnić zegarek, sprowadzić ludzi na pokład i uczynić pracę statku jak najwolniejszym od zamieszania. Działał jako brygadzista, który znał kolejność, siłę roboczą i niebezpieczeństwo.

Nie wybrał celu podróży lub normalnie zmienić kurs i płótno na własną rękę. Pierwszy oficer, pierwszy porucznik, oficer wachtowy lub kapitan żeglarstwa stwierdził wymagany manewr; łodzie rozmieszczono jego fizyczne wykonanie poprzez asystentów i doświadczonych marynarzy. Czysty łańcuch zapobiegł niewłaściwej linii, faulowanej liny i grup roboczych, które wzajemnie się blokują.

Dzwonili z łodzi, żeby przeciąć hałas, a nie dekoracje.

Połączenie lub rura łodzi wytworzyły ostry sygnał, który przenosił się przez wiatr, wodę, płótno i pracę na pokładzie. Muzeum Konstytucji cytuje konto z 1826 roku, na którym pływacy i koledzy odpowiedzieli na długie rury przy włazie, nazywali je wszystkimi rękami, zamawiali hamaki i oczyścili pokłady. Rura i głos tworzą powtarzalną komunikację na pokładzie statku.

Crews potrzebował szkolenia, aby powiązać wzorce z działaniami, a asystenci musieli sygnalizować we właściwym czasie. Srebrny telefon był również odznaką urzędu; gwizdki odzyskane z XVI wieku Mary Rose wykazują starszą tradycję. Nowoczesne stoły telefoniczne marynarki nie mogą być jednak po prostu wyświetlane na każdego przedwcześnie-merchantmana.

Nie można było bez problemu wyciąć kordu: sklepy i rachunki były pracą techniczną

Lina i płótno to krytyczne materiały eksploatacyjne do podróży. Przepisy zabraniają łodzi z cięcia szałasu lub płótna bez pisemnego rozkazu kapitana i inspekcji kapitana, a także wymagały małych tkanych ochraniaczy do kabli. Złe cięcie może zmienić użyteczny długi kawałek w krótki czas zanim statek będzie potrzebował niezastąpionej przestrzeni.

Boatswain zarejestrował emisję, wydatki i konwersję do audytu przez kapitana i mistrza; łodzie jamnik mógłby zarządzać magazynem i dystrybucją. Rzemiosło i konto były nierozłączne. Załoga, która mogła się połączyć, ale nie mogła wyjaśnić swojego zużycia - lub inwentaryzacji, która ukrywała nieużyteczne rozmiary - nadal straciła zdolność do naprawy na morzu.

Wymusił na nim porządek, ale był kimś więcej niż człowiekiem z rozrusznikiem.

Boatswains i koledzy opanowali ręce, popędzili tempo i widzieli ukończone prace, a historyczne konta rejestrują kolegów Boatswain uderzając powoli ręce z początkujących. Przymus należał do systemu dyscyplinarnego okresu, ale sam nie wyjaśnia okupacji. Oficerowie wydali rozkazy, mistrzowie zajmowali się ochroną i dyscypliną, a formalna kara pozostała powiązana z prawem kapitana i marynarki wojennej.

Trwały autorytet żeglarza pochodził z wiedzy: czytanie załadowanej platformy, wybór splotu, umieszczenie mężczyzn na wysokości i wokół kotwic, i trzymanie ich z dala od odrzutu. Strach może przyśpieszyć rękę, ale nie mógł wybrać odpowiedniej linii, napięcie kontroli lub zachować bezpieczną ścieżkę, gdy lina się rozpada.

Burza i bitwa zamieniły utrzymanie w awaryjne odzyskanie mocy manewrowej

Zakład konstytucyjny stacjonował na bankomacie w bitwie, gdzie jego departament trzymał kotwice, mocowania i forward-deck pracy funkcjonującej i oczyszczone lub zastąpione uszkodzoną linę. Praca w czasie burzy również wymagała szybkiego rafefowania, zabezpieczania łodzi, oczyszczenia fauli i zastąpienia niezbędnych elementów manewrowych. Celem nie była nieśmiałość, ale moc kierowania, przenoszenia żagli i kotwicy.

Zagrożenia obejmują wodospady, huśtawki i płótno, odzyskiwanie załadowanej liny, splątanie w kablach, smoły, mokrej i kumulacyjnej ciężkiej pracy. Boatswain zdecydował, który defekt wymaga natychmiastowej naprawy, które mogą być odizolowane i gdy oba zegarki były konieczne. Opóźnienie może stracić okno pogodowe; pośpiech może spędzić życie na niewłaściwej naprawy.

Łodzie morskie często posiadały nakazy, podczas gdy spotkania handlowe były zróżnicowane

Brytyjskie i amerykańskie okręty wojenne traktowały łodzie jako oficera ds. nakazów: specjalistę od długiego służby kierującego wydziałem poza zwykłą linią awansu porucznika. Amerykańska historia marynarki wojennej zawiera listę marynarzy, którzy mają nakaz wydany w 1794 roku. Archiwum Narodowe zachowuje certyfikaty przelotu łodzi przez wybrane dziewiętnastowieczne lata, a nie dowody na istnienie jednego systemu egzaminacyjnego we wszystkich wcześniejszych służbach.

Wiarygodna trasa przebiegała przez zdolności do żeglugi i manewrowania, być może służąc jako kolega żeglarstwa, przed mianowaniem przez kapitana, administrację marynarki lub zarządzanie kupcem. W 1811 roku amerykańska stawka wynosi 20 dolarów miesięcznie i dwie racje, tylko jeden zakład i data. Systemy gier wielokrotnego użytku to: stan platformy, zasoby materialne, połączenia synchroniczne i odzysk awaryjny - nie ma ani jednej płacy transsystorskiej.