logbookKomisja nazywa brytyjskie statki, ale żagiel we mgle lata neutralne kolory
COMMISSION AUDIT · AUTHORITY BEFORE PRIZE
Audit authority, then target; leave title to the court
This is not a one-click lawful-or-pirate classifier. It breaks a claim into provable fields, and no green field means the property has already been lawfully condemned.- VESSEL
- PRINCE OF NEUFCHATEL
- COLORS
- BRITISH
- PAPERS
- PRESERVED
Candidate within authority; judgment still required
- VESSEL
- NEUTRAL MERCHANT
- COLORS
- NEUTRAL
- PAPERS
- PRESERVED
Neutral flag neither ends inquiry nor proves enemy property
- VESSEL
- FRIENDLY PACKET
- COLORS
- FRIENDLY
- PAPERS
- PRESERVED
Outside the named enemy target
- VESSEL
- ENEMY MERCHANT
- COLORS
- BRITISH
- PAPERS
- MISSING
Expired authority and broken evidence cannot support the act
Komisja umieściła prywatny statek w wojnie określonej przez władze publiczne.
List z marką nie był oświadczeniem wydanym przez armatora. Przekroczył z suwerennej władzy do nazwy prywatnych aktorów. Konstytucja Stanów Zjednoczonych przyznaje prawo do wypowiedzenia wojny, udzielania listów markowych i represji oraz do ustanawiania zasad dotyczących przechwytywania na lądzie i wodzie w Kongresie; zabrania poszczególnym państwom udzielania im bez zgody Kongresu. Wcześniejsze artykuły konfederacji również przyłączyły się do uprawnień do wydawania, zasad przechwytywania i sądów do nagród na szczeblu kontynentalnym. Twierdzony charakter prawny pochodził od władz publicznych, a nie tylko od broni lub flagi statku.
Marque powstała w ramach władzy w zakresie odwetu transgranicznego i odzyskiwania szkody, a następnie w coraz większym stopniu pokrywała się z Komisją ds. Prywatności w czasie wojny. Słownictwo nadal zależy od stanu, okresu i instrumentu. Niektóre systemy wyróżniały prywatne man-of-war, które tylko do rejsu z literackiego statku handlowego; archiwa w innych miejscach korzystają z prowizji i list markowy i odwet za wiele tego samego grantu. Solidna identyfikacja określa emitenta, konflikt i oryginalne sformułowania przed przydzieleniem nowoczesnej kategorii.
W ramach instrumentu podlegającego kontroli określa się, kto, na jaki statek, na kogo i na jak długo
Komisja z 1814 roku, prowadzona przez amerykańskiego prywaciarza Prince of Neufchatel, jest niezwykle konkretna. Wydany na mocy ustawy kongresu z 1812 roku, określa prezydenta, właścicieli, kapitana i porucznika; odnotowuje, że bryg wynosi około 319 ton, 18 sztuk broni i 129 ludzi; i kieruje przechwytywaniem brytyjskich statków publicznych lub prywatnych. Zakazuje on przechwytywania lub odzyskiwania mienia do portu Stanów Zjednoczonych, tak aby postępowanie mogło mieć miejsce w odpowiedniej formie prawnej. Jego czas trwania zależy od przyjemności prezydenta, a nie preferowanego przez właścicieli sezonu rejsowego.
Klauzule te stanowią kontrolę instytucji w praktyce. Czy emitent posiadał władzę? Czy ta wojna czy wrogie relacje istniały? Czy statek i oficerowie się zgadzają? Czy ten cel był autoryzowany w klasie wroga i mienia? Czy instrument wygasł lub został wycofany? Który sąd miał otrzymać schwytanie? Wada nie powoduje identycznych konsekwencji w każdej jurysdykcji, ale osłabia twierdzenie, że akt ten podlegał tej komisji. Skopiowany papier, zastępczy kapitan, przeniesiony statek lub przestarzałe uszczelnienie nie może automatycznie wyleczyć niedopasowanie.
Bond, instrukcje i rejestracja wykonane profit-poszukiwania podróży odpowiada
Prywatni właściciele finansowali, wyposażali i ryzykowali statkiem. Ich oczekiwany powrót nastąpił ze sprzedaży mienia dopiero po sądowym potępieniu. Ponieważ zachęta ta była źródłem nadużyć, system wydający domagał się powszechnie składania wniosków, rejestracji statków i załogi, obligacji z zabezpieczeniami oraz zgodności z ogólnymi instrukcjami. Amerykańskie Archiwum Narodowe 'War 1812 gazety zachować drogę administracyjną: celnicy żądali pustych prowizji, przesłane wnioski i zgłoszone prowizje wydane. Publiczny nadzór otoczył wizualnie dramatyczny pergamin.
Bond nie kupił immunitetu z góry. Dostarczył on nieruchomości, w stosunku do których państwo lub poszkodowani wnioskodawcy mogą postępować, gdy dowódca naruszył instrukcje lub naruszył interesy przyjazne lub neutralne. Instrukcje mogłyby regulować cele, więźniów, ochronę dokumentów, wspólne przechwytywanie i port powrotu. Czy operacja pozostała zgodna z prawem, wymaga zatem trzech kontroli naraz: prawa nadrzędnego, prowizji indywidualnej i tego, co załoga rzeczywiście zrobiła. Znalezienie gazety w klatce piersiowej kapitana odpowiada tylko na jedno z nich.
Uzbrojony handlowiec mógł połączyć handel i wojnę; prywateer nie był jedynym okresem użytkowania
W 1801 roku James Madison wyróżnił prywatowiec, który został założony i zamówiony do wojny sam z uzbrojonym statkiem handlowym, który nadal przewoził ładunek, a jednocześnie miał prowizję za schwytanie wrogów. Opisał ten ostatni jako mający podwójny charakter komercyjny i wojenny. To wyjaśnia, dlaczego statek typu letter-of- marque w historii może być statkiem handlowym z warunkowym organem do przechwytywania zamiast celowo zbudowany raider handlowy.
Podwójny charakter skomplikowany rozpoznanie. Obserwator na horyzoncie mógł zobaczyć broń, liczne załogi, kurs i kolory, ale nie własność, ładunek lub ważny tekst komisji. Prawo kupca do samoobrony nie przyznało sobie władzy w sprawie schwytania, a prywatna komisja nie zamieniła prywatnej własności w państwowy okręt wojenny. Konto precyzyjne oddziela własność kadłuba, zatrudnienie załogi, władze publiczne, faktyczne zadania i późniejszą klasyfikację sądową zamiast pozwolić, aby jedna etykieta usunęła resztę.
Uchwycenie rozpoczęło posiadanie i postępowanie sądowe; sąd nagrodził
Władza do schwytania nie była automatycznym przenośnikiem mienia. Dowódca zazwyczaj musiał wysłać lub przenieść na statek skonfiskowany, zachować oryginalne dokumenty, sinwentaryzować ładunek i przedstawić ważnych świadków. W 1813 roku John Adams dokonał zapisu aktu kolonialnego, który zarejestrował tę samą architekturę: statek, na który wydano zlecenie, przekazał sprawozdanie z schwytania, listy załogi i dokumenty sędziemu, który zdecydował się na potępienie i sprzedaż publiczną. Do czasu wydania wyroku przewidywane dochody pozostały przedmiotem sporu w zakresie zajętego mienia.
Brytyjski przypadek amerykańskiego kaprala Daltona pokazuje maszyny w pracy. Po schwytaniu w 1776 roku statek, starsi oficerowie, komisja i instrukcje poszły do Plymouth. Sąd złożył zeznania, zbadał tożsamość dokumentalną i dopiero potem skazał Daltona za dobrą nagrodę. Sąd mógłby traktować kadłub i ładunek oddzielnie, podczas gdy neutralni właściciele lub kupcy mogliby pojawić się w celu przywrócenia. Ukrywanie, dodawanie lub niszczenie papierów uszkodziło łańcuch dowodowy. Komisja nigdy nie zastąpiła dowodu narodowości, podróży, własności, wrogiego charakteru i procedury.
Władza miała krawędzie, a historia nie tworzy nowoczesnego prawa prywatnego do prowadzenia wojny
Komisja pracowała tylko w zakresie, w jakim prawo właściwe uznało jej emitenta, przedmiot i zachowanie. Atakowanie przyjaznej własności, mylenie identyfikacji neutralnego, kontynuowanie po cofnięciu lub pokoju, lub przekazanie instrumentu nieupoważnionemu dowódcy może umieścić działanie poza jego ochroną. Wróg może również zaprzeczyć temu, że polityka wydawała się niepokojąca. Ta sama załoga może w konsekwencji pojawić się jako prywatni ludzie w jednym archiwum i być ścigana lub potępiana jako piraci przez drugą stronę. Ten brak porozumienia dotyczył uznania i zachowania, a nie tylko słownictwa barwnego.
Deklaracja paryska z 1856 r. stwierdza, że prywatyzacja została i pozostała zniesiona przez jej strony. Nie wprowadziła ona natychmiast identycznych przepisów krajowych dla każdego niesygnatariusza, chociaż pomogła w zdecydowanym oddaleniu praktyk państwowych od instytucji, ponieważ zmieniły się krajowe marynarki wojenne i neutralne systemy handlowe. Przetrwanie tego wyrażenia w Konstytucji USA również nie pozwala osobie fizycznej, korporacji lub grupie online kupić lub sfabrykować prowizję i atak wysyłki dzisiaj. Każda nowoczesna propozycja stawiałaby czoła aktualnym konstytucyjnym autorytetom, prawu konfliktów zbrojnych, prawu morza i prawu karnemu - a nie swobodnemu, ośmiowiecznemu, darowanemu pozwoleniu.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Czy list z Marque był licencją na rabunek?
Nie. Zamówił aktorów do schwytania w czasie wojny. Wrogość, czas trwania, zachowanie, dowody i powrót do sądu były kontrolowane, a przejęty majątek nadal wymaga osądzania.
Czy schwytany statek należał natychmiast do kapusia?
Normalnie nie. / Uchwyt przyniósł nagrodę. Napastnik zachował statek i dokumenty do sądu; tylko potępienie w ramach stosowanego systemu umożliwiło rozdysponowanie i rozdysponowanie zysków.
Czy prywatni, uzbrojeni handlarze i okręty wojenne byli tacy sami?
Nie. Prywatni byli zazwyczaj własnością prywatną i publicznie zlecani; uzbrojony handlowiec mógł głównie handlować lub bronić się, a czasami posiadać władzę przechwytywania; okręt wojenny należał do państwowych sił zbrojnych.
Dlaczego jedna strona może nazywać kapitana szeregowcem, a druga piratem?
Mogą się one nie zgodzić z suwerennością emitenta, jego niepodważalnym statusem, ważnością lub zakresem prowizji oraz z zachowaniem załogi. Posiadanie dokumentu nie rozwiązało wszystkich tych problemów.
Czy prywatyzacja zniknęła wszędzie jednego dnia w 1856?
Nie. Deklaracja paryska wiązała jej strony i zdecydowanie zaawansowana likwidacja, ale prawo niesygnatariusza i późniejsza praktyka wymagają odrębnego zbadania. To nie było natychmiastowe prawodawstwo światowe.
Źródła
Kontynuacja badań
- Konstytucja Stanów Zjednoczonych: TranskrypcjaU.S. National Archives
- Artykuły konfederacji (1777)U.S. National Archives
- Wojna 1812 Papiery Departamentu StanuU.S. National Archives
- Amerykański list z Marque: Książę NeufchatelLibrary of Congress
- Od Jamesa Madison do Edwarda Thorntona, 21 listopada 1801 r.Founders Online, U.S. National Archives
- John Adams do Benjamina Rusha, 28 sierpnia 1813Founders Online, U.S. National Archives
- Amerykański prywator i sekretna kopia Deklaracji NiepodległościThe National Archives (UK)
- Deklaracja szanująca prawo morskie, Paryż, 16 kwietnia 1856 r.Yale Law School Avalon Project