cannonOficer portu przesuwa prowizję przez biurko
Hull
Round shot concentrates damage on timber planking and structure.
Rigging
Chain shot is better suited to attacking masts, sails and rope.
Crew
Grapeshot spreads its effect across an exposed deck at close range.
Prywatyzacja była finansowana prywatnie z wojny morskiej, a nie z rodzaju statku
Prywatowiec opisał osobę upoważnioną i często uzbrojony statek. Zwykły kupiecki kadłub może być wyposażony w broń i załogę na koszt właściciela. Państwo rozszerzyło swoją siłę bez kupowania każdego statku; inwestorzy i załoga zaakceptowali koszty wyposażenia, rany i nieudane rejsy w oczekiwaniu na akcje z nieruchomości prawnie potępione jako nagroda. Żaden kształt kadłuba nie zidentyfikował prywatnego.
Urząd pojawił się jako komisja, list z oznaczeniem i odwetem lub porównywalny instrument, którego brzmienie było zróżnicowane w zależności od państwa i wieku. To nie było pozwolenie na rabunek. Zależało ono od emitenta, konkretnej wojny i nazwanych wrogów, i może narzucić obligacji, listy załogi, wygaśnięcia i obowiązków sprawozdawczych. Żadna prowizja, fałszerstwo czy działanie poza zakresem jej celu nie może usunąć ochrony prywatności.
Przechwycenie rozpoczęło sprawę sądową; nie ukończyło podjęcia
Napastnik zazwyczaj umieścił na pokładzie załogę i przyniósł statek, ładunek i oryginalne dokumenty do portu z jurysdykcją. Sąd nagrodził sprawdził, czy wojna istnieje, kto naprawdę posiadał statek i towary, czy ładunek był własnością wroga lub kontrabanda, i czy prowizja i schwytanie były ważne. Dzielenie towarów na morzu omijało proces prawny, którego system żądał.
Brytyjski Najwyższy Sąd Admiralicji zawiera rejestracje, manifesty, konosamenty, dzienniki, zeznania, korespondencję i przechwyconą pocztę. Tylko potępienie uczyniło nieruchomość nagrodą za sprzedaż i dystrybucję. Amerykańska wojna 1812 plików dodaje nakazy, zeznania, rachunki sprzedaży i bilety nagród. Prywatyzacja była uzależniona od łańcucha dokumentalnego, tak samo jak od armaty.
Ładunek neutralny, fałszywe flagi i nieaktualne prowizje stały się zawodnikami
Szersza flaga nie zawsze ujawniała własność. Wrogie dobra mogą podróżować w neutralnym kadłubie, neutralni kupcy handlujący przez linie obronne, a kapitanowie mogą mieć kilka tożsamości dokumentalnych. Właściciel może pojawić się w sądzie, aby domagać się neutralnych praw, zmuszając do dochodzenia w sprawie trasy, własności prywatnej i kontrabandy. Błędne schwytanie może spowodować utratę dochodów i spowodować szkody lub konflikt dyplomatyczny.
Status prawny również uległ zmianie z czasem. Kontynuowanie działań po pokoju, cofnięciu lub wygaśnięciu nie mogło być usprawiedliwione przez starą gazetę; atakowanie domu, neutralnych lub nieautoryzowanych celów przekroczyło granice komisji. Uznawanie emitenta również miało znaczenie. W 1861 roku Stany Zjednoczone odrzuciły stan Konfederacji, nazwały swoje listy Marque udając autorytet i zagroziły załóg prywatnych oskarżeniem o piractwo. Legalność nie była etykietą, którą wszyscy przeciwnicy automatycznie dzielili.
Amerykańska rewolucja i wojna 1812 roku pokazują maszyny w pracy
Po brytyjskim proteście Ustawa wycofała ochronę handlową z kolonii w 1775 roku, Kongres Kontynentalny wydał listy markowe i represyjne dla prywatnych statków uzbrojonych do zajęcia brytyjskich statków i ładunków. Biblioteka Kongresu zapisuje ponad tysiąc prywatnych statków, które zostały zamówione podczas rewolucji, uzupełniając małą Marynarkę kontynentalną. To był system mobilizacji i finansów wojennych, a nie garstka kolorowych banitów.
W 1812 Kongres regulował prowizje i potwierdził federalną jurysdykcję sądu rozjemczego. Wnioski przekazywane przez Departament Stanu lub celników, upoważniające statki do rejsu przeciwko wrogom Stanów Zjednoczonych. Jednak południowe zapisy sądowe obejmują przechwytywania szwedzkiej, hiszpańskiej, portugalskiej i rosyjskiej żeglugi, jak również brytyjskiej. W takich przypadkach konieczne było raczej rozstrzygnięcie roszczeń neutralnych i dokumentów niż jednostronne oświadczenie porywacza.
Deklaracja paryska z 1856 r. była punktem zwrotnym, ani jednego globalnego zakazu
Po wojnie krymskiej deklaracja szanująca prawo morskie najpierw stwierdziła, że prywatyzacja została i pozostała zniesiona. Zajmował się również towarami wroga pod neutralnymi flagami, towarami neutralnymi pod nieprzyjacielskimi flagami i skuteczną blokadą. Wśród uczestniczących w nim uprawnień umowa pchnęła legalną siłę morską w kierunku państwowych marynarki wojennych i znacznie ograniczyła stary system prywatyzacji.
Tekst wyraźnie wiązał się z jedynymi uprawnieniami, które przystąpiły lub później. Dlatego też mylące jest pisanie, że w 1856 r. wszystkie prywatne przedsiębiorstwa stały się nielegalne. Stany Zjednoczone początkowo nie podpisały, a wojna secesyjna wkrótce wywołała kolejny spór o prywatność. Analiza historyczna musi określać państwo, wojnę, sąd i traktat. "Prawny pirat" może rozpocząć dyskusję, ale nie może zastąpić tego kontekstu prawnego ani złagodzić przemocy doświadczanej przez schwytane załogi.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Co to był za list z Marque?
Była to komisja państwowa upoważniająca prywatny statek uzbrojony do schwytania określonych statków wroga w czasie konkretnej wojny, z zastrzeżeniem ograniczeń i procedury systemu wydawania.
Czy prywateer był zwykłym piratem?
To tylko skrót. Status prywateera zależał od skutecznego autorytetu, zakresu wojny, poprawnych celów i osądu; piractwo nie było uznane za autorytet na mocy obowiązującego prawa.
Czy prywatni ludzie mogą natychmiast podzielić pojmany ładunek?
W normalnym systemie, nie. Statek i towary najpierw trafiły do sądu, który musiał potępić schwytanie przed sprzedażą i dystrybucją.
Czy prywatyzacja zniknęła na całym świecie w 1856?
Nie natychmiast. Deklaracja paryska znosiła ją wśród uprawnień przystępujących, ale wyraźnie wiązała tylko te uprawnienia; Stany Zjednoczone początkowo pozostawały poza nimi.
Źródła
Kontynuacja badań
- Federalne Dowództwo: sprawy o nagrodę i dokumenty PrivateerU.S. National Archives
- Wojna 1812 Papiery Departamentu StanuU.S. National Archives
- Rejestry Sądu AdmiralicjiThe National Archives (UK)
- Organizacja wojnyLibrary of Congress
- Deklaracja poszanowania prawa morskiego, Paryż, 1856International Committee of the Red Cross
03