Chirurg fryzjerski

Fryzjerski chirurg był miejscem i okresowym tytułem, a nie uniwersalnym biurem pokładowym.

Fryzjer najlepiej opisuje tradycje gildii w częściach późnej średniowiecznej i wczesnej współczesnej Europy i praktyków w lub obok połączonej pracy fryzjerskiej i chirurgicznej. Tytuły i kwalifikacje różniły się między miastami, stanami, armiami, awanturnikami i usługami handlowymi. Nie można po prostu przewidzieć, że w ciągu sześciu lat londyńska instytucja będzie miała miejsce na siedemdziesiątego stulecia holenderskiego merchantman lub dziewiętnastowieczny brytyjski okręt wojenny.

Dokumentacja ta koncentruje się na przykładach angielskich statków morskich od okresu Tudora do połowy XVIII wieku. Statek potrzebował głównie praktycznych umiejętności z urazów, problemów dentystycznych, zwykłych chorób, narkotyków i instrumentów. Golenie nie kwalifikuje się do trudnych operacji, podczas gdy członkostwo w połączonej firmie nie dowodzi, że każdy chirurg obciął włosy całej załogi każdego dnia.

• Barber: golenie, strzyżenie i lokalne procedury ograniczone
• Chirurg lub chirurg: rany, złamania, przyrządy i leczenie ręczne
• Barber- chirurg: połączenie lub instytucjonalna etykieta ograniczona przez miejsce i okres
• Chirurg okrętowy: morskie biuro medyczne, które opracowało niezależną tożsamość zawodową

Londyn zjednoczył gildie w 1540 roku bez zmieniania dwóch ciał umiejętności w jedno zadanie

Royal College of Surgeons stwierdza, że statut zjednoczył londyńskich fryzjerów i chirurgów w 1540 roku jako Towarzystwo Chirurgów Barberskich. Do grona członków, zorganizowanych praktykantów, zbadanych uczestników i kierowanych stanowiska zawodowego. Barbers początkowo miał wyższy ciężar instytucjonalny, podczas gdy chirurdzy coraz bardziej naciskali na niepodległość jako pracy szpitalnej, nauczania anatomii i reputacji zawodowej rozwinęła.

Unia była najpierw układem zarządzania, szkolenia i wiarygodności, a nie listą kontrolną, która została sporządzona poprzez dodanie do siebie każdej pracy. Członek zakwalifikowany i regulowany w Londynie może wykonywać swoje praktyki w innym miejscu; inne porty i kraje miały własne systemy. Jedna uniwersalna licencja fryzjerska wymaże użyteczne tarcie, czy gildia, właściciel, armia czy marynarka rozpoznaje wiarygodność danej osoby.

Uczennictwo, egzaminy ustne i wolność gildii uczyniły bramę - ale tylko w jednym systemie

Dokumentacja RCS opisuje typową praktykę w zakresie kształcenia przez siedem lat, a następnie badanie przed Trybunałem egzaminacyjnym; interpretacja Mary Rose daje chirurgowi takie samo doświadczenie w zakresie praktyki i egzaminów. Praktyki nauczone z mistrzem do identyfikacji instrumentów i leków i obsługi rany, złamania, zęba i pacjenta przed rówieśników ocenili, czy mogą one praktykować niezależnie.

Ta ścieżka nie była ani nowoczesnym stopniem medycznym, ani europejskim standardem licencyjnym. Inni praktycy nauczyli się przez armie, szpitale, lokalne gildie, sklepy rodzinne lub usługi asystenckie na morzu. Wiarygodne miejsce prowadzenia dokumentacji, miejsce szkolenia, kapitan, wolność firmy i doświadczenie morskie oddzielnie zamiast ich spłaszczania na jeden poziom medyczny.

Sprawa Mary Rose łączy się z ciasną kabiną, obszerną klatką piersiową i dzieloną pracą asystenta.

Mary Rose, zagubiona w 1545, dostarcza niezwykle bogate dowody. Jego chirurg posiadał skrzynię zawierającą instrumenty, naczynia maści, strzykawki, szpatułki, kleszcze dentystyczne i inne wyposażenie, podczas gdy jego rzeczy wskazują na człowieka powyżej zwykłego stanu pracy. Jego kabina była zbyt mała i ciemna na każde leczenie, więc trudne przypadki były prawdopodobnie obsługiwane w bardziej otwartej części dolnego pokładu.

W montażu były również brzytwy i sprzęt do barbecue, ale interpretacja Mary Rose sugeruje, że asystent prawdopodobnie obsługiwał podstawowe mycie i strzyżenie włosów. Podział ten jest bardziej przekonujący niż popularna karykatura jednoosobowa: wyszkolona ręka oceniona i leczona, asystent przygotowany narzędzia, uczestniczył w pracy podstawowej i przestrzeń i uraz determinował stacji leczenia.

Zwykła praca wykraczająca poza amputację rany, złamania, zęby, gorączka i stos

Wczesny chirurg miał do czynienia z cięciami liny, bloku, upadku i ostrza, zszytymi lub pękniętymi złamaniami, leczonym ropniem i skargą skórną, wyciągniętymi chorymi zębami, a także uczestniczył w gorączce, strumieniu i długotrwałej dekalności. Tylko katastrofalne uszkodzenia mogą prowadzić do amputacji. W raporcie Josepha Atkinsa z 1711 roku, w sprawie Royal Navy, ponowne krwawienie doprowadziło chirurga do zaostrzenia opaski uciskowej i użycia podgrzewanej kalalki; jest to jedna udokumentowana operacja marynarki, a nie uniwersalna sekwencja chirurga fryzjerskiego. Kontrola krwotoku, czyszczenie, opatrunek, splinanie i oglądanie odzyskiwania wypełniony bardziej zwyczajną praktykę.

Wiedza pozostała ograniczona teorią humoralną, ograniczoną farmakologią i przedzarazkami. Bez nowoczesnego znieczulenia, antybiotyków lub teatru aseptycznego, ból, wstrząs, infekcja i gangrena mogą pokonać technicznie zakończoną operację. Dlatego też zdolność powinna wynikać z osądu, instrumentów, opatrunków, czystej wody, pomocy, pokoju i siły pacjenta - nie magicznej statystyki leczenia.

John Woodall zorganizowanych praktyków, drukowane wiedzy i klatki piersiowej jako infrastruktury podróży

John Woodall był wolnym człowiekiem z Barber- Chirurgów i w 1613 roku został pierwszym surgeonem w East India Company. Leczył pracowników doków, ale także wybierał personel chirurgii oraz wyposażał i dostarczał skrzynie chirurgów do statków zewnętrznych. Korporacja oceaniczna wymagała powtarzalnego systemu zaopatrzenia medycznego i personelu, a nie heroicznego uzdrowiciela.

Woodall 's The Chirurg' s Mate, opublikowany w 1617, opisał układ klatki piersiowej, instrumenty, leki i zastosowania i skierował strzał, gangrena, plaga i szkorbut na morzu. Jego obserwacja cytrusowych wartości przeciwko szkorbut nie stworzyła natychmiast nowoczesnej polityki żywieniowej. Drukowanie, dostawa i podróż doświadczenie zaawansowane razem, podczas gdy koszty, starsza teoria i wykonanie spowolnić adopcję.

Rozmiar statku ustawia granicę między chirurgiem, asystentem, barberingiem i pomocnikiem

Duży okręt wojenny lub statek firmowy mógłby prowadzić chirurga, partnera lub asystenta i dzielić egzamin, przygotowanie instrumentów, obecność pacjentów i podstawowe barbering. Mały statek handlowy może nosić tylko skrzynię i rękę z pewnym doświadczeniem, bez wykwalifikowanego chirurga. Kapitan może zamówić warunki sanitarne lub podjąć decyzję o poszukiwaniu portu, ale tym samym nie zdobyć kompetencji chirurgicznych.

Lekarz, aptekarz, chirurg, fryzjer i pomocnik pokrywały się w różnych społeczeństwach, zachowując rozróżnienie. Lekarze uniwersyteccy skłaniali się ku nauczonemu fizykowi i statusowi, aptekarzom ku przygotowaniu leków, chirurgom ku ręcznemu leczeniu; ograniczonemu oddziałowi ludzkiemu jednak zmuszonemu do nakładania się na morzu. To kompromis kontekstowy, a nie dowód na to, że zawody były zawsze identyczne.

Rozstanie w 1745 roku zmieniło brytyjskie zastosowanie: później chirurdzy marynarki wyrosły stare wytwórnie

W miarę jak rosły nauczanie chirurgiczne, praktyka szpitalna i tożsamość zawodowa, londyńscy chirurdzy szukali odejścia od zjednoczonej firmy. Akt Parlamentu rozdzielił je w 1745 roku. Ich nowa Kompania Chirurgów uzyskała uprawnienia do badania i zatwierdzania praktyków dla armii i marynarki. To była ważna transformacja w Londynie i Wielkiej Brytanii, a nie zmiana, która jednego dnia zakończyła wszystkie praktyki na całym świecie.

W Archiwum Narodowym umieszczono później chirurgów Royal Navy w formalnych aktach oficerów i zauważono, że byli to oficerowie nakazujący pracę przed 1843 rokiem. Ta ciągłość administracyjna pokazuje operację, która została ustanowiona jako odrębne biuro marynarki. Dlatego chirurg fryzjerski pasuje do wczesnej tradycji i transformacji, ale nie powinien zastępować chirurga okrętowego w całej epoce żagla.

Wynagrodzenie, status i postęp nie miały uniwersalnej postaci; rozpoznane umiejętności praktyczne były ograniczone

Dochód może łączyć pensję marynarki lub firmy, umowy na podróż, prywatne opłaty za pacjenta, sklep nabrzeża lub szpital. Czy lekarz dostarczył instrumenty i narkotyki i odzyskał ich koszty znacząco zmieniając zarobki. Rzeczy chirurga Mary Rose sugerują względną pozycję, ale nie mogą wygenerować tabeli płac dla każdej floty.

Droga może przebiegać od praktyki poprzez egzaminy i wolność firmy do okrętu wojennego, podróży handlowej, East India Company, szpital lub praktyki na brzegu; asystent może uzyskać wystarczającą praktykę na niezależne mianowanie. Reputacja wzrosła z ocalałych przypadków, niezawodny klatki piersiowej i uznane za wiarygodne, i spadł przez śmierć, niedobór, kwestionowane kwalifikacje i nieudanego leczenia.