Chirurg okrętowy

Chirurg okrętowy nie był tylko fryzjerem, który amputował

Chirurg Mary Rose należał do londyńskiej kompanii fryzjerskiej i chirurgów, a archeologia znalazła brzytwy i sprzęt do golenia, którego rutynowe użycie mogło przypadać asystentowi. To nie czyni każdego chirurga marynarki w każdym stuleciu przede wszystkim fryzjerem. W późnym XVIII i początkowym XIX wieku służby brytyjskie i amerykańskie miały oficjalne spotkania chirurgów i kolegów chirurgów, sukienki, starszeństwo i dokumentację medyczną.

Chirurg może również należeć do innej tradycji szkoleniowej niż lekarz uniwersytecki. Usługa morska cenione praktyczne rany, pęknięcia i narzędzia pracy. Lekarz pokładowy jest przydatnym skrótem, ale tematem jest tu szef medycyny chirurgii morskiej - nie nowoczesny lekarz wyposażony w antybiotyki, znieczulenie, obrazowanie i teatr aseptyczny.

• Chirurg okrętowy: szef opieki, sklepów, zapisów i leczenia bojowego
• Koleżanka chirurga: wspomagane rundy i leczenie podczas uczenia się w służbie
• Fryzjer: tradycja okresu i gildii, nie ponadczasowy synonim
• Sick- cumberth opiekunka: pielęgniarka i pacjent raczej niż chirurg

Choroba, nie rany armaty, wykonane codziennie rund i chorych centrum zatoki

Przepisy Stanów Zjednoczonych z 1814 roku nakazały chirurgowi odwiedzać pacjentów co najmniej dwa razy dziennie, nadzorować kolegów, zapobiegać zaniedbaniu i zgłaszać ich stan kapitanowi każdego dnia. Muzeum Konstytucji zlokalizuje zwykłą opiekę w przedniej izbie chorych na pokładzie. Nagłe wypadki i pogorszenie choroby nie czekały na wyznaczony telefon.

Gorączka, dyzenteria, choroby oddechowe i skóry, choroby weneryczne, problemy z zębami, wypadki i niedobory zajęły długie przejścia. Królewskie Muzea Greenwich łączy wilgotne tłumy, szkodniki i słabe jedzenie z chorobą; wczesne rekordy marynarki amerykańskiej pokazują żółtą gorączkę, malarię i szkorbut dezaktywacji dużych frakcji załogi. Chirurg zatem radził zarówno pacjentom, jak i dostępnej siły roboczej.

Skrzynia była ograniczona w dziale, którego zakup, konserwacja i konto miały znaczenie

Przed żeglowaniem chirurg badał leki, opatrunki, instrumenty i szpitalne sklepy i zgłosił wadliwe dostawy. John Woodall 's The Chirurg' s Mate opisał układ, instrumenty, leki i zastosowania klatki piersiowej XVII wieku; skrzynia Mary Rose zachowuje pojemniki na maść, spatule, strzykawki, kleszcze dentystyczne i inne materiały dowodowe.

W rozporządzeniach z 1814 r. chirurg był również odpowiedzialny za wpływy i wydatki oraz wymagał konta po rejsie. Ograniczone możliwości wyboru na temat rezerw na wypadek epidemii, dostępnych opatrunków, ochrony przed wilgocią i bezpiecznego przygotowania. Zdolność medyczna została wyprodukowana przez klatkę piersiową, przeszkoloną pomoc, świeżą wodę i przestrzeń roboczą - nie jeden wynik gojenia.

Zapobieganie połączonemu z galą, miejscem cumowania, powietrzem, wodą i racją, podczas gdy wiedza pozostaje związana z okresem

Osiemnastowieczny opis obowiązków wymagał od chirurga, aby obserwował zdrowie załogi, oceniał przepisy i kontrolował naczynia do gotowania pod kątem czystości i verdigris. Logi i raporty dzienne sprawiły, że trendy były widoczne dla komendy. Mógłby polecić czyszczenie, przewietrzanie, separację, dietę lub transfer do szpitala, ale oficerowie, sprzątacz, kucharz i zegarek musiał wykonać zmiany na całym statku.

Skuteczna praktyka nie implikowała teorii zarazków, nauk o witaminach czy przenoszenia komarów. Maryja Rose interpretacja zachowuje medycynę humoralną, podczas gdy na początku XIX wieku lekarze marynarki używali rozumowania miasmy, krwawienia, emetyki i czystek. Nierównomiernie przybyły również cytrusy instytucjonalne przeciwko szkorbut. Dźwiękowa historia zachowuje zarówno doświadczenie, które pomogło jak i teorie, które ją ograniczały.

W bitwie kokpit zamienił ogień na ciemność, tłoczenie i ciągłe ofiary.

Przepisy z 1814 roku wymagały chirurga, kolegów i asystentów, aby wszystko było gotowe do zatrzymania ran krwi i ubioru. W konstytucji wysłano je do kokpitu na pokładzie orlop, gdzie były rozłożone stoły i instrumenty. Poniżej baterii oznaczało mniej bezpośredniego strzału, ale słabe światło, powietrze, czystość i przestrzeni nośnej.

W miarę przybycia ofiar, zespół testował krwotok, złamanie, penetrację, oparzenie i drzazgę, wybierając ciśnienie, opatrunek, splinienie, ekstrakcję lub operację. Roboty i inne ręce niemedyczne mogłyby pomóc w kokpicie. Przydatne ciśnienie gry jest przepływ ofiar, priorytet, przeszkolony pomoc i opatrunek - nie jeden powtórzony amputacji sceny.

Amputacja była jedną z ostatnich możliwości, a nie automatycznym wynikiem każdej rany.

Interpretacja Mary Rose opisuje najpierw pęknięte kończyny i amputację, gdy kończyny nie mogły być zapisane; odzyskane wyposażenie obejmowało piły, noże i narzędzia hemostatyczne. Przed skutecznym znieczuleniem ogólnym i teorią antyseptyczną, szybkość miała znaczenie, podczas gdy ból, wstrząs, ciągłe krwawienie, infekcja i gangrena zagrażały przeżyciu po zakończeniu leczenia.

Opieka historyczna nie była zatem bezużyteczna. W sprawie John Atkins opublikowanej w 1742 roku opisano poważne, odnowione krwawienie po amputacji: ponownie zastosował opaskę uciskową, a gdy najciaśniejsza kompresja zawiodła, użył gorącej kalaterii, którą sam nazwał przestarzałą praktyką uzasadnioną bezpośrednim niebezpieczeństwem. Turnikiet, ciśnienie, powtarzająca się inspekcja i wyjątkowa kauteria utworzyły sekwencję decyzji, a nie operację, która zakończyła się piłą. Ubranie, szyna, ekstrakcja dentystyczna, leczenie ropne, czyszczenie ran i odpoczynek również rozwiązały konkretne problemy.

Książka przypadków, raport dzienny i notatki szpitalne uczyniły medycynę ogólnomorskim systemem informacyjnym

W 1814 r. przepisy wymagały dziennika określającego pacjentów, rannych lub chorych, początek, powrót do zdrowia, usunięcie, śmierć, recepty i leczenie, a następnie oddzielenie czasopism fizycznych i chirurgicznych. Archiwum Narodowe zachowuje dzienniki oficerów medycznych z 1785 roku, obecnie główne dowody historii zdrowia poszczególnych podróży.

Pacjent przeniesiony na brzeg miał opis, kiedy i jak choroba się zaczęła i co było próbowane. Przekazanie to powstrzymało kolejnego chirurga przed rozpoczęciem ślepej i narażonej epidemii, wydatkami i utratą siły roboczej dla kapitana i administracji. Zapisy były ciągłością w całym statku, eskadrze i szpitalu, a nie papierkową oderwaną od opieki.

Stażyści i asystenci, podczas gdy małe statki mogą nie mieć wykwalifikowanego chirurga

Duża fregata mogłaby nieść chirurga i dwóch lub trzech kolegów; Muzeum Konstytucji porównuje partnera do studenta medycyny nabywającego praktykę, pomagając przy każdym obowiązkach i pracując w kokpicie. Małe statki mogą nie mieć lekarza, tylko skrzynię lekarską i opiekę kapitana lub załogi, szukając pomocy innego statku w firmie. Zaopatrzenie w kupca również różniło się wielkością, trasą i kosztami.

Wstęp może rozpocząć się w stażu chirurgicznym, gildii, szpitali lub medycyny i kontynuować poprzez usługi mate, egzaminy i mianowania. 7-letnie przyuczanie do zawodu i egzaminy chirurga Mary Rose należą do jednej gildii; kwalifikacje chirurga brytyjskiego z XVIII wieku, a później systemy morskie nie tworzą jednej uniwersalnej wiarygodności. Konstytucja płaci przykłady $50 miesięcznie dla chirurga i $30 dla mate są również usługi- i data-specyficzne.