Kapelan morski

Kapelan nie był kapłanem, przewożonym przez każdy statek.

W XVII wieku angielscy monarchowie zamówili na okręty wojenne kapelanów, jednak dowody zebrane przez Royal Museums Greenwich pokazują trwały niedobór. W 1815 roku jeden krytyk umieścił sumę poniżej jednego duchownego na każde pięć statków linii i powiedział, że nominacje były skutecznie ograniczone do tej klasy. Małym okrętom wojennym, handlowcom i tymczasowym statkom zbrojnym często brakowało specjalnego kapelana.

Systemy religijne na morzu nie były wymienne. Oficjalna królewska marynarka wojenna pozostała wyłącznie anglikańska przez wieki, o takim samym statusie dla katolików i innych placówek, daleko poza epoką żeglarską. Wczesna Marynarka Wojenna USA użyła innej logiki. Kapelan jest zatem kategorią roboczą, której dokumenty mogą raczej powiedzieć ksiądz, minister, nauczyciel lub misjonarz poza placówką morską.

• Kapelan Marynarki Wojennej: wyznaczony do kultu, pochówku, nauczania lub pracy duszpasterskiej
• Misjonarz: służył misji lub wyprawy, a nie koniecznie dopełniacza marynarki
• Uczniowie: specjaliści, czasami oddzieleni, a czasami pokryci kapelanem
• Kapitan: zachowana obsługa i dyscyplina; kapelan nie zastąpił komendy

Czczenie spowodowane przez shiphandling i pogoda nawet wtedy, gdy wymagają tego przepisy

Przepisy Stanów Zjednoczonych z 1814 roku nakazały kapelanowi czytać modlitwy w określonych okresach. Brytyjskie instrukcje morskie 1806 wymagały boskiej służby i kazania w niedziele, ale tylko wtedy, gdy obowiązek statku lub pogoda nie całkowicie zapobiec. Pokład roboczy został oczyszczony, a firma zebrała się raczej niż stały kościół pojawiający się na pokładzie.

Oglądaj, żagiel ewolucji, pościg, burza, choroby i gotowość przerwał idealny harmonogram. Dom Generalny powołuje się na kapelana z 1802 r., który skarżył się, że codzienne obowiązki nie pozwalają na zalecaną codzienną ceremonię. Kapelan koordynował czas, miejsce, zbieranie i porządek z kapitanem i pierwszym porucznikiem; przygotowywał służbę, ale nie mógł powstrzymać niebezpiecznego Shiphandlinga na kazanie.

Pogrzeb na morzu skompresowany śmierć, zapis i emocje załogi w minutach na pokładzie

Zasady z 1814 roku wymagały ceremonii pogrzebowych dla osób umierających w służbie na statku kapelana i, według dowództwa, dla osoby z innego statku publicznego. Wcześniej brytyjskie i amerykańskie opisy obowiązków również połączyły pogrzeb zmarłych z modlitwą i wizytą chorych. Przygotowanie, czas, zbieranie i usuwanie wymagało aprobaty rąk i dowództwa, a nie tylko kapelana.

Choroba, wypadek i bitwa mogą spowodować kolejne zgony podczas długiego rejsu. Ceremonia uznała osobę i pomogła tym, którzy wracają do oglądania zrozumieć stratę; kontakt z wrogiem lub ciężka pogoda może skrócić go. Oficerowie, sprzątacze i urzędnicy zajmowali się sprawą śmierci, efektami, wynagrodzeniem i notowaniem. Kapelan koncentruje się na rytuale i trosce o żywych.

Na początku Marynarki Wojennej USA nauczanie może spożywać więcej pracy niż kazania.

Muzeum Konstytucji mówi, że edukacja ma znaczenie więcej niż religijny zapał do wczesnej selekcji w USA: większość kapelanów była wykształcona, podczas gdy niewielu było wyświęconych ministrów. W 1814 r. w ramach przepisów oficjalnie został kapelanem, który nauczał kadry magisterskie, a także wolontariuszy, którzy pisali, arytmetyczni, nawigacyjni i cokolwiek innego przyczyniali się do biegłości.

Inni młodzi mogą być uczeni na rozkaz kapitana. Lekcje dopasowane do zegarka i obowiązków, z wykorzystaniem łupków, dziennika, wykresu, narzędzi arytmetycznych i nawigacyjnych, a nie terminu brzegowego. Historia marynarki USA nie odnotowuje standardowego programu nauczania, czasem dobrowolnej obecności i dowódców, którzy chcieli młodych oficerów gdzie indziej. Pisemny obowiązek nie gwarantuję dzienny klasa.

Kapelan, nauczyciel i żeglarski mistrz wspólnej edukacji bez dzielenia się władzy

Kapelan mógłby uczyć pisania i arytmetyki z nawigacją w edukacji oficera; żeglarz ponosi odpowiedzialność za trasę, pozycję, wykres, log i bezpieczną nawigację. Oddzielny nauczyciel, kiedy jest noszony, może przyjmować systematyczne instrukcje. Wyjaśnienie obliczeń nie stworzyło autorytetu w przypadku mgły lub niebezpiecznego pilotażu.

Nauczanie pomogło młodemu kadrze w zmianie obserwacji w rejestrowaną i sprawdzalną ocenę, napisanie dziennika, przeczytanie rozkazów i przygotowanie do większego stanowiska. Literatura uczyniła kapelana węzłem wiedzy, a nie ekspertem w każdym handlu morskim. Nawigacja w sylabusie musi pozostać odrębna od nawigacji statku.

Wizyty i prywatne rady przekroczyły rangę, ale przestrzeń medyczna wymagała współpracy

Opisy z osiemdziesiątego wieku kazały kapelanowi odwiedzać chorych i pocieszać ich. RMG zauważa, że kapelanie mogą spotykać się z funkcjonariuszami i ocenami prywatnie, widząc strach, smutek, niepokój rodziny i konflikty przed wieloma innymi. Zaufanie zgromadzone poprzez zachowanie; nie przybył automatycznie z terminem.

Nie diagnozował zamiast chirurga. Brytyjskie konta zauważają nawet, że wizyta chorych może zależeć od dobrej woli chirurga, podczas gdy zarażenie, tłoczenie, leczenie i odpoczynek ograniczonego wejścia. Kapelan mówił o znaczeniu i niebezpieczeństwie, chorobach i ranach chirurgów, kapitanie całym okręcie - każdy bez połykania innego biura.

Morał moralny nie był siłą sądową.

W opisie obowiązku kapelan spodziewał się wzorować religię, moralność i cnotę i zniechęcać do występków. Czczenie, rozmowa i napomnienie mogą dotyczyć picia, walki, hazardu, wyzywania lub rozpaczy, ale nie uczyniły go zaklinaczem-wojennym, mistrzowskim-broni lub kapitanem. Samo święte biuro nie zezwoliło na żelazo, chłostę czy odwrócenie wyroku.

Pozycja bez bezpośredniego przymusu była zarówno krucha, jak i użyteczna. Kapelan zbyt wyraźnie zgłaszając każdy prywatny niepokój do sali operacyjnej stracił zaufanie talii; jeden konfrontując każdy porządek może stracić kapitan - pod warunkiem czasu i przestrzeni. Profesjonalny osąd oznaczał wybór publicznych i prywatnych kanałów i udzielanie porad słyszanych bez ukrywania go jako komendy.

Literatura i język mogą zmienić kapelana w flagowego sekretarza, tłumacza lub rękę wywiadu

Muzeum Konstytucji mówi, że flagowy kapelan eskadry często służył komodorowi jako sekretarz. Dokładnym przykładem jest HMS Victory Alexander John Scott. Płynnie w języku francuskim, hiszpańskim i włoskim, zajmował się korespondencją zagraniczną, przechwytywał dokumenty, tłumaczenia i prywatne prace sekretarskie dla Nelsona obok jego formalnej kapelancji.

Kombinacje te powstały dzięki zdolności osobistych i popytowi flagowemu; nie były to standardowe obowiązki każdego kapelana. Pokazują, jak dokładne pisanie, język, tajemnica i interpretacja kulturowa mogą wpłynąć na dyplomację, inteligencję i porządek. Gra powinna podzielić naukę na nauczanie, język, dokładność duchowną i zaufanie duszpasterskie zamiast jednego uniwersalnego wyniku inteligencji.

Stan ten pozostał niestabilny, podczas gdy edukacja, niedobór i krótka obsługa współistniały

Archiwum Narodowe obejmuje przed1843 kapelanów wśród zapisów urzędników-gwarantów; RMG odnotowuje ich pierwszy występ na liście Marynarki Wojennej w 1814 roku i nominacje komisji z 1844 roku. Wcześniej brytyjscy kapelanie skarżyli się na nieokreślone stanowisko, małą przestrzeń roboczą i niezręczny status. Te późniejsze zmiany nie mogą być wyświetlane wstecz na każdym statku z XVII wieku.

Na jeden wczesny przykład w USA, Muzeum Konstytucji daje 40 dolarów miesięcznie i dwie racje i mówi, że większość kapelanów służył rok lub mniej. Wejście na rynek może łączyć edukację uniwersytecką lub teologiczną, wykształcenie, języki, zalecenia i publiczne mianowanie w inny sposób. Wyjazd może prowadzić raczej do parafii, szkoły, administracji lub tłumaczenia, niż do drabiny w kierunku dowodzenia wojskowym.