Wytwórca masztów

Master nie był typowym stolarzem kadłubowym: jego produkty były długie konstrukcje z gięcia, kompresji i obciążenia zrywkowego

Mastermaking z XIX wieku obejmował maszty niższe, topmasty, maszty topgallantowe, łuki, stocznie, boomy, dachy, szczyty i związane z nimi elementy drewniane. Kompletny maszt róża w kolejnych sekcjach. Master wyprodukował ten drewniany system, ale nie zaprojektował całej platformy, zszywał żagle czy kontrolował wszystkie układy.

Stocznia skupiona na stępce, ramie, platformie i interfejsach kadłubowych; mastermakery kontrolowały oś, stożek, sekcję i łączoną wytrzymałość wyjątkowego drewna długiego. Riggers stąpnął maszty i wyposażone w osłonki, pobyty, jardy i działa rigging. Na morzu stolarz i dział żeglarski statku sprawdzili, wzmocnili i utrzymali drewno i drygowanie. Małe prywatne stocznie mogą łączyć transakcje; duży stocznia marynarki był bardziej prawdopodobne utrzymania masztu domu i mastermaker.

• Masztowiec: maszty, stocznie, bowsprits i związane z nimi elementy drewniane
• Shipwright: zbudowano kadłub i dostarczono interfejsy masztowe i partnerskie
• Rigger: przekroczył maszt, ustawił podparcie do mocowania i zamontował sprzęt roboczy
• Stolarz statku: sprawdzone drewno i wykonane naprawy podczas obsługi

Pierwsza decyzja przyszła, podczas gdy materiał nadal przypominał drzewo: długość, prostota, ziarno i wady kontrolowały jego przeznaczenia

Fir, sosna i świerk oferowały niezwykłą długość, wykonalną wagę i użyteczną odporność. Praktyka Davida Steela 1794 traktowała jodłę jako główny materiał mastermaking i według doświadczonych szacunków siły pochodziła z Rygi, Göteborga, Norwegii, Nowej Anglii i Szkocji. Te rankingi należą do jednego systemu historycznego, a nie nowoczesnego uniwersalnego stołu testowego.

Selektor masztowy, handlowiec drewna lub wykonawca szukał długich prostych łodyg w lesie i porcie, ale stocznia nadal sprawdzała shake, zgnilizna, cross grain, wielkie węzły, ekscentryczny wzrost i zamiatanie. Krzywizna nie zawsze potępiam kij: Stal skierowałem, że zaokrąglający strona zakrzywiony maszt do przodu, lecz każdy wada trzeba odczytuję przeciw przyszły obciążenie. Przetrwający 1806 Navy Office Riga maszt ujawnia międzynarodowy łańcuch selekcji, klasyfikacji, frachtu i akceptacji, a nie mastermaker po prostu wycinanie drzewa za podwórzem.

Staw masztowy i masztowy dom były sprzętem produkcyjnym: jednym zarządzanym stanem składowania, drugim dostarczonym niezwykłą długością pracy

Historyczna Anglia definiuje staw masztowy jako basen, w którym pod wodą trzymano słupy, aby ograniczyć suszenie i rozszczepienie, a masztowy dom jako budynek do produkcji i przechowywania. W 1753- 55 masztowym domu Chatham użyto otwartego parteru do kształtowania i przechowywania masztów; jego długość dała gangom dostęp do tynków o długości kilkudziesięciu metrów, podczas gdy wyżej dachówka była używana do rysowania kadłuba o pełnym rozmiarze.

Po podniesieniu, kij potrzebował danych identyfikacyjnych, czyszczenia powierzchni, stabilnych podpórków i wyraźnej przestrzeni ruchu. Usiedlenie się lub nierówne narażenie może zakłócić linię odniesienia. Sama obsługa była produkcją: kapanowie, kraby, rolki, tandety, owce i gangi robotnicze przesunęły ciężkie iskry, podczas gdy słaby punkt skręcania mógł zgiąć niedokończone prace, zwinąć je z jego podparcia lub zmiażdżyć pracownika.

Drewno kwadratowe stało się okrągłym masztem poprzez audytowalną geometrię: najpierw stacja, potem ośmiokwadratowa, szesnastokwadratowa i uczciwa runda

Master wziął długość całkowitą i średnicę sterowania u partnerów z planu lub tabeli, a następnie oznaczone pięty, partnerów, ćwierćdolarówki, psy, stop i głowę wzdłuż osi. Prosta, pałka, kreda, kwadrat i kompasy połączyły promień każdej stacji w uczciwą stożke. To nie było odbijanie się kłody w okrągłość, ale zachowanie jednej osi przez bardzo długi trójwymiarowy obrabiany przedmiot.

Axe i adze usunięte zasoby, tworząc kwadratowe, ośmio- i sześciokątne etapy kwadratowe przed samolotów przepuścił pozostałe wzloty do okręgu. Każda przechyłka wymaga stabilnego wsparcia i innego sprawdzenia nawijania i orientacji. Średnica celowo zróżnicowana: partnerzy spotykali kliny pokładowe, psy niosły policzki, drzewa drzew i wierzchołek, a masterhead zachowane interfejsy kwadratowe. Gładkie wykończenie nie mogło odkupić błędu na jednej z tych stacji.

Maszt biegun i maszt były różne strategie materialne: gdy żadne drzewo nie było wystarczająco duże, kilka stało się jedną strukturą

Maszt, który był głównie wykonany z jednego drzewa, był masztem słupa; maszty górne, stocznie i wiele masztów handlowych mogły korzystać z tej metody. Kiedy wielki maszt wojenny przekroczył niezawodne pojedyncze pałeczki, maszt wykonany połączył centralne wrzeciono, boczne drzewa, ryby boczne, pięta i kawałki głowy, policzki, przednie ryby i wypełnienia. Nie było to zbiór okrągłych kłód: szalików, kaksów czy stołów, ziaren i stagnacji przenoszonych obciążeń.

Wewnętrzne twarze były strugane, fayed i płacone smołą, a następnie zamknięte śrubami, gwoździami i wyposażonymi członkami. Po osiągnięciu przez zewnątrz jego zaprojektowanej części, obręcze żelaza tworzą oddzielne dryfowanie napędzane od głowy i pięty. W ramach USS Konstytution, wielkie, oryginalne, dolne sekcje masztu połączyły wiele kawałków białej sosny, a wyższe sekcje używały pojedynczych patyków, tak więc jeden statek mógł uosabiać oba systemy.

Koszyki i wełna żelazne były konstrukcyjne, a nie ozdobne, a nieodpowiednie dodatki na przystosowanie lub wilgoć mogą spowodować kolejną awarię

Żelazne obręcze stali zostały wykonane z obręcza pobranego na każdej stacji i skrócone do zakłóceń, podgrzewane, napędzane na powierzchni toczone i chłodzone wodą do skurczu mocno. Master dostarczył do kowala formy dla nieokrągłych górnych stacji. To była umowa międzydrzewiarzem a żelaznym, nie obwód odgadnięty niezależnie od kuźni.

Woilding złożył powtarzające się obroty liny między obręczy na sprawiedliwego łożyska wykonane przez przednią rybę i wypełnień, ze skórą pod gwoździami w celu zmniejszenia cięcia. Obluzowana obręcz umożliwiła pracę stawów; nadmierne zakłócenia lub późniejsze ruchy wilgoci mogą zgnieść drewno. Połowy dodały długie drewno wzmacniające przed uszkodzonym masztem lub podwórzem, ale nie przywróciły w magiczny sposób oryginalnej siły. Położenie pęknięcia, pogoda, płótno i dostęp do wymiany nadal regulował decyzję o żaglu.

Maszt przeszedł kontrolę wymiarową i interfejsową przed dostawą, ponieważ musiał dopasować kadłub, nasadkę, stocznię i platformę

Inspekcja obejmowała długość całkowitą, każdą średnicę stacji, prostotę, orientację głowy i pięty, ścięgna, psy, policzki, bibbs, drzewa drzew drzew, czapki, otwory na muszle i stacje obręczy. Master zastosował się do zatwierdzonego planu masztowania; statek dostarczył rzeczywiste interfejsy masztu i pokładu partnerskiego; kowal dostarczał obręcze i śruby; blockmaker, rigger i szybowiec zależał od poprawnych rozdrabniaczy, pszczół, otworów i wymiarów podwórza.

Wyrzucony kadłub nie był zatem gotowy do wypłynięcia na morze. Po wprowadzeniu w 1797 roku konstytucji USS, jego trzy maszty masywne nie zostały zniesione aż do końca grudnia, dziesiątki masztów, jardów i innych sparów pozostały w pracy, a mile liny nadal musiały dotrzeć. Obcas, który nie wszedłby w stopień, niewystarczający dodatek partnerski lub tarcza z dala od punktu równowagi zablokowany statek, podnośnik i kilka transakcji na raz.

Stepping był formalnym przekazaniem: masztujące sheers nosił wagę, gramofony stworzył wsparcie, a mastmaker zostawił wyśledzony produkt

Przed wrotami, na brzegu lub na brzegu drewnianych arama masztry opuszczania wielkiego dolnego masztu przez partnerów do jego stopnia; górne sekcje mogą wzrosnąć poprzez tacki przy użyciu stojącego dolnego masztu. Winda wymagała oznaczonego środka ciężkości, procy i orientacji, obręczy i obrobione twarze oraz linii znakowania przed huśtawką. Master mógłby rozwiązać problem bez zostania dowódcą całego ruchu portowego i manipulowania ewolucją.

Riggers następnie zainstalowane całusy, pobyty i back stays i podłączone czapki, szczyty, skrzyżowania i jardy. Po wejściu napięcia do systemu, master lub geodeta ponownie sprawdzone wspólne prace, obręcze, linie i foteliki pięty. Właściwy zapis połączony znak drewna, arkusz wymiarowy, defekt lub naprawa, stacja hop, przypisany statek i data instalacji. Bez niego późniejsze pęknięcie nie mogło być oddzielone między materiały, produkcja, transport, deptanie i przeciążenie na morzu.

Handel związany las, handel i gotowość floty, a jego ograniczone umiejętności decydował, gdzie każdy wyjątkowy kij należy

Drewno masztowe było cenne, strategiczne i narażone na wojnę, blokadę, obowiązki, żeglugę i politykę leśną. Handlarz drewna finansował kontrakty i przewóz, selekcjoner masztu dokonał wczesnych wyborów, funkcjonariusze sklepu ogrodowego otrzymali i rozliczali, a mastermaker kontrolował konwersję. Jedna osoba może łączyć role, ale interes handlowy, ocena techniczna i ostateczne przyjęcie skorzystały z szlaku dowodowego i niezależnych kontroli.

Prawdopodobna kariera rozpoczęła się jako praktykant obróbki drewna lub stolarni, gromadząc praktyki w układzie długich linii, adze kontroli, faying, hooping i ciężka obsługa przed wiodącą rękę, mastermaker lub mastermaker master. Doskonałość oznaczała przypisanie rzadkiego drzewa do prawego dolnego masztu, podwórza lub mniejszej spar i odrzucenie wizualnie prostej laski, która może nie powiodło się na morzu, a nie tylko szybkie wytwarzanie chipów. Patronat, niskie wynagrodzenie, wypadek, przymusowa praca i imperialna podaż również ukształtowały historyczną stoczni; handel nie powinien być ograniczony do rzemiosła romansu.