Założyciel armatury marynarki wojennej

Założyciel broni zrobił beczki na brzeg; mistrz strzelca walczył z nimi na powierzchni

Władza zbrojeniowa lub projektant stały wzór, kaliber, długość, wzmacnia, trąbki i docelowa waga. Założyciel Główny interpretował je w formie, ładunki, podgrzewania i polewania; organizatorzy obrobili odlew; oficerowie i strzelcy sprawdzali i wystrzelili go; producenci powozów zbudowali drewniany montaż; sterowiec Master Gunner kontrolował inwentarz, proszek, szkolenie i użycie bojowe.

Jeden arsenał może objąć wszystkie etapy wspólnym zarządzaniem, a prywatne huty żelaza mogą zawierać kilka etapów, ale "producent broni" nie powinien usuwać odpowiedzialności. Zapytaj, kto posiadał awarię topnienia i formy, geometrię, autorytet akceptacji i operacje na pokładzie statku.

• Założyciel: forma, ładowanie metalowe, piec, jakość odlewu i odlewania
• Nudność lub maszynista: nawierzchnia wydrążona, lufa, wentylacja i powierzchnia odniesienia
• Inspektor lub urzędnik ds. dowodowych: wskaźniki, badanie wewnętrzne, dowód i akceptacja
• Mistrz Gunner: ochrona statku, wiertarka, załadunek i ogień
• Maszyna do przewozu: drewniany wózek, ciężarówki, osie i interfejs kadłuba

Numer 24-funtowy, który nazwał swoją strzałę, a nie ciężar jej beczki.

Broń gładkolufowa była powszechnie klasyfikowana według nominalnej masy okrągłego strzału, podczas gdy beczka mogła ważyć tysiące funtów. Wzór regulowany nudy, pościg, wzmacnia, breech, kaganiec, kaskadera i trąbki. Służba marynarki wymagała również, aby broń przeszła przez porty, odrzuciła, wbiegła i balansowała na wózku. Założyciel zamienił rysunek lub standardowy kawałek w model o pełnym rozmiarze z dodatkiem do kurczenia i obróbki.

Woolwich obrazy o 1776- 78 pokazać drewniane wzory tranunnion, delfiny, królewski szyfr i ozdoba zastosowana do kompletnego wzoru 24- punder. Ozdoba wyrażała autorytet i mogła nosić twórcę, rok, wagę lub własność, ale każda projekcja skomplikowane formy uwalniania i wentylacji. Zwierciadła koncentryczne, briech dźwiękowy i prawidłowo umieszczone trąby pozostały pierwszorzędnymi.

Brązowe i żeliwne były różnymi systemami produkcji, a nie prostymi gatunkami jakości

Tak zwane mosiężne ordandry były często z brązu z blachy. Duży bańka kontrolowany miedź, cyna i wielokrotnego użytku stary-pistolet metal, podczas gdy założyciel zarządzał segregacją, utlenianie i żużla. Brąz był kosztowny, ale łatwo remeltowany, wziął szczegóły powierzchni i był mniej podatny niż kruche żeliwa do nagłej fragmentacji; wyszukane królewskie działa skorzystały z tych cech.

Ogniwo kastowe zależało od wielkich pieców, rud, paliwa i odlewni żelaza. Niższy koszt jednostki uzbrojonych flot z więcej ciężkich broni, ale grafit, żużel, otwory piaskowe, zimne zamknięcia, skurcze i kruche awarii sprawiają, że kontrola procesu krytyczne. Lokalne rudy i węgiel drzewny lub cola praktyka zmieniła wyniki. Żaden uniwersalny przepis stopu lub bronze- dobry / żelazny-zła hierarchia pasuje do całego okresu.

Forma broni była ogniotrwałą strukturą: mielonki, liny, listwy, obręcze, otwory wentylacyjne i sucha

Formy kształtowały model pistoletu na wrzecionie lub ramy obrotowej, szczotkując wielokrotne warstwy drobno mielonej, ogniotrwałej gliny i piasku jako płata. Woolwich obrazy rejestrują uzwojenia konopi, nietoperze gliny, zewnętrzne drewniane listwy i obręcze żelaza. Forma została wypieczona, wycięta wrzeciono i wzór, a także wykończona ubytkami, wtyczką do kaskadła i detalami wewnętrznymi.

Wyciągi, biegacze, głowica podająca i wentylatory powietrzne sterowane napełnianiem. Gaz w pułapce tworzy przekwity, przerywany lub chłodzony przepływ powoduje zamknięcie się zimnego powietrza i nieodpowiednie spożycie ubytków kurczących się w lewo. Grafit poprawił powierzchnię odlewu, ale nie mógł naprawić złej struktury. Pozostałość wilgoci przeniknęła do pary przeciw stopionemu metalowi i mogła rzucić metalem i pleśnią przez odlewnię.

Pit odlewniczy utrzymywał długą formę pionowo; przygotowanie i chłodzenie trwało znacznie dłużej niż wlew

Ukończona forma została podniesiona do otworu odlewniczego i uderzona ziemią w warstwach pod ciśnieniem ton metalu. Forma Cascabel, beczka, głowica karmąca i kanały były dostosowane do kierunku odlewania. Pustki w pobliżu wód gruntowych wymagały drenażu i pompowania. Przed przygotowaniem pieca trzeba było zakończyć podnoszenie, uszczelnienie, nabijanie i pieczenie kanałowe.

Przy stukaniu, mistrz zsynchronizowany uwalnianie metalu, kadzie lub kanały, kontroli żużla, porządku przepływu i pasów ucieczki. Zimny topniejący nie wypełnił się; nadmiar ciepła zachęcał do erozji, gazu lub segregacji; gwałtowny przepływ przeszkoleny żużel i powietrze, powolne przepływ zamarzł wcześnie. Gruby breech i cieńsze pościg następnie chłodzony pod kontrolą, ponieważ przedwczesne pęknięcie lub lokalne tłumienie zablokowane naprężenia termiczne w broni.

Odlewanie rdzeniowe i stałe, nudne współistnienie; nudny młyn zmienił odlewnię do dostarczenia

Rdzeń pokryty warstwą lub newela może rzucić okołodziobową dziurę do późniejszego rozdrabniania. Podstawowa ekscentryczność pozostawiła jedną ściankę cienką, a podpory i otwory nieprzezroczyste stworzyły słabości. W późniejszym XVIII wieku Verbruggens w Woolwich i inni producenci rozszerzyli odlew stały, a następnie poziome zanurzenie: odlewanie obraca się wokół pręta wiercącego osi mocowanej dla prostszego, bardziej powtarzalnego otworu.

Odlewanie stałe zmniejszyło bezpośrednie zakłócenia rdzenia przy otworu, ale wymagało większej mocy, bezpiecznego montażu, czasu i usuniętego metalu; nie wyeliminował wewnętrznego skurczu lub segregacji. Nudne ręce również zaadresowane do lufy, wentylacji, trąbki lub odniesienia i określone środek ciężkości. Historyczna Anglia identyfikuje nudną wieżę Woolwich, a rysunki RMG pokazują młyn, łącząc dwa odrębne etapy specjalistyczne.

Breakout produkowane odlew, nie akceptowane pistolet

Po usunięciu pleśni, pryzmat, głowicy podającej i błysku pracownicy badali powierzchnię, trąbki, kaskabel i widoczną ubytek. Po zanurzeniu były mierniki kalibru, prostoty, ściany i pozycji. W aktach Woolwich pokazano badanie świec z nudy; brytyjski osiemdziesiąty stulecie dowód nazwy Desaguliers 'instrument dla prostoty i wewnętrznych wad. Skala belki służyła jako ładunek, wykończona waga i środek ciężkości.

Ostateczny dowód, że ogień należał zwykle do przyjęcia broni, a nie samocertyfikacji przez założyciela. Przedstawienie zostało ponownie zbadane pod kątem pęknięcia, zniekształceń, otworu i otworu wentylacyjnego przed przyjęciem. Zapisy Davida Tannera zawierają kawałki pęknięcia, złe trąby, wady wewnętrzne i rzekome ukryte wtyczki, pokazujące, dlaczego znak i powierzchnia nie mogły zastąpić niezależnego dowodu. Zmieniono zasady pobierania opłat i pobierania próbek, więc żaden stały dowód wielokrotności nie należy do całej ery.

Niebezpieczeństwo odlewnicze połączone ciepło, wilgoć, unoszenie, pył i tajemnica wojskowa w jednym wlewie

Furnace stawiały czoła promieniowemu ciepłu, rozprysku, tlenku węgla, oparów i wylotowi; wybuchy pary w rękach pit, niestabilne wyładowania i zablokowane wyjścia; grabieżcy przesunęli wielotonowe formy i działa; drążki pracowały obok masy obrotowej, chipów i napędów. Zabójcza eksplozja Moorfields z 1716 roku pomogła w przyspieszeniu budowy Królewskiej Odlewni Brass w Woolwich.

Gundedukcja była również zawieraniem kontraktów wojennych. Nagłe zapotrzebowanie na napięty metal dostaw, odrzucony dowód zniszczone wartości partii i reputacji, i niedobór kuszony wątpliwe złom. Mistrz oddzielił zwroty, nagrane upały i odlewy, strzeżone wzory, zaplanowane długie cykle pieca i uniemożliwiał naprawy harmonogramu z ukrytymi wadami.

Założyciel był kierownikiem przemysłowym utworzonym przez materiały, formy, ogień i organizację

Wejście może być wykonane poprzez odlewanie dzwonków, odlewanie brązu lub żelaza, formowanie, piec lub sklep wzorcowy. Uczę się pielęgnacji, wzmacniania, suszenia, ładowania i czyszczenia przed małymi pistoletami lub zaprawy i piecem. Główny model odpowiedzialności, forma, pit, topnienie, polewanie, chłodzenie, nudne przekazanie i rekord dowodów.

Jan i Pieter Verbruggen zostali wspólnymi założycielami Master Founders w Woolwich w 1770 roku, a Pieter służył później sam. Ich kariery pokazują siłę projektowania maszyn, ponadnarodowej rekrutacji i patronatu państwa. Założyciel mógłby zostać właścicielem robót budowlanych, wykonawcą lub nadzorcą, ale tym samym nie wszedł w sukcesję okrętu wojennego.