Żeglarz

Żaglowiec nie był ani tkaczem żaglówki, ani riggerem.

Historyczna Anglia definiuje prace żeglarskie jako miejsce, gdzie żagle były produkowane z przetworzonej tkaniny. Ścierki do tkanin żaglowych z regulowaną przędzą z włókien, tkanina, szerokość i kontrola śrub; szybowce otrzymywały śruby i cięcia na jedną platformę; ropemakery zaopatrzone w sznury i liny śrubowe; ciągniki zginane i wciągnięte produkt.

Navies może dalej oddzielić dok-stoczni, wykonawców i nakaz na statek lub bosman. Ten ostatni skontrolował, wyemitował, naprawił i przechowywał żagle i zrobił plandeki włazów, hamaki, markizy, żagle i torby. Małe załóg handlowych połączone naprawy, ale to nie wymazuje handlu.

• tkacz do żagli: produkcja i obróbka materiałów tkanych
• Żeglarz: dopasowany, wycięty, szew, wzmacniający i akceptujący żagle
• Ropimaker: szwy do szycia, liny śrubowej i małych szpul
• Rigger: podłączyć gotowe płótno do sparów, pobytów i linii roboczych

Wybór odzieży rozpoczął się od użycia: włókno, tkanina, szerokość, waga i liczba należały do pozycji żagla

Przetrwające 17-wieczne żagle Vasy używają konopi i lnu; 19-wieczna brytyjska i amerykańska żegluga coraz bardziej przybrana kaczka bawełniana. Przejście było nierówne, a włókno nie było lepsze pod każdym stanem wilgoci, otarcia i ciśnienia. Raport Marynarki Wojennej z 1829 roku zachowuje konkurencyjne twierdzenia właścicieli i szybowców o trwałości, szybkości, cenie i pleśni bawełny.

Brytyjskie śruby płócienne z XVIII wieku nosiły numery i przepisane ciężary; w tabeli Steel nr 1 był najcięższy i nr 8 najlżejszy. System ten nie może być wyświetlany na każdym kraju lub później marki. Mistrz Żeglarza badał tkaninę, pękniętą warp lub wątki, szerokość, wagę, pieczęć i pochodzenie, następnie przypisał ciężką tkaninę kursom, żaglom burzowym lub załadowanym strefom i lżejszej tkaniny na wysokości.

Żaglówka loft był niezakłóconą powierzchnią rysunku wystarczająco duży na żagiel

Na poddaszu żeglowym często zajmowało dobrze oświetlone otwarte górne piętro, gdzie setki metrów kwadratowych płótna może leżeć płasko. Przetrwanie Devonport i londyńskie lofty podkreślają swoje szerokie plany. Podłoga była połączonym pomiarem, cięciem, szyciem, inspekcją i składaniem, a nie tylko sklepem na poddaszu.

Gang uzgodnił plan żagli, spar i zrywki wymiary, stare wzory i zmiany, a następnie używane kreda linii, reguły, kwadratu, dzielników i opatniki do ustalenia głowy, stopy, pijawki, bunt, wskazówki i rafy. Kopiowanie starego stołu po podwórzu, maszt grabie lub pobyt zmieniony opóźnił błąd do czasu dopasowania.

Cięcie nie oznaczało przycinania jednego wielkiego trójkąta: wąskie ścierki, gory i szwy generowały załadowaną powierzchnię

Historyczne płótno było dostarczane w wąskich szerokościach, więc wielki żagiel składał się z wielu ściernic wzdłużnych. Szerokość spara lub stay set, maszt i geometria platformy ustawiona głębokość, a producent obliczony szwy, głowa i stopy oprawy, okładziny i elementy. Każda tkanina została przecięta przed montażem.

Gore usunął obliczony stożek z jednego lub obu końców wybranych ściernic, tworząc pijawki, głowę, stopę i bunt. Przydział szwu i celowe luz mogą dodać pełnię. Niezorientowana warp, wyrównane zakończenia szwów lub nadmierna gęstość wytwarzanego naciągu, trzepotanie i skoncentrowane obciążenie. Bilet do cięcia wyśledził numer tkaniny, kierunek, długość i panel.

Szycie ręczne zdecydowało, jak obciążenie przecinało panele

Marynarze siedzieli na podłodze lub na niskiej ławce, prowadząc ciężkie igły ze skórzaną dłonią i woskowaną sznurkiem. Długie szwy połączone ścierkami w obciążeniu membranowym; złożone mocowanie wzmocniło obwód liny śrubowej; opaski rafowe rozłożone obciążenia punktowe na panelach.

Strefy kleju, ubioru, linii frontowej, łuku, reef- backingu i otworu zostały pocięte na łaty lub okładziny, ale wzmocnione dodała masę i sztywność. Odstęp między igłami, ścieg pleców, napięcie i kierunek tkaniny musiał pozostać spójny. Nadmiar ciasnego, pięknego szewu mógłby wyciąć przędze i stać się perforowaną linią łzawienia, więc inspekcja obróciła żagiel na skipy i dynie.

Śruba z liny śrubowej stała się konstrukcją o ograniczonym rope- rope- ograniczona; kontrolowanie względnego luzu było trudną częścią

Lina śrubowa zapobiegała zwijaniu krawędzi żagli: pionowe lub pochyłe krawędzie noszone linie, dolna linia i górna linia głowicy. Żaglowiec użył palmy, igły i pęczniejącego młotka do przyszycia elastycznego korpusu na tasażu. Lina nie może być po prostu rozciągnięta prosto, ponieważ sznur i tkanina wydłużone inaczej pod obciążeniem.

Stal dała żaglowe specjalne dodatki za wnoszenie luźnej tkaniny do każdego stoczni lub tkaniny i pozostawiła ostateczny wyrok do producenta. Kółka wziąłem prześcieradła, uszyta uszyta górny róg, i rafa, pośladek i kręgowy cringles połączony punkt obciążenie lina śruba. Rurki były przerabiane przez liny, splecione i zszyte krzyżowo, a nie tylko metalowe dziury przebite przez płótno.

Akceptacja nadal na wysokości, ponieważ prawidłowe wymiary podłogi nie gwarantują sprawiedliwego kształtu roboczego

Loft kontroli sprawdzone tożsamość, klasy tkaniny, wymiary krawędzi, przekątne, odstępy rafy, wzmocnienie, otwory, cringles, rozmiar liny bolt-, pieczęć i waga. Canvas musiał być sprawiedliwy bez rozciągania, aby spełnić zasadę, a parami lub żagle apartament zaprosił porównania.

Ugięcie próbne lub podnoszenie z graczami sprawdzane koronki lub rózgi, wieszaki, kolce, arkusze, tacki, rozcięcia, przeguby i rafy. Szwy i łaty nie mogły uszkodzić bloków, podwórek czy szczytów. Plany, proporcje, stare żagle, układ podłogi i podwieszane obserwacje utworzyły system sprzężenia zwrotnego na długo przed cyfrowym projektowaniem żagli.

Saachmaker statku udało się życie żaglowe poprzez suszenie, składanie, rotacja i wczesnej naprawy

Sól, deszcz, światło słoneczne, pleśń, otwór, strzał i chłosta zaatakowany płótno. Żaglowiec śledził żagle w użyciu, zapasowe i w trakcie naprawy, wybrał pogodę do powietrza, suszył je w całości, składał i składał przez tożsamość. Jeden wilgotny, sprężony żagiel może podgrzewać i pleść cały zapasowy garnitur.

Małe łzy zostały zatrzymane i poukładane w odpowiednich kierunkach tkaniny. Znoszona lina śrubowa, luźne żwirowe i podzielone szwy wymagały różnych prac. Załoga może dokonać naprawa awaryjna; specjalista ocenił, czy żagiel może jeszcze nosić ładunek, powinien przejść do lżejszej służby lub musi zostać potępiony. W konstytucji William Widgeon również produkował plandeki, żagle, hamaki, markizy i inne artykuły płócienne.

Master Sailmaker wymagał geometrii, oceny materialnej i zarządzania, ale nie wszedł w sukcesji komendy

Uczeń, ręka lub marynarz na poddaszu nauczył się ściegu, cięcia, zwijania, naprawy, pomiaru i inwentaryzacji przed tourneyman, żeglarz statku, brygadzista lub Master Sailmaker. Duży loft przydzielone partii tkaniny i gangi paneli, kontrolowane odpady, stempel, harmonogram, inspekcje i przeróbki.

Żeglarz morski może być specjalistą od nakazów bez stania w kolejności dowodzenia; badanie NHHC-oficer-poręczyciel czyni to rozróżnienie wyraźnym. Prywatni mistrzowie loftu mogą mieć własne sklepy i zatrudniać mężczyzn i kobiety. W rezultacie należą do nich sklepy rodzinne, szycie damskie, praktykanci i zaopatrzenie w włókno kolonialne, nie tylko nazwisko jednego oficera płci męskiej.