Kucharz statku

Kucharz statku był specjalistą od produkcji hurtowej, a nie kucharzem restauracji.

Muzeum Konstytucji USS opisuje kuchnię jako ważne, ale zasadniczo nadzorcze biuro. Trzymał stromą wannę, pilnował ognia kamboosowego, więc jedzenie było pieczone, pieczone lub gotowane, a nadzorował czyszczenie kotłów miedzianych. Na fregacie blisko 450, pierwsze wymagania były objętość, powtarzalność i utrzymanie porcji bałaganu odrębnie - nie wynalazł indywidualnych potraw.

Mary Rose zamiast tego opisuje dwa posiłki dziennie dla setek, z bardziej wyrafinowanymi potrawami dla oficerów i może trzy ręce w kuchni. Liczba posiłków, sprzęt i hierarchia zmieniły się wraz z wiekiem, statkiem i usługą. Dokumentacja ta dotyczy formalnego kucharza w centrali, a nie automatycznie prywatnego kucharza oficera, stewarda lub rotacyjnego kucharza bałagan.

• Kucharz statku: piec centralny, strome wanny, kotły, ogień i gotowanie
• Koleżanka kucharza: przygotowanie, zwolnienie, podnoszenie i sprzątanie asystenta
• Mess kucharz: obracające się ręce bałagan, który zbierał i nosił jego racje
• Kierownik: obsługa kabin i stołów w niektórych systemach, a nie kucharz całej załogi

Jedna racja przekroczyła cztery zestawy rąk: wystawca, kucharz z bałaganem, kucharz z statku gotowany

Konstytucja badania żywności przypisuje codzienne problemy do zarządcy sprzątacza. Każdy zameldowany bałagan obrócił się w bałagan kucharz, który zebrał jego zapasy, wysłał solne mięso do formalnego kucharza statku i przyniósł gorące jedzenie z powrotem w drewnianych wannach zwanych dzieci. Równe porcje mięsa otrzymywały każdą porcję bałaganu zanim weszły do dużej miedzianej kuchni, zachowując własność poprzez wspólną partię.

Konto na giełdzie oddzielone łańcuchem, centralne gotowanie i dystrybucja bałaganu. Wykonawca rozlicza prowizje i straty; kucharz statku sterowany galley i procesu; kucharz bałagan trzymał sprzęt, przewóz i sprzątanie grupy. Oficer Messes może utrzymać swojego służącego, catering lub kucharz. Nazywanie każdej porażki "wadą kucharza" wymazuje system, który spowodował posiłek.

Słona mięso było zaciśnięte przed gotowaniem, co wannę zarówno narzędzie i odpowiedzialność

Przed gotowaniem konserwowana wołowina i wieprzowina przewoziły ciężką sól i normalnie moczyły się w słodkiej wodzie. Przepisy marynarki USA z 1814 roku wyraźnie naładowały kucharza stromą wanną, odpowiednie podlewanie mięsa, i czyste, ostrożne gotowanie i dostawy. Podnoszenie się poprawionej budowności; nie może zmienić zepsute mięso ponownie świeże.

W czasie ciężkiej pogody, wanna pełna wody i mięsa stała się niebezpieczną masą ruchomą. Przepisy nakazały kucharzowi zabezpieczyć to miejsce. Jeśli był nieuchronnie wylany za burtę, kapitan poświadczył wydarzenie i kucharz przysiągł na kawałki utracone, zanim zleceniodawca mógł otrzymać kredyt księgowy. Żeglarstwo, jedzenie, dowody i odpowiedzialność spotykają się w jednej beczce.

Zniżki i konserwacja ustawiają menu, pozostawiając mniej wynalazków niż wskazują na to nowoczesne obrazy.

Królewskie Muzea Greenwich podsumowują wspólne przepisy, takie jak solna wołowina lub wieprzowina, ser, ryby, ale i biszkopty. W szczególności w Konstytucji w zestawach cotygodniowych zawierała się również mąka, groszek, ryż, melasa, ocet i alkohol. Świeże mięso, owoce, warzywa i ryby pojawiały się w portach i przystankach dostaw, ale rzadko trwało przez długi okres.

Biscuit nie potrzebował wspólnego garnka, a galley pracować w centrum mięsa, pulsu i ziarna wymaga ciepła. Małe sklepy, przyprawy i praktyki bałagan produkowane ograniczone wariacje, ale kucharz nie mógł wyczarować wody, paliwa lub witamin. Wentylacja, drenaż, wilgotność, szkodniki i czas przechowywania zdegradowanych składników, zanim do niego dotarły i nałożył na rzemiosło trudne ograniczenie.

Galleria była kontrolowaną miejscem pożaru, którego technologia odpowiadała na wagę, dym i iskrę

Szesnastowieczna gala Mary Rose używała w ładowni dwóch pieców z cegieł i wielkich kocioł mosiężnych, bez nowoczesnego komina. Muzeum Konstytucji wyjaśnia, że Królewska Marynarka Wojenna zaczęła instalować lżejsze, bardziej wydajne ognioodporne ogniska w połowie XVIII wieku w miejsce ciężkich konstrukcji ceglastych, które mogą się poluzować jako kadłub pracował i uwalniać dym lub iskry.

W skład wyposażenia Konstytucji z 1813 r. wchodzą: okładki, czajnik miedziany o pojemności szesnastu kwartów, miedziane patelnie z pokrywą, długi żelazny kadzidło i tortor oraz miedziana cysterna wypełniona wodą wokół gorącego lejka, aby zapobiec zapaleniu się pokładu. Technologia się zmieniła, ale podstawowa sprzeczność pozostała: podtrzymywany płomień wewnątrz ruchomego kadłuba pełnego drewna, liny, płótna i proszku.

Dyscyplina pożarowa wyprzedziła punktualną kolację, czyniąc wyginięcie i przeczesywanie prawdziwych umiejętności

W 1814 roku przepisy wymagały, aby każdy pożar i świeca w pokoju kuchennym, hold, pokój steward, kokpit i między pokładami zgasły, gdy ustawiono nocną straż. Światło wymagało pozwolenia i latarni dźwiękowej; strażnicy i mistrzowie broni również policjonowali płomień. Bezpieczeństwo na Galley było dyscypliną na całym statku, a nie nawykiem kucharza, a ciężka pogoda lub działanie może obalić harmonogram gorących posiłków.

Kucharz również usunął pozostałości i nadzorowane szorowanie kotłów miedzianych. Fouling zanieczyścił kolejną wielką partię, nagromadzony tłuszcz dodał ładunek ognia, a słaba konserwacja miedzi może spowodować szkodliwą korozję. Dobra praca zarządzane paliwo, lejek, pokrywka, ciepłej wody, slick pokład i gaszenie końcowe, więc mały błąd nie stał się pożarem statku.

Droga morska przerwała sekwencję kuchni w ruchome zagrożenia i sporne części

W warunkach spokoju, przygotowanie, kroczenie, wypalanie, gotowanie, testowanie, wydawanie i czyszczenie może się wzajemnie odbywać. W rolce, ciecz opalanie, przesuwne pokrywy, wanny wędrowne i spadające nośniki przybył razem. Specjalne ostrzeżenie w rozporządzeniu, aby zabezpieczyć strome wanny pokazuje, jak zwykły sprzęt galowy wymaga odciągania i przewidywania.

Badania konstytucyjne mówią, że próbka gotowanego mięsa może pójść do oficera pokładowego na degustację, zanim znaczone literami porcje wrócą do mesy. Stracony marker, opóźniony nośnik lub przerwana partia stała się sprzeczką o sprawiedliwość i morale. Rytm, integralność partii, zabezpieczenia i przekazanie są bardziej wierne umiejętności gry niż tylko skomplikowany przepis.

Niezamężna kucharka marynarza to jedna z udokumentowanych historii, a nie reguła dla całej ery.

Osteologia Mary Rose sugeruje, że jedna z możliwych dłoni kuchennej, kiedyś mocno podniosła się w ekipie z bronią, zanim uszkodziła kolana. Oferuje on przekonującą indywidualną trasę, dzięki której doświadczony marynarz z ograniczeniami przeniósł się do gotowania. Nie dowodzi to, że wszyscy kucharze byli niepełnosprawni, ani nie opisuje trzech wieków służby europejskiej i amerykańskiej.

Praca nadal wymagała tolerancji cieplnej, podnoszenie kotła i wanny, równowagi na ruchomym pokładzie, dyscypliny ognia i organizacji. Na jeden wczesny przykład w USA, Muzeum Konstytucji daje osiemnaście dolarów miesięcznie i przywilej sprzedaży slush po dostarczeniu łodzi potrzeby smarowania. Nie było to ani płaca, ani płaca, ani płaca nie były uniwersalne.

Dobry kucharz poprawił zdrowie, czas i morale bez naprawy tylko wadliwego systemu dostaw

Czyste gotowanie, mniej odpadów, zmniejszona sól i sprawiedliwa dostawa osłabiły specyficzne szkody i ułatwiły powtarzalne diety. USS Niepodległość również nazwał kucharzy statku o czwartej w sobotę rano, aby podgrzewać wodę do prania, pokazując, że galley może wspierać higienę całego statku poza posiłkami. Jego harmonogram dotykał zegarków, chorej diety i pewności siebie w równym problemie.

Zrujnowane przepisy wymagały od operatora poszukiwania badań, zmniejszenie racji żywnościowych należało do kapitana, a odżywianie dotyczyło chirurga, dostawcy i trasy. Dłuższe gotowanie nie mogło zastąpić braku świeżego jedzenia ani automatycznie usunąć każdego zanieczyszczenia. Wiarygodny system kariery pozwala kucharzowi poprawić konwersja i bezpieczeństwo bez kompresji całego systemu zdrowia w jedną statystykę gotowania.