Cloud pokrył ostatnią gwiazdę
North
Magnetic north still differs from geographic north.
East
Compass points divide the circle into usable steering commands.
South
A stable reading can still be affected by the ship’s motion.
West
Heading must be recorded together with speed and time.
Niebo powracało każdego dnia, nawet gdy morze nie było na drodze
Ocean nie prowadził malowanej drogi, ale niebo powtarzało rozpoznawalne ruchy. Wschód słońca, zachód słońca i codzienny łuk słońca sugerowały szeroki wschód i zachód; znane regiony nocnego nieba pomogły załodze odzyskać kierunek po zmroku.
Na półkuli północnej Polaris był szczególnie użyteczny, ponieważ leży w pobliżu bieguna północnego. Nie była widoczna z każdej szerokości geograficznej lub zawsze dokładnie na północ, a chmura, pora roku, horyzont i doświadczenie wszystko miało wpływ na obserwację. Lora gwiazd była często utrzymywana w pamiętnych sekcjach, ale zapamiętana zasada działała tylko wtedy, gdy dopasowano ją do prawego nieba.
Kompas zachował kurs do odczytu, gdy gwiazdy zniknęły.
Pod chmurą lub poza ostatnim punktem orientacyjnym kompas magnetyczny dostarczał ciągłych odniesień kierunkowych. Jego karta podzieliła horyzont na punkty, które można odczytać, nazwać na głos i zapisać, pozwalając sternikowi prowadzić kurs.
Ta ciągłość zmieniła dziennik i stery. Nawigator może nagrywać jeden kurs za drugim między obserwacjami niebieskimi i łączyć każdy z prędkością i czasem. Kompas nie był jednak nieomylny na północ: zmienność magnetyczna, żelazo na pokładzie statku, błąd ruchu i odczytu, wszystkie wymagane korekty. Pokazał kurs, a nie prawdziwy tor statku nad dnem.
Niezawodny kierunek pojawił się, gdy różne wskazówki uzgodnione
W pobliżu lądu, profilu górskiego, łożyska świetlnego, zmiany strumienia pływowego lub sekwencja strumieni może potwierdzić, które wybrzeże leży przed nami. Woda, ptaki i fale, które się rozbijają, również posiadały informacje, ale każdy z nich mógł wprowadzić w błąd.
Offshore, kurs kompasu, szacowana prędkość i upływający czas zbudował nieobliczalny tor. Wiatr i prąd po cichu odsunęli statek od tej linii, więc szacunki musiały być skorygowane, kiedy gwiazdy lub ziemia powróciły. Wczesna nawigacja była najsilniejsza nie wtedy, gdy dominowała jedna wskazówka, ale gdy niebo, kompas, morze i rekord mogły się wzajemnie wyzwać.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Czy dalekosiężne żeglowanie było niemożliwe bez kompasu?
Nie. Tradycje morskie wykorzystywały gwiazdy, sezonowe wiatry, wzorce i punkty orientacyjne zanim kompasy stały się powszechne. Kluczowe znaczenie miała wiedza o trasie, sezon i staranne przekazywanie doświadczeń.
Polaris zawsze jest dokładnie na północ?
Leży blisko, nie dokładnie na północnym biegunie niebieskim. Jego offset zmienia się również w dłuższych okresach, podczas gdy warunki horyzontu i umiejętności obserwacji wpływają na dokładność praktyczną.
Czy statek płynie w kierunku wiejącego wiatru?
Niekoniecznie. Kierunek zależy od platformy, wykończenia żagla i obsługi statku. Wiatr jest wskazówką środowiskową, ale nie zastępuje kursu statku.
Źródła
Kontynuacja badań
- Chiny osiągnięć w starożytnej technologii nawigacyjnejInstitute of Natural Sciences History, Chinese Academy of Sciences
- Narzędzia nawigacyjne: wtedy i terazNOAA Mariners Weather Log
compass