ghost shipTHE STORM DEMANDS A NAME.
Przekleństwo morskie staje się najpotężniejsze, gdy uwięziona załoga pyta, czyj czyn spowodował burzę. Starożytne narracje użyły wielu obsady, by zidentyfikować Jonasza i piorun, by ukarać ludzi, którzy zjadli bydło Heliosa. W 1719 roku prawdziwy marynarz postrzelił czarnego albatrosa jako zły omen; osiemdziesiąt lat później, Coleridge zamienił ten strzał w apokalipsę morską. Klątwa daje niewidzialną przyczynę imię - i sprawia, że jedna osoba, ptak lub złamany zakaz nosić ciężar oceanu.
THE STORM GIVES NO TESTIMONY. THE CREW COMPLETES ITS TRIAL.
Kiedy burza się wzniesie, szansa jest pierwszą rzeczą, która została utracona na pokładzie statku.
Katastrofa na lądzie może się rozproszyć: ludzie opuszczają miejsce zdarzenia, a świadkowie szukają w różnych kierunkach. Statek trzyma wszystkich w tej samej tonącej przestrzeni. Rygały jęki, woda wchodzi do ładowni i wiatr zmienia się bez ostrzeżenia; każdy hałas przyciąga załogę do jednego pytania. Czy to pogoda - czy konsekwencja czegoś już zrobionego?
Klątwa zaczyna tam swoją pracę. To zarządza niewidzialną siłę w procedurze: pojawia się znak, zakaz został naruszony, nazwa zostaje znaleziona i katastrofa zaczyna przypominać zdanie. Morze pozostaje poza kontrolą, ale historia nie pozwala mu być bez przyczyny.
Na Joppie, każde życie na pokładzie zostało umieszczone w garści partii.
JONAH · 1:7SEFARIA ↗ They said to one another: Come, let us cast lots and learn on whose account this misfortune has come upon us. They cast lots, and the lot fell on Jonah.HEBREW SOURCEוַיֹּאמְרוּ אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ לְכוּ וְנַפִּילָה גוֹרָלוֹת וְנֵדְעָה בְּשֶׁלְּמִי הָרָעָה הַזֹּאת לָנוּ וַיַּפִּלוּ גוֹרָלוֹת וַיִּפֹּל הַגּוֹרָל עַל־יוֹנָה׃
Pierwszy rozdział Jonasza jest prawie jak zapis wypadków na pokładzie statku. Statek opuszcza Joppę; wielki wiatr grozi, że go złamie; żeglarze wzywają swoich bogów i wrzucają ładunek do morza. Pan widzi Jonah śpiącego pod spodem. Kiedy modlitwa i statek nie jest jeszcze pogodą, ludzie rzucają wiele, aby odkryć, na czyje konto przyszło niebezpieczeństwo.
To wszystko spada na Jonasza i dezorientacja nabiera centra. Marynarze pytają o jego pracę, pochodzenie, kraj i ludzi. Jonasz przyznaje, że ucieka od Boga, który stworzył morze i suchy ląd. Jedna z najstarszych i najostrzejszych struktur morskiej klątwy jest teraz zakończona: burza nie tylko otacza statek. Wskazuje na jedną osobę na pokładzie.
Po tym jak wybrany człowiek przemówi, żeglarze wciąż walczą desperacko dla brzegu.
JONAH · 1:15SEFARIA ↗ They lifted Jonah and cast him into the sea; and the sea stopped raging.HEBREW SOURCEוַיִּשְׂאוּ אֶת־יוֹנָה וַיְטִלֻהוּ אֶל־הַיָּם וַיַּעֲמֹד הַיָּם מִזַּעְפּוֹ׃
Jonah kazał załodze wrzucić go do morza, ale oni nie są posłuszni. Mocno ciągną za ziemię. Tylko gdy morze staje się bardziej gwałtowne, modlą się, aby nie być obciążonym niewinną krwią, podnoszą Jonasza nad bok i porzucą go. Następny ruch w tekście jest natychmiastowy: morze przestaje szaleć.
Ta sekwencja jest cięższa niż zwykła opowieść o przesądnych ludziach, którzy znaleźli kozła ofiarnego. Wiele przemówili, ale załoga próbuje oprzeć się karze. Kiedy wiosła nie mogą już poruszać się statkiem, ciało przechodzi przez szynę. / Ten spokój staje się / najgorszym świadkiem. W porządku tej historii, to dowodzi, że nazwali właściwego człowieka.
THE LOTTHE SEANa wyspie Heliosa, głód przenosił całą załogę przez linię.
ODYSSEY · XII · 394–396PERSEUS ↗ The hides crawled; the flesh, roast and raw, bellowed around the spits, and there came a sound like cattle.ANCIENT GREEK SOURCEδέρματα μὲν ἕρπον, κρέα δ’ ἀμφ’ ὀβελοῖσι
μεμύκει, ὀπταλέα τε καὶ ὠμά, φωνὴ δ’ ὡς βοῶν γίγνετο.
Księga 12 Odysei daje okrętowi inny rodzaj osądu. Wbrew wiatrom, ludzie Odyseusza trzymają się na wyspie Helios, dopóki nie znikną im jedzenie. Ostrzegano ich, by zostawili bydło boga słońca nietknięte. Eurylochus twierdzi, że głód jest gorszy: zabić bydło jako ofiarę, a następnie zwrócić bogu świątynią po dotarciu do domu. Głód sprawia, że święty limit brzmi jak dług, który może zostać odroczony.
Pornaty po rzezi. Skóry pełzają; surowe i pieczone mieszki mięsa z plwociny. Siódmego dnia wiatr spada, a ludzie żeglują. Zeus zbiera czarną chmurę i łamie statek błyskawicą. Nikt nie przyzna tu winy. Cała firma dzieli się naruszeniem - i zdaniem, który wyrywał maszt z kilu.
1 października 1719 roku, strzał zabrzmiał przez prawdziwe morze
SHELVOCKE · SPEEDWELL · 1726VOYAGE TEXT ↗ Mr Hatley imagined from its colour that it might be some ill omen, and that our contrary winds might be owing to it; after several fruitless attempts, he shot the bird.ORIGINAL ENGLISHMr. Hatley … imagin’d, from his Colour, that it might be some ill Omen … and after some fruitless Attempts, at length, shot the Albitross.
Literatura albatrosowa klątwa może być zakotwiczona w datowanej podróży. W 1719 roku George Shelvocke 's Speedwell zmagał się z przylądkiem Horn, gdzie zimno, burze i oddalenie zniszczyły firmę. Czarny albatros podążył za statkiem. Simon Hatley, drugi kapitan, odczytał jego kolor jako zły omen i wyobrażał sobie, że ptak może być odpowiedzialny za przeciwne warunki pogodowe.
Hatley go zastrzelił w nadziei na zmianę wiatru. Konto Shelwocke zachowuje inne spojrzenie: w tak odległym miejscu albatros mógł być towarzyszem, odwracając ludzi od myśli o ich izolacji. Zanim wystrzelono, ten sam ptak miał już dwie tożsamości - przyczyną nieszczęścia jednego człowieka, towarzystwo drugiego. Klątwa jeszcze nie została napisana, ale jej złamanie było obecne.
Coleridge przepisał ten pojedynczy strzał jako koniec świata.
William Wordsworth przeczytał Shelvocke i wprowadził odcinek albatrosa do historii, którą zaczął projektować z Samuelem Taylorem Coleridge w 1797 roku. Rime starożytnego marinera, opublikowane w 1798 roku, odwróciło moralny kierunek wydarzenia. Ptak przechodzi przez lód polarny i jest witany jako dusza chrześcijańska; lód się rozdziela, wiatr wieje i Albatros podąża za statkiem. Wtedy, bez propozycji przyczyny, marynarz strzela do niego swoją kuszą.
Wiatr umiera. Morskie kongele. Słońce wisi jak miedź, a ludzie otoczeni wodą nie mogą pić. Załoga najpierw potępia zabójstwo, potem zatwierdza, kiedy pogoda się oczyszcza, i w końcu powiesić martwego ptaka na szyi sprawcy. Prawdziwa kula zakończyła jedno zwierzę. W wierszu, strzał przechodzi przez porządek moralny całego statku.
Gdzie krzyż powinien odpocząć, ciało ptactwa morskiego zostało powieszone
COLERIDGE · PART II · 1798POEM ↗ Instead of the cross, the Albatross was hung about my neck.ORIGINAL ENGLISHInstead of the cross, the Albatross
About my neck was hung.
'Zamiast krzyża, Albatros / O mojej szyi został powieszony.' Kuplet daje morskiej klątwy ciało, które nie może być uniknięte. Wina nie jest już ukryta w kłótniach i plotkach. Ma pióra i wagę, dotyka mostka marynarza i huśta każdym ruchem bekalmedu kadłuba.
Ten obraz pomógł uczynić albatrosa nowoczesną angielską metaforą dla ucisku. Jego epicka siła nie wymaga wynurzania się potwora z głębin. Cały ocean staje się dworem: zegarki słoneczne, martwa załoga milczą, statek zatrzymuje się na bezwietrznej wodzie, a jedyny ocalały musi nosić to, co zrobił.
/ By jeden ptak stał się tabu, / historia musiała płynąć do tyłu.
JOSEPH BANKS · 03 JAN 1770JOURNAL ↗ The albatross was so good that everybody praised it and ate heartily.ORIGINAL ENGLISHso good that everybody commended and eat heartily of it
Teraz często słyszy się, że marynarze zawsze odmawiali skrzywdzić albatrosa. Przetrwanie danych pokazuje bardziej niespokojne morze. W 1770 roku Joseph Banks napisał, że firma Endeavour 'a zastrzeliła albatrosa i znalazła to wystarczająco dobre dla każdego, aby jeść z całego serca. Hatley strzelał właśnie dlatego, że zobaczył ptaka jako złowieszcza, a nie jako świętego przewodnika.
Poezja odwróciła prąd. Coleridge spowodował katastrofalne konsekwencje, a później czytelnik przenosił te konsekwencje do tyłu, jakby zachowało niepamiętne prawo. Legendy często rosną w tym kierunku. Dzieło o niezwykłej mocy nie tylko nagrywa stare tabu - daje potomności przeszłość, która wydaje się, jakby zawsze tam była.
Każdy port trzyma swoje własne zakazane słowa i małe precedensy
FLORIDA SHRIMP FISHERMAN · FIELD RECORDLIBRARY OF CONGRESS ↗ Do not turn the hatch cover all the way upside down … Do not whistle.FIELDWORK TRANSCRIPTYou don't turn the hatch cover all the way upside down … You don't whistle.
Biblioteka Kongresu Morskiego Folklife przewodnik nagrywa Floryda krewetki rybaka z listy złych zasad szczęścia uczonych wśród swoich rówieśników: nie mów "aligator", nosić muszle, obrócić pokrywę włazu całkowicie do góry nogami, przynieść czarną walizkę lub gwizdek. Nie są to artykuły w uniwersalnym kodeksie morskim. Są to sposoby, w jaki jedna ze społeczności pracy uznaje swoje własne granice.
Niektóre słowa siedzą blisko długiej obserwacji. W zachodnich zachodnich południowych południowych południach "czerwone niebo w nocy" i "czerwone niebo rano" mogą mieć ograniczony sens meteorologiczny. Inne zasady zmieniają pamięć, tożsamość i narrację w jedną linę. Może nie dowodzą wiatrem, ale kształtują sposób, w jaki załoga o tym mówi, pamiętają wypadek i ostrzegają następną osobę wypływającą na morze.
Kiedy klątwa zstąpi, morze wreszcie wydaje się mówić
Od partii Jonasza i bydła Heliosa do martwego ptaka na gardle marynarza, klątwa wielokrotnie zmienia nieludzką siłę w werdykt, który można przeczytać na głos. Znak ujawnia naruszenie; wyłonienie ujawnia nazwę; nazwa niesie wynik. Załoga otrzymuje poważne wyjaśnienie - i może zmusić do losowania, strachu i zbiorowej awarii na jednym ciele.
Te historie trwają, ponieważ rozumieją głębszy terror statku niż jakakolwiek lista szczęśliwych przedmiotów. Burza może zniszczyć wszystkich bez podania powodu. Legenda sprawia, że woda odpowiada, grzmot wymawia osąd i ptak staje się dowodem, aż samotny ocalały powróci do ludzkiego towarzystwa i opowie tę historię raz za razem - jakby statek mógł dotrzeć do portu dopiero po zakończeniu mówienia.
After the verdict is read
01Dlaczego Jonah stał się imieniem pechowego pasażera?＋
Jonasz 1 łączy się ze sobą burzę, obsadę, jednego pasażera i nagłe uspokojenie po wejściu do morza. Później pismo morskie może więc nazwać domniemany nosiciel pecha Jonah; Ojciec Mapple renells wyrok statku w Moby- Dick.
02Czy marynarze natychmiast wyrzucili Jonah za burtę?＋
Nie. Jonah jest ochotnikiem, który ma być rzucony w morze, ale żeglarze pierwszy rząd ciężko na lądzie. Modlą się i wyrzucają go za burtę dopiero po tym, jak próba się nie powiedzie i burza się nasili.
03Czy Albatros naprawdę został zastrzelony w 1719?＋
Konto Shelvocke z 1726 roku, na którym płynął drugi kapitan Speedwella, Simon Hatley, zastrzelił czarnego albatrosa 1 października 1719 roku, ponieważ kojarzył go ze złą pogodą.
04Czy zabicie albatrosa było już starożytnym, uniwersalnym tabu?＋
Nie zgadzają się z tym. Hatley uważał ptaka za zły omen, podczas gdy Banks później opisał Endeavour 's firmowe strzelanie i jedzenie albatrosa. Wiersz Coleridge 'a uformował potężną wiarę, że krzywdzenie ptaka przynosi katastrofę.
05Dlaczego albatros wisi na szyi marynarza?＋
Zajmuje miejsce krzyża i sprawia, że poczucie winy jest widoczne i fizycznie uciążliwe. Obraz pomógł stworzyć angielskie wyrażenie "albatros wokół szyi".
06Czy marynarze wierzyli, że gwizdanie podnosi wiatr?＋
Gwiżdżące tabu są rejestrowane w niektórych społecznościach morskich, ale ich znaczenie i zakres różnią się w zależności od portu, okupacji i okresu. Rybak krewetek z Florydy wymienił gwizdki obok kilku lokalnych zakazów.
07Czy "czerwone niebo w nocy" ma podłoże meteorologiczne?＋
W niektórych warunkach średniej szerokości geograficznej, czerwony zachód słońca może wskazywać na bardziej klarowne powietrze zbliża się, podczas gdy czerwony wschód słońca wschodu wschodu może sygnalizować pogoda poruszająca się od zachodu. Przysłowie jest obserwacją z ograniczeniami, a nie prognozą ważną wszędzie.
08Czy klątwy mogą pomóc utrzymać dyscyplinę na statku?＋
Wspólne tabu mogą wzmocnić tożsamość grupy, uczynić ostrzeżenia pamiętnymi i rządzić zachowaniem. Po katastrofie, ten sam mechanizm może również stworzyć kozła ofiarnego z alarmującą prędkością.
Return each testimony to its own sea
- 01Jonasz 1 - tekst hebrajski i tłumaczeniaSefaria · JPS Tanakh
- 02Odyseja, Księga 12 - Grecki i angielskiPerseus Digital Library · Tufts University
- 03Wokół świata drogą wielkiego Morza PołudniowegoGeorge Shelvocke · 1726 · Google Books
- 04Samuel Taylor Coleridge 's "The Rime of the Ancient Mariner"The British Library
- 05Wstęp do "Rime starożytnego marynarza"The British Library
- 06Rime starożytnego marynarza - tekst 1834Representative Poetry Online · University of Toronto
- 07The Rime of the Ancient Mariner - public-domain editionProject Gutenberg
- 08Wierzenia - dokumentowanie życia ludowego na morzuAmerican Folklife Center · Library of Congress
- 09Czy "Czerwone niebo w nocy, radość marynarza" jest prawdziwa?Library of Congress · Everyday Mysteries
- 10Dokumentowanie życia ludowego na morzu: Przewodnik wstępnyAmerican Folklife Center · Library of Congress
- 11Dziennik Prawa Honoru. Sir Joseph Banks podczas pierwszej podróży kapitana CookaState Library of Western Australia · public-domain edition
- 12Moby- Dick; lub, Wieloryb - Ojciec Mapple Jonah kazanie JonahProject Gutenberg
- 13Legendy i przesądy morskie i żeglarzyFletcher S. Bassett · 1885 · Internet Archive
- 14Jonasz wrzucony do morza - Iconotheca ValvasorianaWikimedia Commons · public domain
- 15Albatros - Gustave Doré, 1876Wikimedia Commons · public domain
- 16Oglądałem "Węże wodne" - Gustave Doré detalWikimedia Commons · public domain
Sygnały powiązane
Na tej samej trasie
01Superstions i tabu w historii żeglarstwa
Gwizdek, ptak lub dzień odlotu mogą zakłócić załogę, ponieważ wiara pomogła ludziom w uporządkowaniu wspólnego i nieprzewidywalnego ryzyka.
Dalej wzdłuż trasy ↗
02Latający Holender: list sześćdziesiąt lat spóźniony, statek opóźniony do Dnia Sądu
Od objawienia burzy w 1790 roku do statku niewolniczego, późnych listów Vanderdeckena, siedmioletniej reprymendy Heine 'a, syliańskiej misji Marryat' a i czerwonej mety Wagnera: jak każdy retling sprawił, że Latający Holender stał się wieczny.
Dalej wzdłuż trasy ↗
03Okręty opuszczone: statek płynął po ostatniej decyzji człowieka
Od Mary Celeste, Carroll A. Deering i Kaz II do życia po trzydziestym ósmym roku życia Baychimo: cztery kadłuby, które poruszały się po zakończeniu swoich ludzkich linii czasowych.
Dalej wzdłuż trasy ↗