crewTrzy łodzie opadły, gdy mgła wymazuje ostatni maszt statku matki.
Sailing
Sail handling, steering and lookout work keep the ship moving.
Maintenance
Carpenters and sail-and-rope specialists continually address wear and damage.
Stores
Food, water, cooking and hygiene determine the voyage’s practical limit.
Wieloryb pelagiczny był statkiem żaglowym, nośnikiem łodzi, przetwórnią i magazynem
Amerykański statek rybacki może pozostać na dłużej z trzema do pięciu łodziami, szczelinami beczek, żelazami i warsztatami pokładowymi. Jego ludzie nadal stali zegarki, obsługiwane żagle, naprawione platformy i utrzymywali łodzi gotowe. Przez tygodnie bez obserwacji, praca przypominała pracę innego oceanicznego statku. Wyłom, fuks lub wyłom, który nagle zmienił statek z rutynowego przejścia na pościg.
To nie był romantyczny pojedynek między jednym człowiekiem a wielkim zwierzęciem. To był przemysł, który zabijał wieloryby dla ropy, baleen i innych substancji do sprzedaży na ogromną skalę, z trwałym wyczerpaniem. Pracownicy tego przedsiębiorstwa również mieli do czynienia z urazami, chorobami, długami i twardą hierarchią. Wyjaśnienie dokumentów dotyczących ich pracy stanowi historyczny system pracy; nie ożywia on ani nie świętuje dziś komercyjnego wielorybnictwa.
Sześciu ludzi skompresowane dowództwo, uderzanie, przeładunek łodzi i napęd na jedną łódź wielowarstwową
We wspólnym amerykańskim układzie, boatheader - zwykle kapitan lub kolega - dowodził przy rufie z długim wiosłem kierowniczym. Łódź, zwany również harpunem, pociągnął wiosło i podniósł się, aby zwalić żelazo wieloryby, gdy jest blisko. Cztery ręce jeszcze wiosłował i zarządzał żagiel, linia i bieg. Warunki i ustalenia różnią się w zależności od czasu i miejsca; tego późniejszego słownictwa amerykańskiego nie można po prostu przypisać do każdego rybołówstwa baskijskiego, holenderskiego, brytyjskiego lub przybrzeżnego.
Żelazo głównie przymocowane wieloryb, linia i łódź, a nie zabijanie na raz. Brzmiący lub uciekający wieloryb wyciągnął linę z jej wanny z niebezpieczną prędkością. Tarcie może palić, obrót wokół kończyny może wyciągnąć człowieka, ogon lub szczęka może zniszczyć lekką łódź. Załoga zwilżała linię, kontrolowała jej bieg i cofała się w sposób jasny, podczas gdy mgła, stan morza i odległość od statku macierzystego określały, czy strajk dźwiękowy stał się śmiertelną separacją.
Wymiana stanowisk po strajku oddzieliła pracę harpunera od pracy partnera.
Po tym jak żelazo się trzymało, żeglarz ruszył na rufę, aby sterować, a boatheader poszedł do przodu i czekał na użycie lancy z bliskiej odległości. Wymiana postawiła najbardziej doświadczonego dowódcę odpowiedzialnego za ostateczne podejście i zabijanie, podczas gdy człowiek, który właśnie zrobił miotacz ładunków wybuchowych, kontrolował łódź. Popularne obrazy często pozwalają jednemu "harpunerowi" wykonać całe polowanie; prawdziwe działanie zależało od każdej osoby na łodzi.
Żelazo może się wyciągnąć, wieloryb może zatopić, linia może zostać utracona, lub kadłub może być piecem. Udane zabójstwo może zostawić łódź zbyt daleko od statku, by bezpiecznie wrócić. Nawet nieudany pościg zużył siłę, wodę, sprzęt i światło dzienne. Po odzyskaniu, załoga naprawiła planowanie, ostrzałe narzędzia i zwinięte linie, aby uzyskać drugie obniżenie, które może nadejść tego samego dnia.
Gdy tusza dotarła do prawej burty, pościg stał się obłokiem-zegarem-pracą przemysłową.
Ciężkie łańcuchy trzymały wieloryba obok. Mężczyźni na scenie cięcia używali pik do obierania ogromnych koców z gruszek, które chwytają podniesiony do pokładu do mielenia. Ceglane tryby i żelazne garnki przekształciły tłuszcz w olej; chłodzony olej wszedł do beczek przygotowanych przez gliniarza i w dół do ładowni. Baleen, spermaceti i inne materiały zostały zachowane w zależności od gatunku i rynku.
Olejek i krew sprawiły, że pokład był zdradliwy, a narzędzia krawędziowe, waga zawieszona, rekiny, dym i ciecz spalona zajmowały tę samą przestrzeń roboczą. Morze może rzucić gorący olej na ręce, a ogień może rozprzestrzenić się z tryworków na drewniany statek. Czyszczenie, naprawy beczek i przygotowanie narzędzi, a następnie przed zegarkiem masthead wznowione. Zabranie wieloryba było punktem środkowym produkcji, nie końcem.
Płace zamieniły się w część podróży, która może potrwać kilka lat.
Amerykańskie wieloryby płaciły raczej za laictwo niż miesięczną pensję. Po powrocie i uzgodnionych kosztach, każda ranga otrzymała ułamek wpływów: kapitan i towarzysze dowodzili większymi lotami, z żeglarzami, rzemieślnikami i rękoma foremast poniżej. Zaliczki rodzinne, wydatki portowe, ubrania i zakupy z skrzyni lumpów zgromadzone na koncie. Słabe połowy lub wysokie koszty mogą po latach nie być już potrzebne.
Załogi statków wielorybów przekroczyły granice rasowe i narodowe bez równego traktowania i władzy. Zdolny żeglarz może stać się matem; Mystic 's Scoresby dziennik zachowuje jedną drogę od harpuner do mistrza. To była możliwość, a nie standardowy wynik. Rasa, pochodzenie, patronat, kontuzja, raport kapitana i dług zmienili drabinę, podczas gdy każdy powrót spoczywał na życiu zwierząt i pracowników, którzy ponoszą ryzyko.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Harpun i marynarz byli tą samą pracą?
Zwykle w XIX wieku amerykańskie użycie. Człowiek wytarł żelazo z łuku, a potem rufę rufową, by sterować po strajku. Inne połowy używały różnych nazw i ustaleń.
Czy harpun zabił wieloryba?
Ręcznie wysmarowany żelazo wielorybi głównie przymocował zwierzę do linii i łodzi. Łódka lub mata zwykle używała lancy podczas późniejszego podejścia.
Ilu ludzi zacumowało łodzią wielorybniczą?
W XIX-wiecznej amerykańskiej załodze było sześciu: boatheadera, żeglarza i czterech wioślarzy. Statek, region i okres mogłyby zmienić układ.
Jak zrobiono olej wielorybniczy na morzu?
Blubber został wycięty z tuszy obok, zaciągnięty na pokład, zmielony i wyrobiony w garnkach. Następnie chłodzony olej przechowywano w beczkach poniżej.
Czy wielorybnicy płacą miesięczne pensje?
Amerykańskie morskie wieloryby używały zwykle łamania, frakcji na podstawie rank podróży. Zaliczki, ubrania i zakupy na pokładzie statku mogłyby zmniejszyć ostateczne rozliczenie.
Źródła
Kontynuacja badań
- Życie na pokładzie statku WhaleshipNew Bedford Whaling Museum
- Statki i TerminologiaNew Bedford Whaling Museum
- Wieloryby i polowaniaNew Bedford Whaling Museum
- Polowanie na wieloryby i przetwórstwoU.S. National Park Service
- Ściganie wielorybówSmithsonian National Museum of American History
- Charles W. Morgan Lista załogiMystic Seaport Museum
01
02
03
04