Ci sami napastnicy przemierzają 12 mil morskich, ścigając cel z morza terytorialnego do EEZ.
JURISDICTION CLASSIFIER · NOT A VERDICT MACHINE
The same danger can enter a different legal route when place or ship geometry changes
Each row identifies the next legal inquiry, not guilt. A real case must still prove private ends, intent, identity, authority, domestic criminalization and the evidentiary chain.SKIFF → TANKERRANSOM ATTACKUNCLOS 101 CANDIDATEBOARDERS → SHIPSTORES STOLENARMED ROBBERYPASSENGERS · SAME SHIPFORCEFUL SEIZURESUA / NATIONAL LAWSUPPLY BOAT → PIRATE SKIFFKNOWING FACILITATIONARTICLE 101(c) REVIEWCOMMISSIONED CRUISER → ENEMYCAPTUREAUTHORITY + PRIZE LAWPiractwo było oskarżeniem w zmieniających się jurysdykcjach, zanim stało się wzorem traktatu.
Piractwo w historycznych aktach nie jest jednym z niezmienionych formuł w ciągu wieków. Angielski Sąd Admiralicji zajmował się napaść na morzu wraz z morderstwem, zdradą i buntem; statut 1535- 1536 przeniósł piratów i rabusiów morza w kierunku procesu prawa powszechnego, jak przestępstwa na brzegu. W 1820 roku Stany Zjednoczone przeciwko Smith, Sąd Najwyższy USA zapytał, czy statut odnoszący się do piractwa, określony przez prawo narodów, był wystarczająco pewny i czerpał z współczesnych władz i przypadków opisujących rozbój na morzu. Każde z tych warunków nadal zależało od krajowego aktu prawnego, jurysdykcji i prawa międzynarodowego, które następnie zrozumiano.
Obecna odpowiedź na pytanie "czym jest piractwo" powinna określać, czy oznacza ona etykietę gazet, krajowe przestępstwo, ubezpieczenie lub kategorię sprawozdawczą, czy też międzynarodową definicję zawartą w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. W art. 101 konwencji UNCLOS określono wspólne progi współpracy, wizyt, zajęcia i jurysdykcji powszechnej. Nie powinno się go przewidywać wstecz jako jedyny test na każdy atak w osiemdziesiątym wieku. Natomiast nowoczesny akt, który nie spełnia jednego elementu UNCLOS, nie staje się zgodny z prawem; rabunek przybrzeżny, porwanie, branie zakładników, terroryzm lub reżim SUA mogą go objąć.
Artykuł 101 dołącza do postępowania, celu, podmiotu, celu i miejsca
Centralnym elementem art. 101 lit. a) jest nielegalny akt przemocy lub zatrzymania, lub deprecjacji, popełniony na prywatnych celach przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu, na pełnym morzu przeciwko innemu statkowi lub statkowi powietrznemu lub ludziom lub mienia na pokładzie statku, lub przeciwko tym obiektom w miejscu znajdującym się poza jurysdykcją jakiegokolwiek państwa. To znaczy więcej niż kradzież, która zdarza się na morzu. W definicji wchodzą: postępowanie, platforma wykorzystywana przez podmioty, cel, cel i lokalizacja prawna. Jeżeli jeden element jest nieobecny, analiza powinna raczej szukać innego prawa regulującego niż przekształcać fakty, aby pasowały do uprzywilejowanej etykiety.
UNCLOS nie definiuje dalej prywatnych celów. Nie należy go ograniczać do zysku w pojedynkę, ani też nie należy automatycznie usuwać z tej kategorii zachowania w ramach jednej deklaracji politycznej. Sądy i komentatorzy różnią się w zakresie granic między celami prywatnymi, motywacją polityczną i działaniami państwa, pozostawiając właściwy sąd i prawo właściwe do rozstrzygnięcia sprawy. Artykuł 102 stanowi odrębną asymilowanie art. 101 przez statek wojenny lub rządowy, którego załoga buntowała się i przejęła kontrolę nad prowadzeniem przez statek prywatny. Pierwotne prawa własności państwowej nie są zatem trwałą tarczą.
Przekroczenie 12 mil morskich zmienia międzynarodową klasyfikację; EEZ dodaje art. 58
IMO wzywa do stosowania w prywatnych przypadkach nielegalnej przemocy, zatrzymania, depretacji lub zagrożeń dla statków, osób lub mienia na wodach wewnętrznych, wodach archipelagicznych i terytorialnych rozboju statków z użyciem broni morskiej. W sprawozdaniach miesięcznych i rocznych sprawozdania te oddzielają te incydenty terytorialne od piractwa na wodach międzynarodowych. To nie czyni rabunku na kotwicowisku mniej poważnym. Określa ona raczej jurysdykcję terytorialną strefy przybrzeżnej niż ramy jurysdykcji uniwersalnej UNCLOS. Współrzędne, mający zastosowanie punkt odniesienia i etap incydentu są bardziej użyteczne niż niejasne słowo offshore.
Woda poza morzem terytorialnym nie staje się natychmiast pełnym morzem w wąskim znaczeniu strefy. Wyłączna strefa ekonomiczna może być oddalona o 200 mil morskich od linii podstawowej i posiada własny system prawny. Jednakże art. 58 ust. 2 stosuje art. 88- 115 w EEZ w zakresie, w jakim jest on zgodny, w tym artykuły piractwa. Atak na dwa statki, 40 mil morskich od linii podstawowej, może zatem zostać wprowadzony do analizy piractwa UNCLOS nawet wewnątrz EEZ. Granice terytorialne, woda powyżej szelfu kontynentalnego, sporne granice i podejścia do przystani nie mogą być klasyfikowane tylko w odległości od plaży.
Element "innego statku" wyjaśnia, dlaczego porwanie tego samego statku często przenosi się do innego traktatu
Artykuł 101 lit. a) ppkt (i) opisuje załogę lub pasażerów prywatnego statku działającego przeciwko innemu statkowi - znane wymogi dotyczące dwóch statków. Statek-matka, który przewozi statek-statek-statek-statek-statek-statek-statek-statek-statek-statek-statek-piraci, ścigający innego, może pasować do tej geometrii. Pasażerowie, którzy chwytają jeden liniowiec, na którym już podróżują, zazwyczaj nie. Art. 101 lit. b) i c) obejmują również dobrowolne prowadzenie statku pirackiego posiadającego wiedzę na temat faktów oraz podżeganie do lub celowe ułatwianie zachowania, które jest podstawą. Odpowiedzialność nie ogranicza się do osoby, która wspina się po drabinie.
Konwencja SUA z 1988 r. dotyczy niektórych poważnych zachowań poza klasyczną geometrią piratów, w tym gwałtownego zajęcia statku, przemocy wobec ludzi na pokładzie oraz umieszczenia urządzenia, które może zniszczyć lub uszkodzić statek. Wykorzystuje on strukturę ekstradycji lub ścigania, by wspierać działania państwa. Same- statek porywający, bombardujący lub zmotywowany politycznie atak może angażować SUA, przestępstwa krajowe, traktaty antyterrorystyczne i inne powiązania jurysdykcyjne na raz. Brak elementu dwuokrętowego powinien chronić te równoległe ścieżki, a nie stać się "nie piractwo, a zatem nie ma międzynarodowego wykroczenia".
Uniwersalna jurysdykcja jest ramami dla państw, a nie licencją na przechwytywanie dla jakiegokolwiek statku
Artykuł 100 wymaga od państw pełnej współpracy w zwalczaniu piractwa na pełnym morzu lub poza jurysdykcją jakiegokolwiek państwa. Artykuł 105 zezwala każdemu państwu na zajęcie statku pirackiego lub statku pod kontrolą piratów, aresztowanie ludzi i zajęcie mienia; sądy państwa zajmującego się zajęciem mogą decydować o karach i usposobieniu, które podlegają trzecim prawom partii dobrej wiary. Artykuł 107 ogranicza niezwłocznie do statków wojennych, wojskowych statków powietrznych lub innych wyraźnie oznaczonych i możliwych do zidentyfikowania statków rządowych lub statków powietrznych upoważnionych do tego celu. Obrona handlowa nie jest uniwersalnym organem ścigania.
Artykuł 106 powoduje, że państwo, w którym dokonano zajęcia, ponosi odpowiedzialność wobec państwa bandery za straty lub szkody, gdy w przypadku zajęcia pirackiego nie ma odpowiednich podstaw. W podręczniku dotyczącym przestępczości międzynarodowej UNODC podkreślono również, że powszechna jurysdykcja usuwa zwyczajowy związek terytorialny lub narodowość; nie pozwala ona państwu na ignorowanie jurysdykcji terytorialnej innego państwa i zajęcie podejrzanego w tym miejscu. Prokuratura nadal potrzebuje przestępstwa krajowego, jurysdykcji sądowej, zachowanych dowodów, legalnego przeniesienia i należytego procesu. "Każde państwo może działać" nie oznacza, że każde państwo wprowadziło identyczne przestępstwo lub zbudowało te same maszyny operacyjne.
Niezawodna klasyfikacja rozpoczyna się od lokalizacji, geometrii statku i dowodów autorytetu
Rejestr incydentów powinien zachować czas, współrzędne, związek z legalnym punktem odniesienia, tożsamość aktorów i statków ofiar, formę przemocy lub deprawacji, osoby i mienie podjęte, komunikacja i obraz, a także kroki państw nadbrzeżnych i państw bandery. Prywatny skiff atakujący tankowiec dla okupu, 40 mil morskich od linii podstawowej, jest kandydatem do sprawy piractwa UNCLOS. Kradzież ze statku na kotwicowisku portu to napad z bronią w ręku przeciwko statkom według terminologii IMO. Pasażerowie gwałtownie biorący swój własny statek kierują dochodzenie w sprawie SUA i prawa krajowego. Niebezpieczeństwo może być równe, podczas gdy ścieżka prawna jest różna.
Prywatny krążownik wojenny posiadający państwową komisję i pojmujący nieprzyjaciela merchantmana zaczyna się jako pytanie o autorytet i prawo; sam prywatny zysk nie zmienia go automatycznie w piractwo. Nieprawidłowy organ, nadmiar mandatu lub bezprawne zachowanie mogą zmienić wniosek. Nowoczesne raportowanie dotyczące przeciwdziałania piractwu oddziela również rzeczywiste ataki, próby, porwanie i porwanie, tak aby można było kontrolować zachowanie i pozycję. Niezawodna metoda zachowuje cztery bramy - co się stało, kto działał z którego statku, przeciwko komu, a na których wodach prawnych - przed nadaniem jurysdykcyjnej klasyfikacji.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Czy napad na statek w wodach terytorialnych to piractwo?
Zgodnie z art. 101 konwencji UNCLOS i IMO, w którym wymieniono terminologię, podobna przemoc prywatna na wodach wewnętrznych, archipelagicznych lub terytorialnych jest zwykle rozboju przeciwko statkom i podlega jurysdykcji państwa nadbrzeżnego.
Czy atak w wyłącznej strefie ekonomicznej może być pirackim atakiem?
Tak. Artykuł 58 ust. 2 stosuje art. 88- 115 w sposób zgodny z EEZ, tak więc incydent poza wodami terytorialnymi, który spełnia pozostałe elementy, może wejść w ramy piractwa UNCLOS.
Czy pasażer porywa ten sam statek?
Zazwyczaj nie ma on związku między innymi z art. 101 lit. a) ppkt i), ale może nadal stanowić konfiskatę statku, przyjmowanie przez niego lub inne poważne przestępstwo na mocy SUA i prawa krajowego.
Czy piractwo musi być popełniane tylko dla pieniędzy?
Żadne proste równanie nie jest bezpieczne. Artykuł 101 mówi, że prywatne zakończenie nie oznacza wyłącznie zysku, a granica związana z motywem politycznym i działaniami państwa pozostaje kwestionowana.
Czy jakikolwiek statek handlowy może aresztować piratów na pełnym morzu?
To przewyższa art. 105. Artykuł 107 zastrzega sobie możliwość zajęcia pirackich statków wojennych, wojskowych statków powietrznych oraz wyraźnie określonych, upoważnionych statków lub statków powietrznych służących do obsługi rządów; samoobrona jest odrębnym pytaniem.
Czy prywateer był zwykłym piratem?
Ten skrót ukrywa strukturę prawną. Prywatny podmiot wnioskujący o władze państwowe w celu ograniczenia czasu trwania wojny i przedłożył nieruchomość w celu uzyskania uznania za orzeczenie; ważność, zakres i rzeczywiste zachowanie nadal wymagały odrębnego przeglądu.
Źródła
Kontynuacja badań
- Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morzaUnited Nations
- Ramy prawne dotyczące represji piractwa w ramach UNCLOSUnited Nations Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea
- Piractwo i rozbój z bronią w ręku przeciwko statkomInternational Maritime Organization
- Konwencja o zwalczaniu nielegalnych czynów przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiejInternational Maritime Organization
- Przestępczość morska: Podręcznik dla praktykantów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, wydanie trzecieUnited Nations Office on Drugs and Crime
- Rejestry Sądu AdmiralicjiThe National Archives (UK)
- United States Reports, Volume 18: United States v. SmithSupreme Court of the United States
- Zmienione wytyczne dotyczące przeciwdziałania piractwu w przemyśle (MSC.1 / Circ.1601 / Rev.2)International Maritime Organization
chart
01