Breakers są brzmiące gdzieś we mgle
Soundings
Depth numbers and contours describe navigable water together.
Hazards
Reefs, shoals and wrecks determine where a safe route can pass.
Aids
Lights and buoys turn open water into a recognizable route.
Praca z ołowiem ręcznym była czymś więcej niż obniżeniem wagi pionowo
Ołów przymocowany do linii stopniowej do gęstej wagi. Z ruchomej łodzi, lider stanął na zewnętrznej platformie, machnął prowadzenie i rzucił go przed siebie. Jeżeli czas jest prawidłowy, statek osiągnął masę, gdy wylądował, a linia stała blisko pionu. Po prostu opuszczanie go obok ruchomego kadłuba pozwala prąd ciągnąć linię zaokrąglając i nadstan pionowej głębokości.
Praktyka Historycznego Badań Wybrzeża również poprawiła błędy praktyczne. Waves wymagał, aby lider oszacował średni poziom wody, podczas gdy mokre konopie mogą się kurczyć lub rozciągać i musiały być porównywane ze standardowym środkiem. Brzmiący słup podawał wodę ze ławicy, a ręka prowadzi głębszą wodę. W 1933 roku odnotowano zmiany pomiędzy tymi dwoma i odnotowując każdą zmianę w rekordzie dźwiękowym.
Odróżniające znaki można odczytać dotykiem w nocy
Linie ołowiu używały materiału i kształtu, jak również kontrastu wzrokowego przy wybranych znakach fatomowych, co pozwoliło doświadczonemu liderowi zidentyfikować je w ciemności. Niezwykle oznakowane głębokości i interweniujące nieoznaczone deepy utworzyły kod. Dokładne materiały i wzory różnią się według usług, okresu i linii, więc sekwencja jednej instrukcji nie powinna być przedstawiana jako uniwersalny starożytny standard.
W nowoczesnym brytyjskim i amerykańskim użyciu głębokość fatom wynosi sześć stóp, czyli 1.8288 metrów, ale wykresy i płyty dźwiękowe mogą używać fatomów, stóp lub metrów. Nieuwarunkowany numer na starym wykresie musi być odczytywany z jego legendą i edycją. Fatom również miał specjalistyczne historyczne zastosowanie do ułamków węzła w niektórych dziennikach, różne od jego znanego znaczenia głębokości.
Głębokość również potrzebowała czasu i pozycji. Wczesne partie hydrograficzne naprawiły łódź z mapowanych stacji brzegowych, często z trzypunktową obserwacją sekstancyjną, a następnie zebrały serię wzdłuż planowanych linii. Dokładna głębokość przypisana do niewłaściwego miejsca była nadal zła. Niepewność pozycji generalnie wzrosła, gdy badanie było daleko od dobrze umieszczonych znaków brzegowych.
Tallow w pustym ołowiu zwrócił wskazówkę dna morskiego
Wiele tropów miało pustą podstawę, lub zbrojenia, wypełnione łojem, mydłem lub woskiem. Mud, piasek, żwir lub połamane skorupy przylegające do kontaktu. Głośny trop w zbiorach morskich Smithsonian zachowuje tę cechę. Dolny znak pomógł ocenić, czy kotwica może trzymać i można porównać z opisami w kierunkach żeglarskich.
Sekwencja zmieniających się głębokości i typu dolnego była szczególnie przydatna przy zbliżaniu się do wybrzeża we mgle - na przykład, postęp od głębokiego, drobnego błota w kierunku piaszczystego brzegu. Ale ten sam materiał występuje w wielu miejscach i przypływy i aktualne wpływają na obserwację. Rozsądny nawigator połączony z kursem, szacowanym biegu, zachowania morskie i cokolwiek punkty orientacyjne lub poprawki były dostępne.
Prowadnice ręczne i dźwiękowe głębinowe pracujące w różnych wagach
Przy brzegu, ręka prowadziła musiała być rzucana na tyle szybko, by ostrzec przed poławianiem wody. W głębokim oceanie waga linii, opór i niepewność odnośnie kontaktu z dołem stały się ciężkie. Historia badań NOAA zauważa, że Kolumb i Magellan próbowali się pozbyć około 1200 stóp konopi bez sięgania dna. To tylko stwierdziło, że woda przekroczyła ich wykonalną linię, a nie jej pełną głębokość.
Drobny drut fortepianowy, cięższe ciężary i rolki mechaniczne weszły w głębinową pracę pod koniec XIX wieku. Echo wiązki jednokierunkowej znacznie zwiększyło pobieranie próbek w dwudziestym, ale wczesne wyposażenie było zbyt duże, aby można było je uruchomić. W latach 20. do wczesnych 1940 r. badania lądowe mogą pozostać w całości liderów, w całości akustycznych lub hybrydowych. Technologia zmieniona przez statek i zadanie, a nie w jednym uniwersalnym terminie wymiany.
Wyznaczona liczba wymaga redukcji pływów i nie wypełnia luk
Dźwięk na żywo to odległość od powierzchni wody do dna morskiego w tym momencie. Kopiery wykresowe redukują obserwacje dokonane na różnych etapach przypływu do wspólnego pionowego datum. Nowoczesne dane o przybrzeżnych obszarach NOAA często wykorzystują średnią niską wodę, ale w regionie i okresie historycznym. Nawigator łączy wówczas wyczarowaną głębokość z przewidywanym pływem, okrętem i marginesem bezpieczeństwa; wydrukowany pięć metrów nie jest gwarancją dokładnie pięciu metrów.
Każdy odlew ołowiu pobrano z jednego punktu. Wczesne badania mogłyby dokonać dokładnych indywidualnych obserwacji, przy braku skały lub wraku między wierszami. Sonar wiązki jednokierunkowej zwiększył liczbę, ale zachował luki między torami; systemy wielobelkowe i skanujące boczne znacznie poprawiły zasięg. Archiwa NOAA odnotowują, że niektóre zaznaczone obszary nadal spoczywają na pracy liniowej przed 1940. Wiek badania, odstępy między wierszami i metoda pozycjonowania mają znaczenie obok drukowanego brzmienia.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Dlaczego brzmiąca waga była powszechnie prowadzona?
Ołów jest gęsty i łatwo formowany, co daje kompaktową wagę i pozwala na wydrążenie podstawy. Historyczne materiały, kształty i wagi jednak zróżnicowane.
Po co wkładać łoj na dno brzmiącego tropu?
Zbrojenie lepkie zwróciło małą próbkę błota, piasku, żwiru lub skorupy, pomagając ocenić kotwiczenie gruntu i porównać położenie statku z kierunkami żeglarskimi.
Czy ręka może zmierzyć głęboki ocean?
Długość linii była tylko jednym limitem. Przeciągnięcie, waga linii, zanikanie i niepewny kontakt na dole sprawiają, że głębokie odlewy powoli i nieniezawodne, prowokujące maszyny drutowe i później metody akustyczne.
Czy na żywo pięć metrów brzmi tak samo jak na rysunku pięć metrów?
Niekoniecznie. Wartość żywa odzwierciedla obecny poziom wody; wartość mapy jest zmniejszona do określonego poziomu, a także posiada granice pozycyjne i granice zasięgu badania.
Źródła
Kontynuacja badań
- Historia badań hydrograficznychNOAA Office of Coast Survey
- Co oznacza wiek badania dla map morskich?NOAA Office of Coast Survey
- Granice brzegowe i morskie, tom 2, rozdział 5NOAA Office of Coast Survey
- A Pirate 's GearSmithsonian National Museum of American History
- Kolekcja NOS Hydrograficznych SurveyówNOAA National Centers for Environmental Information
chart