ship structurePodmuch zakopał szynę. Czy to czas na jedną rafę?
Mast
Masts and rigging transfer sail loads into the hull.
Deck
Deck beams help the hull resist transverse deformation.
Keel
The main longitudinal member forms the structural baseline of many wooden sailing ships.
Rafa jest mniejszym, nośnym kształtem żagla, nie tylko fałdą w tkaninie
Siła aerodynamiczna gwałtownie wzrasta wraz ze wzrostem prędkości wiatru. Przenoszenie płótna przez zbyt długi czas może zwiększyć obcas, obciążenie steru i zwarcie napięcia razem. Statek może nawet stracić średnią prędkość, ponieważ nadmierna pięta zmienia podwodny kształt i powtarzające się korekty kierownicy dodają przeciąganie. Rafetowanie ma na celu zmniejszenie powierzchni narażonej i obniżenie środka wysiłku przy zachowaniu wystarczająco kontrolowanego napędu, aby sterować i dokonać wybranego kursu.
Po jednej rafie w nowoczesnym przedrufowym żaglu, głowa zwykle pozostaje przymocowana do masztu, ale luff został obniżony. Para wzmocnionych chrupek staje się nowym zrębem i szczelinami. Napięcie półjardowe, przyczepność do tacka, linia rafefowania na szczelinie i napięciu stopy następnie ustalić granicę pracy mniejszy żagiel. Po prostu związanie środka bez tworzenia najpierw ścieżki obciążenia może umieścić szczep w tkaninie i szwy, które nie zostały zaprojektowane do przenoszenia go.
Operacja ma zatem dwa różne zadania: ustanowić nową efektywną krawędź żagla, a następnie kontrolować część płótna nie jest już w użyciu. Obszar zmniejszony jest najbardziej widocznym wynikiem, ale kształt, napięcie i równowaga całego planu żagla określają, czy rafa rzeczywiście ułatwia i bezpieczniejsze w obsłudze statku.
Rafa cringles, zespoły rafowe i punkty rafowe mają różne miejsca pracy strukturalne
Rafa rzędu powszechnie obejmuje wzmocniony zespół po żaglu i mocno zbudowany cringles w pobliżu luff i pijawka. W nowoczesnym systemie Slab-Reefing, te dwa główne chrupki tworzą nowy tack i cliw. Ich wzmocnienie rozdziela napięcie na krawędzie żagla, a armatura i linie przenieść go do masztu i boom. Ściereczka między nimi może być rozciągnięta na funkcjonalną folię airforelną, a nie pozostawiona jako luźny pęczek.
Kilka małych punktów rafy po środku wyglądają podejrzanie, ale ich zwyczajnym celem jest zebranie luźne płótno tak, że nie flog, niejasne widzenie lub wypełnić wodą. Nie są to substytuty wzmocnionych narożników. Zawiązanie ich zbyt mocno, lub wokół boom, gdzie dany żeglarz nie zamierzał tego, może uszkodzić żagiel. Prawidłowa oprawa, mocowanie i węzeł muszą być zgodne z konstrukcją poszczególnych żagli i platformy.
Przydatnym sposobem na zrozumienie wszelkich układów rafinacji jest śledzenie jego ładunków. Gdzie halyard zatrzymuje głowę? Co zabezpiecza nowy tack? Jak nowe szczeliny otrzymują zarówno napięcie rufowe jak i dolne? Jak kontrolowana jest nadmiar płótna bez stania się podstawowym elementem strukturalnym? Wyjaśnia to, dlaczego systemy jednoliniowe, dwuliniowe, hakowe i pierścieniowe mogą mieć jeden cel, jednocześnie wymagając różnych szczegółowych działań.
Sekwencja dźwiękowa rozładowuje żagiel przed zabezpieczeniem nowych narożników i retensioning go
Najlepszą rafę można normalnie przyjąć, podczas gdy statek nadal posiada kurs i margines obsługi. Załoga najpierw wybiera kurs, który zmniejsza ciśnienie żagli bez kontroli poddawania, oczyszcza halyard i linii rafefingu, zabezpiecza luźne przekładnie pokładowe i trzyma ludzi z dala od załadowanych lin i zamiatania boomu lub żagiel. Wczesne rafinacje dotyczą zatem warunków pracy, jak również ostatecznego obszaru żaglowego.
Następnie jest wystarczająco miękki, aby dotrzeć do wybranego rzędu rafy. Nowy tack jest zabezpieczony, linia rafefowania przyciąga nowe szczeliny w pozycji, i halyard i stopy napięcia są przywrócone. Dokładne zmiany kolejności pomiędzy systemami jednolinowymi, twinlinowymi, in- mastowymi i in- boom. Powszechną logiką jest unikanie wymuszenia osprzętu przed pełnym załadowaniem żagla i siedzenie głównych punktów nośnych przed leczeniem luźnego ciała płótna.
Następnie, kształt żagla, ciśnienie steru, pięta i związek między głównym i czołowym żaglem wszystkie potrzebują kolejnego spojrzenia. Rafinowanie tylko głównego, pozostawiając przerośnięty żagiel - lub zmniejszając żagiel bez dopasowania do głównego - może poruszać się środek wysiłku i zmienić równowagę kierowniczą. Rafa jest nowym ustawieniem żaglowego planu, a nie końcem regulacji, i musi być sprawdzona ponownie jako podrywy i zmiany stanu morza.
Statki zastawione na kwadraty wysłały załogę na podwórze, by zebrać płótno wzdłuż tarczy.
Tradycyjny żagiel kwadratowy nie używa tej samej geometrii jak trójkątny żagiel współczesny. Przewoził jedną lub więcej pasm rafowych, punktów rafowych i wzmocnionych opraw krawędziowych. Załoga pokładowa najpierw kontrolowała narożniki, zmieniła wysokość stoczni lub w inny sposób zmniejszyła napięcie w odpowiedniej części żagla. Marynarze wyprowadzili się wzdłuż lin pod podwórzem i pochylili się nad szpatułką, aby pociągnąć płótno w górę.
Ludzie na jarmarkach zajmowali się uprawami rafy i wzmocnionymi mocowaniami krawędziowymi, podczas gdy ci z wewnątrz zaciągnęli kolejne części tkaniny na podwórze i zabezpieczyli punkty rafy. Silniejszy wiatr sprawił, że płótno chłosty, ruszające się podwórko i mokre liny stóp coraz bardziej niebezpieczne. Praca na wysokości również zależała od skoordynowanego wykorzystania podziemi, rozcięciami, prześcieradłami i aparatami na dole; znany obraz ludzi na podwórzu był tylko częścią ewolucji całego statku.
Nineteenthenthwieczne podręczniki żeglarskie wielokrotnie opisują zmniejszenie szczepu przed ludźmi, którzy się napływali i rozprowadzali ręce wzdłuż stoczni. Niekontrolowany żagiel może przenieść siły zarówno do załogi, jak i do platformy. Statki z układem kwadratowym wymagały dużych zespołów zegarkowych, ponieważ każdy poziom żagli miał własny podwórze, narożniki i ścieżkę zbierania, a bezpieczny czas zależał od zsynchronizowanych decyzji człowieka, a nie od jednego mechanizmu rolkowego.
Rafinowanie, falistość, żagle burzowe i płatki krzemionkowe rozwiązują cztery różne problemy
Rafinowanie pozostawia część żagla i działa. Furling zazwyczaj sztachuje żagiel, chociaż specjalnie zaprojektowany nowoczesny rolka może również pozostać częściowo walcowane w celu zmniejszenia powierzchni. Oba rodzaje materiału mogą być mniej widoczne, ale ich ścieżki ładunkowe, jakość kształtu i ograniczenia wyposażenia są różne. Częściowo zwinięty żagiel nie może być automatycznie traktowany jako równoważny dobrze napiętej rafie płytowej.
Oddany żagiel burzowy zastępuje codzienne płótno mniejszym żaglem, którego tkaniny i narożniki są budowane dla ciężkich obciążeń. Pochylanie normalnego żagla, zaciskanie kontroli lub zmiana napięcia pobytu może zmniejszyć głębokość i moc w umiarkowanym wietrze bez usuwania tak dużo efektywnego obszaru jak formalna rafa. Kontrola kształtu ma granice i nie może na czas nieokreślony zastąpić redukcji płótna, ponieważ wiatr nadal buduje.
Odpowiednie połączenie zależy od statku, platformy, kursu, stanu morskiego i pomieszczenia morskiego. Najlepszym rezultatem nie jest koniecznie najładniejsze zdjęcie. Jest to statek, który może utrzymać wymagany kurs z sterem w rezerwie, przewozić dopuszczalne obciążenia platformy i pozostawić swoją załogę w stanie dokonać następnej zmiany bezpiecznie, zanim warunki ich wyprzedzą.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Czy to samo się nawija i pierze?
Nie. Rafefing utrzymuje mniejszą ograniczoną część żagla działa, podczas gdy falisty zwykle go zagmatwuje. Częściowe nawijanie wałków może zmniejszyć powierzchnię, ale jego kształt i ścieżka obciążenia zależą od systemu zaprojektowanego do tego celu.
Dlaczego lepiej jest wcześnie się rafować?
Zanim pięta i obciążenia staną się nadmierne, załoga ma większą kontrolę nad nagłówkiem, liniami i punktów mocowania i zachowuje margines na podmuch, zmiany stanu morskiego lub problem sprzętu.
Czy małe punkty rafy niosą cały ładunek żagla?
Normalnie nie. Zbierają nadmiar materiału; wzmocniony nowy haczyk i szczelinowanie i ich oprawa niesie główne napięcie. Postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi konkretnego żagla i systemu.
Jak płynęła zacumowana rafa?
Załoga pokładowa najpierw zredukowała i kontrolowała napięcie żagla. Żeglarze wychodzili na linach, zbierali część żagla na podwórzu i zabezpieczali wzmocnione krawędzie i rząd punktów rafowych.
Czy rafefowanie zawsze powoduje, że łódź jest wolniejsza?
Niekoniecznie. Zbyt wiele płótna może spowodować przemieszczenie pięty, steru i utratę kontroli. Odpowiednia rafa może poprawić równowagę i sprawić, że średnia prędkość stanie się bardziej stabilna w silnym wietrze.
Źródła
Kontynuacja badań
- Podręcznik do przycinania żagli RYARoyal Yachting Association
- Wyjaśnienie dotyczące przewodnika prędkościUS Sailing
- Podręcznikowa księga żeglarska, część 3Historic Naval Ships Association
- Podręcznikowa księga żeglarska, część 8Historic Naval Ships Association
- Szkolenie wstępne, część 2Historic Naval Ships Association
01
02
03
04
05