Rekrutuj załogę, która może wrócić
Sailing
Sail handling, steering and lookout work keep the ship moving.
Maintenance
Carpenters and sail-and-rope specialists continually address wear and damage.
Stores
Food, water, cooking and hygiene determine the voyage’s practical limit.
Dowództwo, nawigacja i obserwacja utrzymywały statek w ruchu
Kapitan lub kapitan handlowy ponosi odpowiedzialność za misję, dyscyplinę i statek. Mistrz żeglarstwa przekonwertowane wykresy, kursy kompasu, smugi, prędkość i obserwacje na trasie. Mates organizowane zegarki, a sternicy, obserwatorzy i liderów dostarczał ciągłą egzekucję i informacje. Statek nie był napędzany przez jedną parę rąk; poruszał się przez okrągły-zegar łańcucha raportów i zamówień.
Tytuły nie mogą być dostosowywane w każdym okresie. Siedemdziesiąty wiek mistrz handlowy może być dowódcą, nawigatorem i właścicielem części. W rozwiniętej marynarce narodowej kapitan i kapitan żeglarstwa mógłby podzielić dowództwo od profesjonalnej nawigacji. Małe statki połączyły obowiązki, które duży okręt wojenny przydzielił do osobnych ludzi.
- Dowództwo: kapitan, kapitan lub kapitan
- Nawigacja: żeglarstwo, nawigator i pilot lokalny
- Obserwatorzy: kolega, sternik, obserwator i załoga brzmiąca
- Rejestry: dzienniki, bukiety, kursy i obserwacje pogody
Łodzie, marynarze i specjaliści remontowi utrzymywali drewniany statek pracujący
Boatswain nadzorował prowadzenie, kotwice, sprzęt pokładowy i pracę marynarzy. Zdolni marynarze obsługiwali żagle, kierowali, czuwali, zakotwiczyli, utrzymali pokład i pracowali na łodziach. Zwykli marynarze nauczyli się tego samego, w ramach ciężkiej pracy fizycznej, ekspozycji, upadków i chorób.
Cieśla sprawdzał kadłub, maszty, stocznie, ster, pompy i przecieki. Marynarze i grabieżcy utrzymywali płótno i szałas; Coopers naprawił beczkę, która zachowała wodę i zapasy. Na morzu nie było podwórza na wezwanie. Narzędzia, sklepy i umiejętności kupiły statek wystarczająco dużo czasu, by dotrzeć na ląd.
Okręty wojenne dodały broń, broń, marines i głębsze hierarchie
Statek wojenny musiał również utrzymywać broń, zabezpieczyć proch, naprawić broń strzelecką, wysyłać sygnały, wypuszczać lub lądować żołnierzy i pozostać pod kontrolą po zniszczeniu. Strzelcy, uzbrojeni, marines, oficerowie i koledzy z departamentu rozszerzyli więc uzupełnienie poza podstawową pracę żeglarstwa.
Statki handlowe mogą być uzbrojone, a prywatni mogą nosić duże załogi broni, ale marynarka państwowa musiała trenować i dostarczać specjalistów wielokrotnie w całej flocie. Nawet wtedy, jedna osoba nie wykonała tylko jednego zadania: stanowiska bojowe przestawiły marynarzy na broń, grupy pokładowe, obsługę żagli i kontrolę uszkodzeń.
Medycyna, żywność, sklepy i rachunki były częścią zdolności do żeglugi
Duże okręty wojenne i niektórzy handlowcy dalekosiężni nosili chirurgów i asystentów; małe naczynie może mieć tylko skrzynię medyczną i ograniczone doświadczenie. Kucharz pracuję z pogarszający się pokarm, słaby świeży woda i niebezpieczny ogień. Oficer, który zarządza zapasami, odzieżą, wynagrodzeniem, zapasami i ewidencjami.
Te zajęcia kontrolowały pracę i wytrzymałość nawet wtedy, gdy nie dotknęły steru. Infekcja może zniszczyć rachunek za zegarek, zanieczyszczona woda może osłabić wszystkich, a złe konta mogą wyczerpać zapasy przed następnym portem. Zarządzanie załogą oznaczało redundancję, racje żywnościowe, odpoczynek i morale, jak również nazwy poza pracą.
Porty, stocznie i handel połączone jedną podróż do następnej
Po przyjeździe statek potrzebował pilotów, oficerów portu, barmanów, robotników, magazynów, celników i żyrandoli. Stocznia stoczniowa, stolarze, koparki, ropemakery, szybowce, kowale i robotnicy zbudowali i naprawili statek materialny. Żadna załoga nie mogła żeglować na czas nieokreślony na sklepach załadowanych na jeden wyjazd.
Kupcy, supersamochody, czynniki, tłumacze ustni, pracownicy i pośrednicy przenieśli towary na rynki. Właściciele, inwestorzy, ubezpieczyciele, notariusze, prawnicy i sądy zajmowali się kapitałem, tytułem i stratami. Gospodarka morska była więc łańcuchem pracy biegnącym między morzem a morzem, a nie listą ograniczoną do księgi zbiorczej.
Pożądana kariera zależy od umiejętności, statusu, zarobków i ryzyka
Kapitanowie żeglarstwa, piloci i stolarze czerpali wartość z ograniczonej wiedzy specjalistycznej. Zdolni marynarze i handlowcy naprawczy mogliby znaleźć pracę na większej liczbie statków. Kapitanowie, właściciele i kupcy mieli wyższe pułapy zarobkowe. Wojna zwiększyła popyt na strzelców, stolarzy, chirurgów i wyszkolonych marynarzy, podczas gdy ruchliwy port rozszerzył ładunek, cła i naprawy zatrudnienia.
Każdy ranking potrzebuje daty, kraju i systemu zatrudnienia. Wysokie wynagrodzenie mogłoby ukryć barierę kwalifikacyjną; wysoki zysk mógłby pochodzić z kapitału narażonego na całkowitą stratę; duża rekrutacja mogłaby odzwierciedlać śmiertelność i dezercję. Atlas kariery ujawnia te przekupstwa zamiast deklarowania jednego ponadczasowego zwycięzcy.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Czy to kapitan był łodzią?
Nie. Łódź zazwyczaj nadzoruje prowadzenie działalności, kotwice, wyposażenie pokładowe oraz pracę marynarzy pod dowództwem statku.
Czy każdy statek żeglujący nosił chirurga?
Nie. Duże okręty wojenne i niektóre statki dalekobieżne tak, podczas gdy mniejsze statki mogą nie przewozić specjalnego lekarza. Rezerwa zależy od statku, rejsu i instytucji.
Czy zwykli marynarze ciągnęli tylko liny?
Nie. Zajmowali się żaglami, kierowali nimi, czuwali, zakotwiczyli, utrzymywali pokłady, pracowali na łodziach i mogli służyć przy broni lub w walce.
Która epoka pracy w Sail była najbardziej pożądana?
Żegluga, pilotaż i stolarstwo oferowały ograniczone umiejętności; dowództwo i własność oferowały wyższy status i potencjał zarobkowy; zdolne do żeglugi i naprawy oferowały szersze zatrudnienie. Każdy z nich miał różne bariery i ryzyko.
Czy handlowcy i okręty wojenne korzystają z tej samej pracy?
Dzielili się pracą w zakresie żeglarstwa i napraw, ale okręty wojenne wspierały większe działy zbrojeniowe, zbrojeniowe, dyscyplinowe i bojowe. Statki handlowe podkreślają ładunek, koszty i agencje handlowe oraz częściej połączone obowiązki.
Czy zawody portowe są uznawane za kariery morskie?
Tak. Pilotaż, przeładunek towarów, składowanie, cła, dostawa, naprawy statków, budowa statków, produkcja lin i żagli, prawo ubezpieczeniowe i morskie wszystko umożliwiło podróże.
Źródła
Kontynuacja badań
- Życie na morzu w epoce żagliRoyal Museums Greenwich
- Role na pokładzie statków handlowych w XVII wiekuUniversity of Exeter Centre for Maritime Historical Studies
- Oficerowie Umiejętności PeculiarNaval History and Heritage Command
- Rejestry statków marynarki handlowej: listy załogi, zbiorniki i dziennikiThe National Archives
- Życie w Royal Naval DockyardRoyal Museums Greenwich
- Ustawa o uzbrojeniu marynarki wojennej, 1794Naval History and Heritage Command
crew