compassŁuk wszedł w oko wiatru, jak fala odciąga prędkość
TACK LEDGER · HEADING, MOMENTUM AND WINDWARD PROGRESS
A tack is a lossy dynamic manoeuvre, not a sharp corner on a chart
The ledger assumes true wind from 000° and illustrative 45-degree close-hauled courses. Real angles and speed response vary with craft, wind, waves, loading and control.| Phase | Illustrative heading | Speed state | Observable condition |
|---|---|---|---|
| Approach | 315° | 5.0 kn | Close-hauled on starboard; preserve momentum |
| Head up | about 340° | falling | Luffing sails rapidly lose drive |
| Pass head to wind | 000° | minimum zone | Directional boundary of the tack |
| Exit no-go sector | about 030° | recovering | Sails cross and fill on the new side |
| Rebuild speed | 045° | target 5.0 kn | Accelerate before pinching to target angle |
VMG = 5 × cos 45° = 3.54 knThis is the component toward the windward mark, not log speed.
3.54 × 20 / 3600 = 0.0196 NMAbout 36 m of windward progress. This is a route-comparison assumption, not a universal tack penalty.
Tack nazywa zarówno stronę wiatrową i manewr bow- through-wind
Angielski tack słowo ma dwa połączone znaczenia, które nie powinny być zawalone. Łódź na sterburcie lub na lewej burcie jest nazywana na swojej stronie wiatru; jest to również definicja stosowana przez World Sailing. Mainsail zwykle leży do poślizgu, więc na sterburcie wiatr dociera po prawej burcie, podczas gdy mainsail leży do portu. Etykieta nie zależy od tego, czy łódź wskazuje wschód czy zachód, a zdjęcie żagla może wprowadzać w błąd, chyba że kierunek wiatru jest znany.
Jako manewr, tacking lub nadjeżdżając oznacza kierowanie się w kierunku wiatru, biorąc łuk przez głowę do wiatru, i ustanowienie bliskiego kursu na drugim tack. Cyganka bierze rufę przez wiatr, zwykle na podwietrznej nodze. Oba przesuwają żagiel przez łódź, ale kierunek obrotu, boom- screw zagrożenia i sekwencja obciążenia różnią. Bicie do wiatru jest większą trasą z wielu przykutych do siebie nóg i pinezek; to nie jest inna nazwa dla jednego obrotu.
Tack przechodzi przez wejście, stracił napęd, przechodząc przez wiatr i przyspieszenie
Nowoczesny przed- i - aft-zmontowany ponton generalnie zbliża się bliżej-ciągnięty z wystarczającą prędkością do kierowania, a następnie stopniowo skręca w kierunku wiatru. Ponieważ czołowe krawędzie żagli są niepewne, napęd aerodynamiczny szybko spada. W pobliżu głowy do wiatru żagle przyczyniają się do małego napędu do przodu, a statek obraca się głównie na zatrzymanym pędu. Po łuku przecina oko wiatru, żagiel czołowy i mainsail przenieść się na nowe strony, wypełnić jak łódź opuszcza sektor nie-go, i odbudować prędkość. Wiele jednostek przyspiesza nieco poniżej końcowego kąta przyłożenia, zanim zmierza do celu.
Sterowiec wytwarza przydatny moment ziewania tylko wtedy, gdy woda przepływa przez niego, a także wytwarza indukowane i separacyjne przeciąganie. Badanie symulatora Uniwersytetu Southampton AC45 wprawiło w ruch osiągi tacka wokół utraty prędkości przez głowę do wiatru i czasu na odzyskanie określonej frakcji prędkości wejścia. W tym modelu, bardzo szybko, nadmierne wejście steru zwiększyło straty i może zatrzymać ster, pozostawiając łódź utknęła w pobliżu głowy do wiatru. Dokładny, optymalny kąt nie przenosi się do przelotowego monokadłuba; lekcja jest równowagą pomiędzy zmniejszeniem czasu szybowania i unikaniem niepotrzebnego przeciągania kierownicy.
Powtarzane tacki tworzą wiatr VMG, a nie bezpośredni tor do znaku
Statek żeglarski nie może pozostać stale głową do wiatru, ale może żeglować blisko-ciągnięty wzdłuż każdej krawędzi jego nie-go sektora. Jeżeli jednostka ilustrująca wykonuje pięć węzłów na kursach 45 stopni od prawdziwego wiatru, jego idealna prędkość, która jest dobra bezpośrednio do wiatru, jest pięć razy większa od cosinusa 45 stopni, czyli około 3,54 węzła. Komponent krzyżowy odwraca się na drugim przykładzie. Jest to przykład składowy, a nie uniwersalny schemat polarny: rzeczywisty kąt i prędkość ciągnięcia w pobliżu zależy od platformy, kadłuba, stanu morza i siły wiatru.
Decyzja o dostosowaniu jest zatem częścią planowania trasy. Stojąc na jednym tacku zbyt długo może przenieść statek poza linię lailine do miejsca przeznaczenia, podczas gdy tacking zbyt często wielokrotnie płaci koszty opóźnienia, obsługi żagli i ruchu załogi. Gusts i zmiany kierunkowe mogą sprzyjać jednej tacce. Płytka i bieżąca, oddzielna linia od toru nad ziemią. COG i SOG wspierają VMG zorientowane na przyjazdy nad Ziemią, podczas gdy kierowanie i prędkość przez wodę pomaga zdiagnozować własne wydajności jednostki w kierunku wiatru. Dwie ramki odniesienia odpowiadają na różne pytania.
Głowa do wiatru jest zarówno stan obsługi i zasady racing-granica
Światowy Żeglarstwo 2025- 2028 przepis 13 rysuje dokładne zasady granice w chwili, gdy łódź przechodzi głową do wiatru. Od tego momentu, aż osiągnie zbliżony kurs na nowym tacku, musi trzymać się z dala od innych łodzi; zwykłe zasady portowe- sterburta, wiatrowe- leeward i jasne-przed-do stosowania w ich zwyczajowej kombinacji w tym okresie. Ta definicja prawna wspiera spójne decyzje dotyczące rasy. Nie twierdzi, że manewr hydrodynamiczny rozpoczyna się lub kończy na dokładnie tych samych stałych.
Żeglarstwo dodaje miejsca i komunikacji do geometrii. Przed zakrętem załoga sprawdza nowy kurs i pochyłą stronę dla statków, znaków, płytkiej wody i fal, daje zrozumiałe polecenie, i zapewnia arkusze będą działać bez gwizdka. Dwuręczny ponton, przenoszenie żagli, ruchy ciała i boom. W pobliżu brzegu Lee lub wewnątrz wąskiego kanału, jedna nieudana próba może zużyć krytyczne pomieszczenie. Schemat może określić kierunek relacji, ale szkolenie na poszczególnych jednostkach, sprzęt bezpieczeństwa, pogoda i woda lokalna pozostaje niezbędne.
Znalezienie statku z zagospodarowaniem kwadratów było skoordynowane ewolucją całej platformy.
Statek z zagospodarowanym kwadratem może również zmieniać taktykę, kładąc jej łuk przez wiatr, ale jej stocznie nie mogą po prostu przewrócić się jak żagiel mainghy. USS Rozkazy niepodległości z 1815 roku zawierają sekwencję Ready, Helm 's alee, Mainsail low, and Let go and low. W XIX-wiecznym Teście Luce 'a, na stacjach morskich, załóg na arkuszach, tackach, rozdrabniaczach, szewkach i żaglach przednich i rufowych, następnie huśtawka po i stoczniach na różnych etapach. Zmiana czasu z siłą wiatru i właściwościami pracy poszczególnych statków.
Jeśli statek w lekkim powietrzu, morze głowy lub niska prędkość nie ma pędu, aby przejść przez wiatr, może przegapić pobyty: łuk dociera do oka wiatru, ale nie spada na nowy tack. Historyczne procedury mogą zebrać się na drodze albo przewrócić do zdrowia. Inną opcją było noszenie statku - odchodzenie i przenoszenie rufy przez wiatr w znacznie szerszym zamiataniu. Luce opisuje większą utratę siły, ale identyfikuje ciężką pogodę z morzem na dziobie pogodowej lub niewystarczające postępy w lekkim powietrzu, jako warunki, w których można ją wybrać. To była kompletna ewolucja statku, nie tylko powiększona współczesna żyda.
Odtwarzalny zapis tack oddziela geometrię, kontrolę i środowisko
Przydatna analiza może log kurs przed wejściem i prędkość, pierwszy ruch steru, czas łuk przechodzi głowę do wiatru, maksymalny kąt steru, przyjazd na nowy kurs zbliżenie, i czas na odzyskanie 80 lub 95 procent prędkości wejścia. Oprzyrządowanie badawcze może dodać maszt lub kąt żagla, SOG, skuteczne w kierunku na zachód i nastawienie. Seria czasowa wyróżnia słaby wejście, stojak na głowie do wiatru, przerot, i przedwczesne pokrycie po zakręcie znacznie lepiej niż notatka mówiąca tylko, że tack czuł się powolny.
Pomiary te wymagają również jednostek, obciążenia, wiatru, fal, prądu, prędkości odniesienia i szybkości próbkowania. Zakładając, że 20 sekund przy zerowym wietrze VMG może pomóc w porównaniu tras, ale nie sprawia, że 20 sekund stałą karę za każdy tack. Wynik steru AC45 należy do jego modelu i warunków. Sekwencja instruktażowa jest obronnym wspólnym podłożem: wprowadzić z użyteczną prędkością, przenieść łuk przez wiatr, przenieść żagle, sprawdzić rotację i odbudować prędkość. Progi specyficzne dla danego statku powinny pochodzić z podręcznika i obserwacji, a nie powinny być prognozowane w każdym okresie żeglarskim i historycznym.
Pytania
Kontynuuj badanie tego tematu
Co znaczy "podtapianie żaglówki"?
Oznacza to, że przekręca łuk przez kierunek, z którego pochodzi wiatr, tak aby wiatr zmienił boki i żagle wypełniają nowy tack. Powtarzające się tacki tworzą zigzag drogę do wiatru.
Po której stronie wiatr jest na sterburcie?
Świat Żeglarstwo nazywa się taktem dla strony wiatru. Na sterburcie wiatr dociera po prawej burcie, a główny żagiel zwykle leży do pochylenia się na porcie.
Jaka jest różnica między zręcznością a gipsem?
Tack bierze łuk przez wiatr i powszechnie należy do wiatrów żeglarskich. Cygały ciągną rufę przez wiatr na biegu wiatrem, z innym ruchem boom i sekwencją obciążenia.
Dlaczego żaglówka utknęła w wietrze?
Żagle zapewniają mały napęd do przodu w pobliżu głowy do wiatru. Niska prędkość wejścia, opór fali, słabe użycie steru lub niewłaściwie zmontowane prowadzenie żagla może zużywać impet potrzebny do zakończenia zakrętu.
Czy statki zatankowały jak nowoczesne pontony?
Łuk wciąż przechodził przez wiatr, ale operacja wymagała upozorowanego obchodzenia się z podwórzami, aparatami, zębami, prześcieradłami i żaglami przed- i rufowymi. Jeśli się nie powiedzie, statek może odzyskać siły poprzez specjalne procedury lub zużyć się pod wiatr.
Źródła
Kontynuacja badań
- Żeglarstwo i Tech DinghyMIT Sailing
- Znasz swoje punkty żeglarskie?Royal Yachting Association
- Zasady wyścigowe Żeglarstwa 2025- 2028 z zmianami i korektamiWorld Sailing
- Badanie strategii Tacking Korzystanie z amerykańskiego Pucharu 45 Symulator katamaranUniversity of Southampton
- Wielosensory do analizy wydajności manewru w żeglarstwie olimpijskimApplied Sciences
- Rozkazy ogólne, USS Independence, 1815U.S. Naval History and Heritage Command
- Text- Book of Seamance, Rozdział XXIVHistoric Naval Ships Association
- Elementy i praktyka sztywności i żeglugi, Ewolucja statkuHistoric Naval Ships Association
01
02
06